ഏവം ബൃഹസ്പതേര്വാക്യം ശ്രുത്വാ തേഽപി ദിവൌകസഃ ൪.
ബൃഹസ്പതിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവന്മാരും—
തതോഽബ്രവീദ്വീരഭദ്രോ ഗണൈഃ പരിവൃതോ ഭൃശമ് ൪.
അപ്പോൾ വീരഭദ്രൻ, തന്റെ കൂട്ടരോടൊപ്പം, ശക്തിയായി പറഞ്ഞു.
അവദാനാനി ദാസ്യാമി തൃപ്ത്യര്ഥം ഭവതാം ത്വരന് ൪.
നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിനായി ഞാൻ വീരതയുടെ പ്രവർത്തികൾ ഉടൻ കാണിക്കും.
തൈര്ബാണൈര്നിഹതാഃ സര്വേ ജഗ്മുസ്തേ ച ദിശോ ദശ॥ ൪.
അവരുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തല്ലപ്പെട്ടവരൊക്കെയും പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും പിരിഞ്ഞു പോയി.
ഗതേഷു ലോകപാലേഷു വിദ്രുതേഷു സുരേഷു ച ൪.
ലോകപാലന്മാർ പോയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ഭയന്ന് ഓടിപ്പോയപ്പോൾ—
തദാ ത ഋഷയഃ സര്വേ സര്വമേവേശ്വരേശ്വരമ് ൪.
അപ്പോൾ എല്ലാ ഋഷികളും സർവ്വേശ്വരനോടു സമീപിച്ചു.
രക്ഷ യജ്ഞം ഹി ദക്ഷസ്യ യജ്ഞോസി ത്വം ന സംശയഃ ൪.
ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം രക്ഷിക്കണം, കാരണം യജ്ഞം നീയാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
യോദ്ധുകാമഃ സ്ഥിതോ യുദ്ധേ വിഷ്ണുരധ്യാത്മദീപകഃ ൪.
അന്തരാത്മാവിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വിഷ്ണു യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി നില്ക്കുന്നു.
അത്ര ത്വയാഗതം കസ്മാദ്വിഷ്ണോ വേത്ത്രാ മഹാബലമ് ൪.
വലിയ ശക്തിയുള്ള ഗദാധാരിയായ വിഷ്ണുവേ, നീ ഇവിടെ എന്തിനാണ് വന്നത്?
ദാക്ഷായണ്യാ കൃതം യച്ച ന ദൃഷ്ടം കിം ത്വയാനഘ അവദാനം പ്രയച്ഛാമി തവ ചാപി മഹാഭൂജ॥ ൪.
ദാക്ഷായണിയുടെ ചെയ്തതിൽ നീ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത് എന്താണ്, പാപരഹിതനേ? മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു വീരപ്രവൃത്തി നൽകാം.
ഏവമുക്ത്വാ പ്രണമ്യാദൌ വിഷ്ണും സദൃശരൂപിണമ് ൪.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആദ്യം വിഷ്ണുവിന്, തനിക്കു സമാനമായ രൂപത്തിലുള്ളവനോട്, വന്ദനം ചെയ്തു.
യഥാ ശംഭുസ്തഥാ ത്വം ഹി മമ നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ നേഷ്യാമ്യപുനരാവൃത്തിം യദി തിഷ്ഠേസ്ത്വമാത്മനാ॥ ൪.
ശംഭുവിനെപ്പോലെ തന്നെയാണ് നീയും; ഇതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല. നീ സ്വയം നിലനിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും ജനനം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ലാത്തവനാക്കും.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ വീരഭദ്രസ്യ ധീമതഃ ൪.
ധീരനായ വീരഭദ്രന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
രുദ്രതേജഃപ്രസൂതോസി പവിത്രോഽസി മഹാമതേ ൪.
നീ രുദ്രന്റെ തേജസ്സിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; നീ വിശുദ്ധനാണ്, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ.
അഹം ഭക്തപരാധീനസ്തഥാ സോഽപി മഹേശ്വരഃ ൪.
ഞാൻ ഭക്തന്മാരോടു ഭക്തിയാൽ ബന്ധപ്പെട്ടവനാണ്, മഹേശ്വരനും അതുപോലെയാണ്.
ആഗതോഽഹം വീരഭദ്ര രുദ്രകോപസമുദ്ഭവ ൪.
രുദ്രന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച വീരഭദ്രാ, ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്തവതി ഗോവിംദേ പ്രഹസ്യ സ മഹാഭുജഃ ൪.
ഗോവിന്ദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മഹാബലശാലി ചിരിച്ചു.
യഥാ ശിവസ്തഥാ ത്വം ഹി യഥാ ത്വം ച തഥാ ശിവഃ ൪.
ശിവൻ എങ്ങനെയോ അതുപോലെ തന്നെയാണ് നീയും; നീ എങ്ങനെയോ അതുപോലെ തന്നെയാണ് ശിവനും.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ സോഽച്യുതഃ സംപ്രഹസ്യ ച ൪.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അച്യുതനും സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
യോധയസ്വ മഹാബാഹോ മയാ സാര്ധമശംകിതഃ ൪.
മഹാബാഹുവേ, ഭയമില്ലാതെ എന്നോടൊപ്പം നീ യുദ്ധം ചെയ്യുക.
തഥേത്യുക്ത്വാ തു വീരോഽസൌ വീരഭദ്രോ മഹാബലഃ ൪.
അങ്ങനെ എന്നു പറഞ്ഞ്, വീരനായ മഹാബലശാലിയായ വീരഭദ്രൻ—
വിഷ്ണുശ്ചാപി മഹാഘോഷം ശംഖനാദം ചകാര സഃ ൪.
വിഷ്ണു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ശംഖം ഊതി.
വ്യൂഹം ചക്രുസ്തദാ സര്വേ ലോകപാലാഃ സവാസവാഃ ൪.
അപ്പോൾ ലോകപാലന്മാരും ഇന്ദ്രനും ചേർന്ന് യുദ്ധക്രമം ഒരുക്കി.
നംദീനാ ച ഹതഃ ശക്രസ്ത്രിശൂലേന സ്തനാംതരേ ൪.
നന്ദി ത്രിശൂലത്തോടെ ഇന്ദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ അടി നൽകി അവനെ വീഴ്ത്തി.
ശൂലേന സിതധാരേണ സംനദ്ധോ ദണ്ഡധാരിണാ ൪.
ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻ മൂർച്ചയുള്ള ത്രിശൂലത്തോടെ അവനെ തുളച്ചു.
കുബേരേണ ച സംഗമ്യ കൂഷ്മാംഡാനാം പതിഃ സ്വയമ് ൪.
കുബേരനോടൊപ്പം കൂടിയ കൂഷ്മാണ്ഡന്മാരുടെ അധിപൻ സ്വയം—
യുയുധേ പരയാശക്ത്യാ ത്രൈലോക്യം വിസ്മയന്നിവ ൪.
അവൻ അത്യുത്തമമായ ശക്തിയോടെ മൂന്നു ലോകത്തെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
യുയുധേ പരമാസ്ത്രേണ നൈര്ഋത്യം ച വിഡംബയന് ൪.
അവൻ പരമാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, നൈരൃത്യദേശം പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
വിദാര്യ ദേവാനഖിലാന്പപൌ ശോണിതമദ്ബുതമ് ൪.
അവൻ ദേവന്മാരെ പിളർത്തി, അവരുടെ അത്ഭുതകരമായ രക്തം കുടിച്ചു.
സാകിനീ ഡാകിനീ രൌദ്രാ നവദുര്ഗാസ്തഥൈവ ച നേദുഃ പപുഃ ശോണിതം ച ബുഭുജുഃ പിശിതം ബഹു॥ ൪.
സാകിനികൾ, ഡാകിനികൾ, ക്രൂരരായവർ, ഒപ്പം നവദുർഗ്ഗമാർ—all അവരും കൂകി, രക്തം കുടിച്ചു, ധാരാളം മാംസം തിന്നു.