ജ്വരൈസ്തു പീഡിതാന്ദേവാന്ദൃഷ്ട്വാ വിഷ്ണുര്ഹസന്നിവ ൪.
ദേവന്മാർ ജ്വരത്തിൽ പീഡിതരാകുന്നത് കണ്ടു, വിഷ്ണു ചിരിച്ചു.
ദേവാശ്ചിനൌ തദാഹൂയ വ്യാധീന്ഹംതും തദാ ഭൃതിമ് ൪.
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ രോഗങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ വൈദ്യന്മാരെ വിളിച്ചു.
ജ്വരാംശ്ച സന്നിപാതാംശ്ച അന്യേ ഭൂതദ്രുഹസ്തദാ വിജ്വരാനഥ ദേവാംശ്ച കൃത്വാ മുമുദതുശ്ചിരമ്॥ ൪.
ഭൂതശത്രുക്കൾ അന്ന് ജ്വരങ്ങളും മറ്റ് രോഗങ്ങളും മാറ്റി, ദേവന്മാരെ രോഗരഹിതരാക്കി, അവർ ദീർഘകാലം സന്തോഷിച്ചു.
തൈര്ജിതം യോഗിനീചക്രം ഭൈരവം വ്യാകുലീകൃതമ് ൪.
അവരുടെ ശക്തിയിൽ യോഗിനികളുടെ വലംവട്ടം കീഴടക്കി, ഭൈരവനെ ആശങ്കയിൽ ആക്കി.
സുരൈര്വിദ്രാവിതം സൈന്യം വിലോക്യ പതിതം ഭുവി ൪.
ദേവന്മാർ സൈന്യത്തെ തോൽപ്പിച്ച് ഭൂമിയിൽ വീണത് കണ്ടപ്പോൾ—
ത്വം ശൂരോസി മഹാബാഹോ ദേവാനാം പാലകോ ഹ്യസി ൪.
നീ വീരൻ, മഹാബാഹു, ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനാണ് നീ.
ഇത്യുക്ത്വാ തം സമാസാദ്യ വിഷ്ണും സര്വേശ്വരേശ്വരമ് ൪.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ സർവ്വേശ്വരനായ വിഷ്ണുവിനെ സമീപിച്ചു.
തദാ ചക്രേണ ഭഗവാന്വീരഭദ്രം ജഘാന സഃ ൪.
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്റെ ചക്രം കൊണ്ട് വീരഭദ്രനെ അടിച്ചു.
ഗ്രസിതം ചക്രമാലോക്യ വിഷ്ണുഃ പരപുരംജയഃ ൪.
ആ ചക്രം വിഴുങ്ങപ്പെട്ടത് കണ്ടു, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച വിഷ്ണു
സ്വചക്രമാദായ മഹാനുഭാവോ ദിവം ഗതോഽഥോ ഭുവനൈകഭര്താ ൪.
തന്റെ ചക്രം തിരികെ എടുത്ത്, ആ മഹാത്മാവ് ലോകങ്ങളുടെ ഏകാധിപതിയായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
വിഷ്ണൌ ഗതേ തദാ സര്വേ ദേവാശ്ച ഋഷിഭിഃ സഹ ൫.
വിഷ്ണു പോയതോടെ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഋഷികളോടൊപ്പം
ഭൃഗും ച പാതയാമാസ സ്മശ്രൂണാം ലുംചനം കൃതമ് ൫.
ഭൃഗുവിന്റെ താടികൾ പിഴുത് അവനെ നിലംവീഴ്ത്തി.
വിഡംബിതാ സ്വധാ തത്ര ഋഷയശ്ച വിഡംബിതാഃ ൫.
അവിടെ സ്വധയും ഋഷികളും പരിഹാസം അനുഭവിച്ചു.
അനിര്വാച്യം തദാ ചക്രുര്ഗണാഃ ക്രോധസമന്വിതാഃ ൫.
അപ്പോൾ കോപഭരിതരായ സംഘങ്ങൾ വിവരണമില്ലാത്ത പ്രവർത്തി നടത്തി.
തം നിലീനം സമാജ്ഞായ ആനിനായരുഷാന്വിതഃ ൫.
അവൻ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവർ ക്രോധത്തോടെ അവനെ പുറത്തെടുത്തു.
അഭേദ്യം തച്ഛിരോ മത്വാ വീരഭദ്രഃ പ്രതാപവാന് ൫.
വീരഭദ്രൻ, മഹോന്നതനായവൻ, ആ തല അജയ്യമാണെന്ന് കരുതി.
ഗംധരാത്പാട്യമാനാച്ച ശിരശ്ഛിന്നം ദുരാത്മനഃ തച്ഛിരഃ സുഹുതം കുംഡേ ജ്വലിxxxxxxx॥ ൫.
ഗന്ധർവർ പാടുമ്പോൾ, ദുഷ്ടന്റെ തല വെട്ടി, ആ തല ജ്വലിച്ച കുണ്ടിൽ നല്ലവണ്ണം അർപ്പിച്ചു.
യേ ചാന്യ ഋഷയോ ദേവാഃ പിതരോ യക്ഷരാക്ഷസാഃ ൫.
മറ്റു ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും പിതാക്കന്മാരും യക്ഷരും രാക്ഷസന്മാരും
ചംദ്രാദിത്യഗണാഃ സര്വേ ഗ്രഹനക്ഷത്രതാരകാഃ ൫.
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും താരകളും എല്ലാം
സത്യലോകം ഗതോ ബ്രഹ്മാ പുത്രശോകേന പീഡിതഃ ൫.
മകനിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതനായ ബ്രഹ്മാവ് സത്യലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
മനസാ ദൂയമാനേന ശംന ലേഭേ പിതാമഹഃ ൫.
മനസ്സ് വേദനയാൽ നിറഞ്ഞ പിതാമഹൻ ആശ്വാസം കണ്ടെത്തിയില്ല.
ഗമനായ മതിം ചക്രേ കൈലാസം പര്വതം പ്രതി ൫.
കൈലാസപർവതത്തിലേക്ക് പോകാൻ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു.
പ്രവിഷ്ടഃ പര്വതശ്രേഷ്ഠം സ ദദര്ശ സദാശിവമ് ൫.
ആ മഹാപർവതത്തിൽ കയറി, അവൻ സദാശിവനെ കണ്ടു.
കപര്ദ്ദിനം ശ്രിയാ യുക്തം വേദാംഗാനാം ച ദുര്ഗമമ് ൫.
കപർദ്ദിയെയും മഹത്വം നിറഞ്ഞവനെയും, വേദങ്ങളുടെ അങ്ങേയറ്റത്തേക്കും എത്താൻ കഴിയാത്തവനെയും അവൻ കണ്ടു.
ദംഡവത്പതിതോ ഭൂമൌക്ഷമാപയിതുമുദ്യതഃ സ്തുതിം കര്തും സമാരേഭേ ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ॥ ൫.
ഭൂമിയിൽ വീണു നമസ്കരിച്ചു, ക്ഷമ ചോദിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റു, പരമാത്മാവായ ശിവനെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നമോ രുദ്രായ ശാംതായ ബ്രഹ്മണേ പരമാത്മനേ ൫.
ശാന്തസ്വഭാവമുള്ള രുദ്രനേ, ബ്രഹ്മാവേ, പരമാത്മാവേ, നമസ്കാരം.
നമോ രുദ്രായ മഹതേ നീലകംഠായ വേധസേ ൫.
മഹത്വമുള്ള രുദ്രനേ, നീലകണ്ഠനേ, സൃഷ്ടാവേ, നമസ്കാരം.
ഓംകാരസ്ത്വം വഷട്കാരഃ സര്വാരംഭപ്രവര്തകഃ ൫.
നീ തന്നെയാണ് ഓംകാരവും വഷട് ഉച്ചാരണവും, എല്ലാ പ്രവൃത്തികൾക്കും തുടക്കം നൽകുന്നവനും.
സര്വേഷാം യജ്ഞകര്തൄണാം ത്വമേവ പ്രതിപാലകഃ രക്ഷ രക്ഷ മഹാദേവ പുത്രശോകേന പീഡിതമ്॥ ൫.
യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ നീ മാത്രമാണ്. മഹാദേവാ, മകനെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദുഃഖത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്ന എന്നെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
ശ്രൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ മമ വാക്യം പിതാമഹ ൫.
പിതാമഹനേ, എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.