ഭക്ഷ്യമാണം തദാ സൈന്യം വിലോക്യ സുരരാട്സ്വയമ് ൪.
അപ്പോൾ തന്റെ സൈന്യം തിന്നു പോകുന്നത് കണ്ടു, ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ തന്നെ—
വീരഭദ്രോ വിഹായൈവ വിഷ്ണും ദേവേന്ദ്രമാസ്ഥിതഃ ൪.
വീരഭദ്രൻ വിഷ്ണുവിനെ വിട്ട്, നേരെ ദേവേന്ദ്രനിലേക്കു പോയി.
വീരഭദ്രം യദാ ശക്രോ ഹംതുകാമസ്ത്വരാന്വിതഃ ൪.
ശക്രൻ, അതിവേഗത്തിൽ വീരഭദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ—
വീരഭദ്രോ രുഷാവിഷ്ടോ ദുര്നിവാര്യോ മഹാബലഃ ൪.
വീരഭദ്രൻ കോപത്തിൽ കത്തിയവൻ, ആരാലും തടയാനാകാത്ത ശക്തനായവൻ—
സഗജം ച സവജ്രം ച വാസവം ഗ്രസ്തുമുദ്യുതഃ ൪.
വജ്രവും ആനയും കൂടെ വഹിച്ച വാസവനെ മുഴുവനായി വിഴുങ്ങാൻ തയ്യാറായി.
വീരഭദ്രം തതാഭൂതം തഥാഭൂതം ഹംതുകാമം പുരംദരമ് ൪.
അങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥയിൽ വീരഭദ്രൻ പുരന്ദരനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ശക്രം ച പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ യോധയാമാസ വൈ തദാ ൪.
ശക്രനെ പിന്നിൽ വെച്ച്, അവൻ പോരാട്ടം ആരംഭിച്ചു.
ശസ്ത്രാസ്ത്രൈര്വിവിധാകാരൈര്യോധയാമാസതുസ്തദാ ൪.
അവർ പലവിധ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് അപ്പോൾ യുദ്ധം നടത്തി.
ദ്വംദ്വയുദ്ധം സുതുമുലം ദേവാനാം പ്രമഥൈഃ സഹ ൪.
ദേവന്മാരും പ്രമഥന്മാരും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഇരട്ടയുദ്ധം നടന്നു.
ഗണാന്പരാങ്മുഖാന്ദൃഷ്ട്വാ സര്വേ തേ വ്യാധയോ ഭൃശമ് ൪.
ഗണങ്ങൾ ഒക്കെ പിൻവാങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ രോഗങ്ങളും ശക്തമായി ആക്രമിച്ചു.
ജ്വരൈസ്തു പീഡിതാന്ദേവാന്ദൃഷ്ട്വാ വിഷ്ണുര്ഹസന്നിവ ൪.
ദേവന്മാർ ജ്വരത്തിൽ പീഡിതരാകുന്നത് കണ്ടു, വിഷ്ണു ചിരിച്ചു.
ദേവാശ്ചിനൌ തദാഹൂയ വ്യാധീന്ഹംതും തദാ ഭൃതിമ് ൪.
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ രോഗങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ വൈദ്യന്മാരെ വിളിച്ചു.
ജ്വരാംശ്ച സന്നിപാതാംശ്ച അന്യേ ഭൂതദ്രുഹസ്തദാ വിജ്വരാനഥ ദേവാംശ്ച കൃത്വാ മുമുദതുശ്ചിരമ്॥ ൪.
ഭൂതശത്രുക്കൾ അന്ന് ജ്വരങ്ങളും മറ്റ് രോഗങ്ങളും മാറ്റി, ദേവന്മാരെ രോഗരഹിതരാക്കി, അവർ ദീർഘകാലം സന്തോഷിച്ചു.
തൈര്ജിതം യോഗിനീചക്രം ഭൈരവം വ്യാകുലീകൃതമ് ൪.
അവരുടെ ശക്തിയിൽ യോഗിനികളുടെ വലംവട്ടം കീഴടക്കി, ഭൈരവനെ ആശങ്കയിൽ ആക്കി.
സുരൈര്വിദ്രാവിതം സൈന്യം വിലോക്യ പതിതം ഭുവി ൪.
ദേവന്മാർ സൈന്യത്തെ തോൽപ്പിച്ച് ഭൂമിയിൽ വീണത് കണ്ടപ്പോൾ—
ത്വം ശൂരോസി മഹാബാഹോ ദേവാനാം പാലകോ ഹ്യസി ൪.
നീ വീരൻ, മഹാബാഹു, ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനാണ് നീ.
ഇത്യുക്ത്വാ തം സമാസാദ്യ വിഷ്ണും സര്വേശ്വരേശ്വരമ് ൪.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ സർവ്വേശ്വരനായ വിഷ്ണുവിനെ സമീപിച്ചു.
തദാ ചക്രേണ ഭഗവാന്വീരഭദ്രം ജഘാന സഃ ൪.
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്റെ ചക്രം കൊണ്ട് വീരഭദ്രനെ അടിച്ചു.
ഗ്രസിതം ചക്രമാലോക്യ വിഷ്ണുഃ പരപുരംജയഃ ൪.
ആ ചക്രം വിഴുങ്ങപ്പെട്ടത് കണ്ടു, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച വിഷ്ണു
സ്വചക്രമാദായ മഹാനുഭാവോ ദിവം ഗതോഽഥോ ഭുവനൈകഭര്താ ൪.
തന്റെ ചക്രം തിരികെ എടുത്ത്, ആ മഹാത്മാവ് ലോകങ്ങളുടെ ഏകാധിപതിയായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
വിഷ്ണൌ ഗതേ തദാ സര്വേ ദേവാശ്ച ഋഷിഭിഃ സഹ ൫.
വിഷ്ണു പോയതോടെ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഋഷികളോടൊപ്പം
ഭൃഗും ച പാതയാമാസ സ്മശ്രൂണാം ലുംചനം കൃതമ് ൫.
ഭൃഗുവിന്റെ താടികൾ പിഴുത് അവനെ നിലംവീഴ്ത്തി.
വിഡംബിതാ സ്വധാ തത്ര ഋഷയശ്ച വിഡംബിതാഃ ൫.
അവിടെ സ്വധയും ഋഷികളും പരിഹാസം അനുഭവിച്ചു.
അനിര്വാച്യം തദാ ചക്രുര്ഗണാഃ ക്രോധസമന്വിതാഃ ൫.
അപ്പോൾ കോപഭരിതരായ സംഘങ്ങൾ വിവരണമില്ലാത്ത പ്രവർത്തി നടത്തി.
തം നിലീനം സമാജ്ഞായ ആനിനായരുഷാന്വിതഃ ൫.
അവൻ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവർ ക്രോധത്തോടെ അവനെ പുറത്തെടുത്തു.
അഭേദ്യം തച്ഛിരോ മത്വാ വീരഭദ്രഃ പ്രതാപവാന് ൫.
വീരഭദ്രൻ, മഹോന്നതനായവൻ, ആ തല അജയ്യമാണെന്ന് കരുതി.
ഗംധരാത്പാട്യമാനാച്ച ശിരശ്ഛിന്നം ദുരാത്മനഃ തച്ഛിരഃ സുഹുതം കുംഡേ ജ്വലിxxxxxxx॥ ൫.
ഗന്ധർവർ പാടുമ്പോൾ, ദുഷ്ടന്റെ തല വെട്ടി, ആ തല ജ്വലിച്ച കുണ്ടിൽ നല്ലവണ്ണം അർപ്പിച്ചു.
യേ ചാന്യ ഋഷയോ ദേവാഃ പിതരോ യക്ഷരാക്ഷസാഃ ൫.
മറ്റു ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും പിതാക്കന്മാരും യക്ഷരും രാക്ഷസന്മാരും
ചംദ്രാദിത്യഗണാഃ സര്വേ ഗ്രഹനക്ഷത്രതാരകാഃ ൫.
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും താരകളും എല്ലാം
സത്യലോകം ഗതോ ബ്രഹ്മാ പുത്രശോകേന പീഡിതഃ ൫.
മകനിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതനായ ബ്രഹ്മാവ് സത്യലോകത്തിലേക്ക് പോയി.