സ്വീയേന കര്മണാ ദക്ഷോ ഹതോ ബ്രഹ്മന്ന സംശയഃ॥ ൫.
ബ്രഹ്മനേ, ദക്ഷൻ തന്റെ തന്നെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി കൊല്ലപ്പെട്ടു, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
പരേഷാം ക്ലേശദം കര്മ ന കാര്യം തത്കദാചന ൫.
മറ്റുള്ളവർക്കു ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്.
ഏവമുക്ത്വാ തദാ രുദ്രോ ബ്രഹ്മണാ സഹിതഃ സുരൈഃ ൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അന്നേ സമയം രുദ്രൻ ബ്രഹ്മാവിനോടും ദേവന്മാരോടുമൊപ്പം—
രുദ്രസ്തദാ ദദര്ശായ വീരഭദ്രേണ യത്കൃതമ് ൫.
അപ്പോൾ രുദ്രൻ വീരഭദ്രൻ ചെയ്തതെല്ലാം കണ്ടു.
തദാന്യ ഋഷയഃ സര്വേ പിതരശ്ച തഥാവിധാഃ ൫.
അപ്പോൾ മറ്റു ഋഷിമാരും പിതാക്കളും അങ്ങനെ തന്നെ—
ത്രോടിതാ ലുംചിതാശ്ചൈവ മൃതാഃ കേചിദ്രണാജിരേ॥ ൫.
അവരിൽ ചിലർ പരിക്കേറ്റ്, ചിലർ മുടി മുറിച്ച്, ചിലർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ മരിച്ചുകിടന്നു.
ശംഭും സമാഗതം ദൃഷ്ട്വാ വീരഭദ്രോ ഗണൈഃ സഹ ൫.
ശംഭു എത്തുന്നതു കണ്ട വീരഭദ്രൻ തന്റെ സംഘത്തോടൊപ്പം അടുത്തു.
ദൃഷ്ട്വാ പുരഃ സ്ഥിതം രുദ്രോ വീരഭദ്രം മഹാബലമ് ൫.
മഹാശക്തിയുള്ള വീരഭദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതു കണ്ട രുദ്രൻ—
ദക്ഷമാനയ ശീഘ്രം ഭോ യേനേദം കൃതമീദൃശമ് ൫.
ഈ പ്രവർത്തി ചെയ്തവനേ, ദക്ഷനെ വേഗത്തിൽ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
ഏവമുക്തഃ ശംകരേണ വീരഭദ്രസ്ത്വരാന്വിതഃ ൫.
ശങ്കരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, വീരഭദ്രൻ അതിവേഗത്തിൽ—
തദോക്തഃ ശംകരേണൈവ വീരഭദ്രോ മഹാമനാഃ ൫.
ശങ്കരൻ ഇങ്ങനെ ആജ്ഞാപിച്ചതിനാൽ, മഹാത്വമുള്ള വീരഭദ്രൻ—
ദാസ്യാമി ജീവനം വീര കുടിലസ്യാപി ചാധുനാ ൫.
വീരാ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ വളഞ്ഞവനായ ദക്ഷനു പോലും ജീവൻ നൽകും.
മയാ ശിരോ ഹുതം ചാഗ്നൌ തദാനീമേവ ശംകര ൫.
ശംകരാ, അന്നേ ആ സമയത്ത് ഞാൻ എന്റെ തല അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചു.
ഇതി ജ്ഞാത്വാ തതോ രുദ്രഃ കബംധോപരി ചാക്ഷിപത് ൫.
ഇത് അറിഞ്ഞ്, രുദ്രൻ ആ തലരഹിതമായ ശരീരത്തിൽ തല സ്ഥാപിച്ചു.
സ ദക്ഷോ ജീവിതം ലേഭേ പ്രസാദാച്ഛംകരസ്യ ച തുഷ്ടാവ പ്രണതോ ഭൂത്വാ ശംകരം ലോകശംകരമ്॥ ൫.
ശംകരന്റെ കൃപയാൽ ദക്ഷൻ വീണ്ടും ജീവൻ നേടി; വിനയത്തോടെ ലോകങ്ങൾക്ക് ഉപകാരിയായ ശംകരനെ സ്തുതിച്ചു.
നമാമി ദേവം വരദം വരേണ്യം നമാമി ദേവേശ്വരം സനാതനമ് ൫.
വരങ്ങൾ നൽകുന്ന ദൈവത്തെയും, ഏറ്റവും ഉത്തമനെയും, ദേവന്മാരുടെ ശാശ്വതനായ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി വിശ്വേശ്വരവിശ്വരൂപം സനാതനം ബ്രഹ്മ നിജാത്മരൂപമ് ൫.
ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരനെയും, സർവ്വരൂപനെയും, ശാശ്വതനെയും, ആത്മസ്വരൂപമായ ബ്രഹ്മത്തെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ദക്ഷേണ സംസ്തുതോ രുദ്രോ ബഭാഷേ പ്രഹസന്രഹഃ॥ ൫.
ദക്ഷൻ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ രുദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരിച്ചു.
ചതുര്വിധാ ഭജംതേ മാം ജനാഃ സുകൃതിനഃ സദാ ൫.
നല്ല പ്രവൃത്തിയുള്ള നാലു തരത്തിലുള്ള ആളുകൾ എപ്പോഴും എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
തസ്മാന്മേ ജ്ഞാനിനഃ സര്വേ പ്രിയാഃ സ്യുര്നാത്ര സംശയഃ ൫.
അതിനാൽ, ജ്ഞാനം ഉള്ളവർ എനിക്കെല്ലാവരും പ്രിയരാണ്—ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
കേവലം കര്മണാ ത്വം ഹി സംസാരാത്തര്തുമിച്ഛസി॥ ൫.
നീ പ്രവർത്തിയാൽ മാത്രം ഈ ലോകചക്രം കടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ന വേദൈശ്ച ന ദാനൈശ്ച ന യജ്ഞൈസ്തപസാ ക്വചിത് ൫.
വേദങ്ങൾകൊണ്ടും, ദാനങ്ങളാലും, യാഗങ്ങളാലും, തപസ്സുകൊണ്ടും ഒരിക്കലും അതിന് സാധിക്കില്ല.
തസ്മാജ്ജ്ഞാനപരോ ഭൂത്വാ കുരു കര്മ്മ സമാഹിതഃ ൫.
അതിനാൽ ജ്ഞാനത്തിൽ ദൃഢനായി, ഏകാഗ്രതയോടെ പ്രവർത്തനം നടത്തുക.
ഉപദിഷ്ടസ്തദാ തേന ശംഭുനാ പരമേഷ്ഠിനാ ൫.
അപ്പോൾ പരമേശ്വരനായ ശംഭു അവനെ ഉപദേശിച്ചു.
ബ്രഹ്മണാപി തഥാ സര്വേ ഭൃഗ്വാദ്യാശ്ച മഹര്ഷയഃ ൫.
അതു പോലെ ബ്രഹ്മാവും, ഭൃഗു മുതലായ മഹർഷിമാരും ഉപദേശിച്ചു.
ഗതഃ പിതാമഹോ ബ്രഹ്മാ തതശ്ച സദനം സ്വകമ്॥ ൫.
അതിനുശേഷം പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങി.
ദക്ഷോപി ച സ്വയം വാക്യാത്പരം ബോധമുപാഗതഃ। ശിവധ്യാനപരോ ഭൂത്വാ തപസ്തേപേ മഹാമനാഃ॥ ൫.
ദക്ഷനും ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് പരമജ്ഞാനം നേടി; ശിവധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി, മഹാതപസ്സു ചെയ്തു.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സംക്ഷേവ്യോ ഭഗവാഞ്ഛിവഃ॥ ൫.
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഭഗവാൻ ശിവനെ ആരാധിക്കണം.
സംമാര്ജനം ച കുര്വംതി നരാ യേ ച ശിവാംഗണേ ൫.
ശിവക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രാകാരം വൃത്തിയാക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ—
യേ ശിവസ്യ പ്രയച്ഛതി ദര്പ്പണം സുമഹാപ്രഭമ് ൫.
ശിവനു വേണ്ടി അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള കണ്ണാടി അർപ്പിക്കുന്നവർ—