കേചിദ്ദ്വിധാകൃതാഃ ഖങ്ഗൈര്മുദ്ഗരൈശ്ചാപി പോഥിതാഃ ൪.
ചിലരെ വാളുകൊണ്ട് രണ്ടായി മുറിച്ചു, ചിലരെ മുദ്ഗരത്തോടെ അടിച്ചു തകര്ത്തു.
ശൂലൈര്ഭിന്നാശ്ച ശതശഃ കേചിച്ച ശകലീകൃതാഃ ൪.
നൂറുകണക്കിന് പേരെ കുന്തംകൊണ്ട് തുളച്ചു, ചിലരെ തകർന്ന് കഷ്ണങ്ങളായി മാറ്റി.
പരസ്പരം പരിഷ്വജ്യ ഗതാസ്തേപി ത്രിവിഷ്ടപമ് ബൃഹസ്പതിം പൃച്ഛമാനാഃ കുതോസ്മാകം ജയോ ഭവേത്॥ ൪.
ഒരോരുത്തരും പരസ്പരം ചേർന്ന് അണചേർത്ത്, അവർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ അവർ ബൃഹസ്പതിയോട് ചോദിച്ചു: 'നമുക്ക് വിജയം എങ്ങനെ ലഭിക്കും?'
ബൃഹസ്പതിരുവാചേദം സുരേംദ്രം ത്വരിതസ്തദാ ബൃഹസ്പതിരുവാച ൪.
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി ദേവേന്ദ്രനോട് വേഗത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അസ്തി ചേദീശ്വരഃ കശ്ചിത്ഫലരൂപ്യസ്യ കര്മ്മണഃ ൪.
നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം നൽകുന്ന ഒരു ദൈവം ഉണ്ട്.
ന മംത്രൌഷധയഃ സര്വേ നാഭിചാരാ ന ലൌകികാഃ ൪.
എത്ര മന്ത്രങ്ങളും ഔഷധങ്ങളും, മായാജാലങ്ങളും ലോകത്തിലെ ഉപായങ്ങളും പോലും,
ജ്ഞാതുമീശാഃ സംഭവംതി ഭക്ത്യാജ്ഞേയസ്ത്വനന്യയാ ൪.
അവനെ അറിയാൻ കഴിയില്ല; അനന്യമായ ഭക്തിയാൽ മാത്രം അവനെ അറിയാം.
തേന സര്വം സംഭവംതി സുഖദുഃഝഖാത്മകം ജഗത് ൪.
അവനാൽ തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തിലെ സുഖവും ദുഃഖവും എല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ത്വമിംദ്ര ബാലിശോ ഭൂത്വാ ലോകപാലൈഃ സഹാദ്യ വൈ ൪.
ഇന്ദ്രാ, നീയും ലോകപാലന്മാരും ഇന്ന് കുട്ടികളെപ്പോലെ ആയിരിക്കുന്നു.
ഏതേ രുദ്രസഹായാശ്ച ഗണാഃ പരമശോഭനാഃ ൪.
ഇവരാണ് രുദ്രന്റെ സഹായികളും അതിയായി ഭംഗിയുള്ളവരും.
ഏവം ബൃഹസ്പതേര്വാക്യം ശ്രുത്വാ തേഽപി ദിവൌകസഃ ൪.
ബൃഹസ്പതിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവന്മാരും—
തതോഽബ്രവീദ്വീരഭദ്രോ ഗണൈഃ പരിവൃതോ ഭൃശമ് ൪.
അപ്പോൾ വീരഭദ്രൻ, തന്റെ കൂട്ടരോടൊപ്പം, ശക്തിയായി പറഞ്ഞു.
അവദാനാനി ദാസ്യാമി തൃപ്ത്യര്ഥം ഭവതാം ത്വരന് ൪.
നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിനായി ഞാൻ വീരതയുടെ പ്രവർത്തികൾ ഉടൻ കാണിക്കും.
തൈര്ബാണൈര്നിഹതാഃ സര്വേ ജഗ്മുസ്തേ ച ദിശോ ദശ॥ ൪.
അവരുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തല്ലപ്പെട്ടവരൊക്കെയും പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും പിരിഞ്ഞു പോയി.
ഗതേഷു ലോകപാലേഷു വിദ്രുതേഷു സുരേഷു ച ൪.
ലോകപാലന്മാർ പോയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ഭയന്ന് ഓടിപ്പോയപ്പോൾ—
തദാ ത ഋഷയഃ സര്വേ സര്വമേവേശ്വരേശ്വരമ് ൪.
അപ്പോൾ എല്ലാ ഋഷികളും സർവ്വേശ്വരനോടു സമീപിച്ചു.
രക്ഷ യജ്ഞം ഹി ദക്ഷസ്യ യജ്ഞോസി ത്വം ന സംശയഃ ൪.
ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം രക്ഷിക്കണം, കാരണം യജ്ഞം നീയാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
യോദ്ധുകാമഃ സ്ഥിതോ യുദ്ധേ വിഷ്ണുരധ്യാത്മദീപകഃ ൪.
അന്തരാത്മാവിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വിഷ്ണു യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി നില്ക്കുന്നു.
അത്ര ത്വയാഗതം കസ്മാദ്വിഷ്ണോ വേത്ത്രാ മഹാബലമ് ൪.
വലിയ ശക്തിയുള്ള ഗദാധാരിയായ വിഷ്ണുവേ, നീ ഇവിടെ എന്തിനാണ് വന്നത്?
ദാക്ഷായണ്യാ കൃതം യച്ച ന ദൃഷ്ടം കിം ത്വയാനഘ അവദാനം പ്രയച്ഛാമി തവ ചാപി മഹാഭൂജ॥ ൪.
ദാക്ഷായണിയുടെ ചെയ്തതിൽ നീ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത് എന്താണ്, പാപരഹിതനേ? മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു വീരപ്രവൃത്തി നൽകാം.
ഏവമുക്ത്വാ പ്രണമ്യാദൌ വിഷ്ണും സദൃശരൂപിണമ് ൪.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആദ്യം വിഷ്ണുവിന്, തനിക്കു സമാനമായ രൂപത്തിലുള്ളവനോട്, വന്ദനം ചെയ്തു.
യഥാ ശംഭുസ്തഥാ ത്വം ഹി മമ നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ നേഷ്യാമ്യപുനരാവൃത്തിം യദി തിഷ്ഠേസ്ത്വമാത്മനാ॥ ൪.
ശംഭുവിനെപ്പോലെ തന്നെയാണ് നീയും; ഇതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല. നീ സ്വയം നിലനിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും ജനനം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ലാത്തവനാക്കും.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ വീരഭദ്രസ്യ ധീമതഃ ൪.
ധീരനായ വീരഭദ്രന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
രുദ്രതേജഃപ്രസൂതോസി പവിത്രോഽസി മഹാമതേ ൪.
നീ രുദ്രന്റെ തേജസ്സിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; നീ വിശുദ്ധനാണ്, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ.
അഹം ഭക്തപരാധീനസ്തഥാ സോഽപി മഹേശ്വരഃ ൪.
ഞാൻ ഭക്തന്മാരോടു ഭക്തിയാൽ ബന്ധപ്പെട്ടവനാണ്, മഹേശ്വരനും അതുപോലെയാണ്.
ആഗതോഽഹം വീരഭദ്ര രുദ്രകോപസമുദ്ഭവ ൪.
രുദ്രന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച വീരഭദ്രാ, ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്തവതി ഗോവിംദേ പ്രഹസ്യ സ മഹാഭുജഃ ൪.
ഗോവിന്ദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മഹാബലശാലി ചിരിച്ചു.
യഥാ ശിവസ്തഥാ ത്വം ഹി യഥാ ത്വം ച തഥാ ശിവഃ ൪.
ശിവൻ എങ്ങനെയോ അതുപോലെ തന്നെയാണ് നീയും; നീ എങ്ങനെയോ അതുപോലെ തന്നെയാണ് ശിവനും.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ സോഽച്യുതഃ സംപ്രഹസ്യ ച ൪.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അച്യുതനും സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
യോധയസ്വ മഹാബാഹോ മയാ സാര്ധമശംകിതഃ ൪.
മഹാബാഹുവേ, ഭയമില്ലാതെ എന്നോടൊപ്പം നീ യുദ്ധം ചെയ്യുക.