ശിവാംഗണേ തു യാ ഭേരീ സ്ഥാപിതാ പുണ്യകര്മഭിഃ പാഷംഡിനോഽപ്യസദ്വാദാസ്തേഽപി യാംതി പരാം ഗതിമ്॥ ൫.
ശിവന്റെ ആങ്കണത്തിൽ പുണ്യകർമ്മികൾ ഭേരി സ്ഥാപിച്ചാൽ, പാശണ്ഡന്മാരും അസത്യം പറയുന്നവരും പരമഗതി പ്രാപിക്കും.
പശോര്യസ്യ ച സംബദ്ധാ ചര്മണാ ച ശിവാലയേ സ പശുഃ ശിവസാന്നിധ്യമാപ്നോത്യത്ര ന സംശയഃ॥ ൫.
ഒരു മൃഗം ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ അതിന്റെ ചർമ്മത്തിൽ കെട്ടിയാൽ, ആ മൃഗം ശിവസാന്നിധ്യം നേടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തസ്മാത്തതം ച വിതതം ഘനം സുഷിരമേവ ച ൫.
അതിനാൽ, വലിച്ചും പരത്തിയും കെട്ടിയതും, ഉറപ്പുള്ളതും കുഴിയുള്ളതും—
ഗാഥാശ്ച ഇതിഹാസാശ്ച ഗായനം ച യഥാവിധി ൫.
ഗാഥകളും ഇതിഹാസങ്ങളും, വിധിപ്രകാരം പാടലുകളും—
കല്പയിത്വാ ച ഗച്ഛംതി ശിവലോകം ഹി പാപിനഃ ൫.
നിർദ്ദേശിച്ച ചടങ്ങുകൾ അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചാൽ, പാപികൾ പോലും ശിവന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തുന്നു.
ഗുരോര്മുഖാച്ച സംപ്രാപ്തശിവപൂജാരതാശ്ച യേ ൫.
ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശമേറ്റു ശിവഭക്തിയിൽ തനിമയരായവർ—
സമ്യഗ്ബുദ്ധ്യാ സമാചാരാ വര്ണാശ്രമയുതാ നരാഃ ൫.
ശുദ്ധമായ ബുദ്ധിയോടെ, തക്ക രീതിയിൽ, വർണ്ണാശ്രമധർമങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന മനുഷ്യർ—
ശ്വപചോഽപി വരിഷ്ഠഃ സ ശംഭോഃ പ്രിയതരോ ഭവേത് ൫.
അങ്ങനെയുള്ളവരിൽ, ഒരു ചണ്ഡാളനും ഉത്തമനായാൽ ശംഭുവിന് ഏറ്റവും പ്രിയനാകും.
തസ്മാത്സര്വം ശിവമയം ജ്ഞാതവ്യം സുവിശേഷതഃ ൫.
അതിനാൽ, എല്ലാം ശിവനാൽ നിറഞ്ഞതാണെന്ന് പ്രത്യേകമായി മനസ്സിലാക്കണം.
ആഗമൈര്വിവിധൈഃ ശംഭുര്ജ്ഞാതവ്യോ നാത്ര സംശയഃ ൫.
നാനാതരം ആഗമഗ്രന്ഥങ്ങൾ വഴി ശംഭുവിനെ അറിയേണ്ടതാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
കഥയാമി പുരാവൃത്തമിതിഹാസം പുരാതനമ് ൫.
പഴയ കാലത്തെ ഒരു കഥ ഞാൻ പറയാം.
ശിവധ്യാനപരോ ഭൂത്വാ ശിവപൂജാം ചകാര സഃ ൫.
ശിവധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച്, അവൻ ശിവപൂജ നടത്തി.
ഉഷസ്യുഷസി ചോത്ഥായ പ്രത്യഹം ശിവവല്ലഭഃ ൫.
പ്രതി ദിവസം പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ്, ശിവപ്രിയനായവൻ—
ലിംഗം പംചാമൃതേനൈവ യഥോക്തേനാഭ്യഷേചയത് ൫.
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, പഞ്ചാമൃതം കൊണ്ട് ലിംഗത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
യഥാശാസ്ത്രേണ വിധിനാ ലിംഗാര്ചനപരോഽഭവത് ൫.
ശാസ്ത്രവിധാനപ്രകാരം, ലിംഗാരാധനയിൽ അവൻ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെട്ടു.
മുക്താഫലൈരിംദ്രനീലൈര്ഗോമേദൈശ്ച നിരംതരമ് ൫.
മുത്തുകളും നീലവും ഗോമേദകവും കൊണ്ടു, അവൻ നിരന്തരം—
ഏവം നംദീ മഹാഭാഗോ ബഹൂന്യബ്ദാനി ചാര്ച്ചയത് ൫.
ഇങ്ങനെ, മഹാഭാഗനായ നന്ദി വർഷങ്ങളോളം ആരാധന നടത്തി.
ഏകദാ മൃഗയാസക്തഃ കിരാതോ ഭൂതഹിംസകഃ ൫.
ഒരു ദിവസം, മൃഗ വേട്ടയിൽ ആസക്തനായ, ജീവികളെ വധിക്കാൻ താൽപര്യമായ ഒരു കിരാതൻ—
പാപീ പാപസമാചാരോ വിചരന്ഗിരികംദരേ ൫.
പാപിയായും ദുഷ്ടപ്രവൃത്തിയുള്ളവനായി, അവൻ പർവ്വതഗുഹകളിൽ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു.
ഏവം വിചരമാണോഽസൌ കിരാതോ ഭൂതഹിംസകഃ ൫.
അങ്ങനെ, ജീവികളെ വധിച്ചുകൊണ്ട് കിരാതൻ അകലം അലഞ്ഞു.
ഉദകം വീക്ഷമാണോഽസൌ തൃഷയാ പീഡിതോ ഭൃശമ് ൫.
വെള്ളം അന്വേഷിച്ച്, അത്യന്തം ദാഹം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
തീരേ സംസ്ഥാപ്യ ദുഷ്ടാത്മാ തത്സര്വം മൃഗയാദികമ് ൫.
നദീതീരത്ത്, ദുഷ്ടഹൃദയനായ അവൻ തന്റെ മുഴുവൻ വേട്ടയുപകരണങ്ങളും വച്ചു.
ശിവാലയം ദദര്ശാഗ്രേ അനേകാശ്ചര്യമംഡിതമ് ൫.
അവന് മുന്നോട്ട് നോക്കുമ്പോള് അനേകം അത്ഭുതങ്ങളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശിവക്ഷേത്രം കണ്ടു.
തഥാ ലിംഗം സമാലക്ഷ്യ യദാ പൂജാം സമാഹരത് ൫.
അവിടെ ശിവലിംഗം ശ്രദ്ധിച്ച ശേഷം, അവന് പൂജയ്ക്കാവശ്യമായ വസ്തുക്കള് ഒരുക്കി.
സ്നപനം തസ്യ ലിംഗസ്യ കൃതം ഗംഡൂഷവാരിണാ ൫.
അവന് തന്റെ വായില് നിന്ന് എടുത്ത വെള്ളം കൊണ്ട് ശിവലിംഗം കഴുകി.
ദ്വിതീയേന കരേഁണൈവ മൃഗമാംസം സമര്പയത് ൫.
മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അവന് മാന്മാംസം അര്പ്പിച്ചു.
അദ്യപ്രഭൃതി പൂജാം വൈ കരിഷ്യാമി പ്രയത്നതഃ ൫.
ഇന്നുമുതല് ഞാന് ശ്രദ്ധയോടെ പൂജ നടത്തും.
ഏവം നൈയമികോ ഭൂത്വാ കിരാതോ ഗൃഹമാഗതഃ ൫.
ഇങ്ങനെ ഭക്തനായി ആ കിരാതന് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ചിംതായുക്തോഽഭവന്നംദീ ജാതം കിം ഛിദ്രമദ്യ മേ ഉപസ്ഥിതാനി താന്യേവ മമ ഭാഗ്യവിപര്യയാത്॥ ൫.
നന്ദി വിഷമത്തോടെ ചിന്തിച്ചു: ഇന്ന് എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ദോഷം സംഭവിച്ചോ? എന്റെ ഭാഗ്യവിപരീതിയാല് ഈ തടസ്സങ്ങള് വീണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു.
ഏവം വിമൃശ്യ സുചിരം പ്രക്ഷാല്യ ശിവമംദിരമ് ൫.
ഇങ്ങനെ ദീര്ഘനേരം ആലോചിച്ച്, അവന് ശിവക്ഷേത്രം നന്നായി വൃത്തിയാക്കി.