കഥയാമി പുരാവൃത്തമിതിഹാസം പുരാതനമ് ൫.
പഴയ കാലത്തെ ഒരു കഥ ഞാൻ പറയാം.
ശിവധ്യാനപരോ ഭൂത്വാ ശിവപൂജാം ചകാര സഃ ൫.
ശിവധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച്, അവൻ ശിവപൂജ നടത്തി.
ഉഷസ്യുഷസി ചോത്ഥായ പ്രത്യഹം ശിവവല്ലഭഃ ൫.
പ്രതി ദിവസം പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ്, ശിവപ്രിയനായവൻ—
ലിംഗം പംചാമൃതേനൈവ യഥോക്തേനാഭ്യഷേചയത് ൫.
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, പഞ്ചാമൃതം കൊണ്ട് ലിംഗത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
യഥാശാസ്ത്രേണ വിധിനാ ലിംഗാര്ചനപരോഽഭവത് ൫.
ശാസ്ത്രവിധാനപ്രകാരം, ലിംഗാരാധനയിൽ അവൻ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെട്ടു.
മുക്താഫലൈരിംദ്രനീലൈര്ഗോമേദൈശ്ച നിരംതരമ് ൫.
മുത്തുകളും നീലവും ഗോമേദകവും കൊണ്ടു, അവൻ നിരന്തരം—
ഏവം നംദീ മഹാഭാഗോ ബഹൂന്യബ്ദാനി ചാര്ച്ചയത് ൫.
ഇങ്ങനെ, മഹാഭാഗനായ നന്ദി വർഷങ്ങളോളം ആരാധന നടത്തി.
ഏകദാ മൃഗയാസക്തഃ കിരാതോ ഭൂതഹിംസകഃ ൫.
ഒരു ദിവസം, മൃഗ വേട്ടയിൽ ആസക്തനായ, ജീവികളെ വധിക്കാൻ താൽപര്യമായ ഒരു കിരാതൻ—
പാപീ പാപസമാചാരോ വിചരന്ഗിരികംദരേ ൫.
പാപിയായും ദുഷ്ടപ്രവൃത്തിയുള്ളവനായി, അവൻ പർവ്വതഗുഹകളിൽ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു.
ഏവം വിചരമാണോഽസൌ കിരാതോ ഭൂതഹിംസകഃ ൫.
അങ്ങനെ, ജീവികളെ വധിച്ചുകൊണ്ട് കിരാതൻ അകലം അലഞ്ഞു.
ഉദകം വീക്ഷമാണോഽസൌ തൃഷയാ പീഡിതോ ഭൃശമ് ൫.
വെള്ളം അന്വേഷിച്ച്, അത്യന്തം ദാഹം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
തീരേ സംസ്ഥാപ്യ ദുഷ്ടാത്മാ തത്സര്വം മൃഗയാദികമ് ൫.
നദീതീരത്ത്, ദുഷ്ടഹൃദയനായ അവൻ തന്റെ മുഴുവൻ വേട്ടയുപകരണങ്ങളും വച്ചു.
ശിവാലയം ദദര്ശാഗ്രേ അനേകാശ്ചര്യമംഡിതമ് ൫.
അവന് മുന്നോട്ട് നോക്കുമ്പോള് അനേകം അത്ഭുതങ്ങളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശിവക്ഷേത്രം കണ്ടു.
തഥാ ലിംഗം സമാലക്ഷ്യ യദാ പൂജാം സമാഹരത് ൫.
അവിടെ ശിവലിംഗം ശ്രദ്ധിച്ച ശേഷം, അവന് പൂജയ്ക്കാവശ്യമായ വസ്തുക്കള് ഒരുക്കി.
സ്നപനം തസ്യ ലിംഗസ്യ കൃതം ഗംഡൂഷവാരിണാ ൫.
അവന് തന്റെ വായില് നിന്ന് എടുത്ത വെള്ളം കൊണ്ട് ശിവലിംഗം കഴുകി.
ദ്വിതീയേന കരേഁണൈവ മൃഗമാംസം സമര്പയത് ൫.
മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അവന് മാന്മാംസം അര്പ്പിച്ചു.
അദ്യപ്രഭൃതി പൂജാം വൈ കരിഷ്യാമി പ്രയത്നതഃ ൫.
ഇന്നുമുതല് ഞാന് ശ്രദ്ധയോടെ പൂജ നടത്തും.
ഏവം നൈയമികോ ഭൂത്വാ കിരാതോ ഗൃഹമാഗതഃ ൫.
ഇങ്ങനെ ഭക്തനായി ആ കിരാതന് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ചിംതായുക്തോഽഭവന്നംദീ ജാതം കിം ഛിദ്രമദ്യ മേ ഉപസ്ഥിതാനി താന്യേവ മമ ഭാഗ്യവിപര്യയാത്॥ ൫.
നന്ദി വിഷമത്തോടെ ചിന്തിച്ചു: ഇന്ന് എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ദോഷം സംഭവിച്ചോ? എന്റെ ഭാഗ്യവിപരീതിയാല് ഈ തടസ്സങ്ങള് വീണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു.
ഏവം വിമൃശ്യ സുചിരം പ്രക്ഷാല്യ ശിവമംദിരമ് ൫.
ഇങ്ങനെ ദീര്ഘനേരം ആലോചിച്ച്, അവന് ശിവക്ഷേത്രം നന്നായി വൃത്തിയാക്കി.
തതോ നംദിനമാഗത്യ പുരോധാ ഗതമാനസമ് ൫.
അതിനുശേഷം നന്ദി മനസ്സു മറ്റിടത്തായിരുന്ന പുരോഹിതനോട് സമീപിച്ചു.
പുരോഹിതം പ്രതി തദാ നന്ദീ വചനമബ്രവീത്॥ ൫.
അപ്പോള് നന്ദി പുരോഹിതനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അദ്യ ദൃഷ്ടം മയാ വിപ്ര അമേധ്യം ശിവസംനിധൌ ൫.
ഇന്ന്, ബ്രാഹ്മണാ, ശിവസന്നിധിയില് ഞാന് അശുദ്ധമായ ഒരു കാര്യം കണ്ടു.
തതഃ പുരോധാ വചനം നന്ദിനം ചാബ്രവീത്തദാ സോഽപി മൂഢോ ന സംദേഹഃ കാര്യാകാര്യേഷു മംദധീഃ॥ ൫.
അതിനുശേഷം പുരോഹിതന് നന്ദിയോട് പറഞ്ഞു: അവനും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്; എന്ത് ചെയ്യണം, ചെയ്യരുത് എന്നതില് അവന്റെ മനസ്സ് മന്ദമാണ്.
തസ്മാച്ചിംതാ ന കര്തവ്യാ ത്വയാ അണുരപി പ്രഭോ ൫.
അതുകൊണ്ട്, പ്രഭോ, നീ ഒരു ചെറിയതും വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല.
നിരീക്ഷണാര്ഥം ദുഷ്ടസ്യ തത്കാര്യം വിദധാമ്യഹമ് ൫.
അവന് ചെയ്ത തെറ്റ് അറിയാന് ഞാന് തന്നെ ആ കര്മ്മം ചെയ്യാം.
ആസ്ഥിതഃ സ്വഗൃഹേ നക്തം ദൂയമാനേന ചേതസാ ൫.
അവന് രാത്രി തന്റെ വീട്ടില് തന്നെ ഇരുന്നു, മനസ്സ് വിഷമത്തില് ആകയാല്.
ഗതഃ ശിവാലയം നന്ദീ സമം തേന മഹാത്മനാ ൫.
നന്ദിയും ആ മഹാത്മാവും ചേര്ന്ന് ശിവക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി.
സമ്യക്പ്രപൂജനം കൃത്വാ നാനാരത്നപരിച്ഛദമ് ൫.
അവന് വിവിധ രത്നാഭരണങ്ങളോടെ ഉചിതമായ പൂജ നടത്തി.
അനേകസ്തുതിഭിഃ സ്തുത്വാ ഗിരീശം ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ ൫.
അവന് ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം അനേകം സ്തുതികള് ഉപയോഗിച്ച് ഗിരീശനെ സ്തുതിച്ചു.