ഇംദ്രോപി പ്രഹസന്വിഷ്ണുമാത്മവാദരതം തദാ ൪.
അന്നേരം ഇന്ദ്രനും ചിരിച്ച്, സ്വയം പ്രശംസയില് ലഗ്നനായ വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടു.
ഭൃഗുണാചാരിതഃ ശീഘ്രമുച്ചാടനപരേണ ഹി ൪.
ഭൃഗു, പുറത്താക്കലില് ഉത്സുകനായി, അതിവേഗം ആ കര്മം നടത്തി.
ശരതോമരനാഗചൈര്ജഘ്നുസ്തേ ച പരസ്പരമ് ൪.
അവര് അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളും ഗദകളും ഉപയോഗിച്ച് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
തഥാ ദുന്ദുഭയോ നേദുഃ പടഹാ ഡിംഡിമാദയഃ ലോകപാലൈശ്ച സഹിതാ ജഘ്നുസ്താഞ്ഛിവകിംകരാന്॥ ൪.
അങ്ങനെ ദുന്ദുഭികളും പടയോലങ്ങളും ഡിണ്ഢിമങ്ങളും മുഴങ്ങി; ലോകപാലന്മാരോടൊപ്പം ചേര്ന്ന് അവര് ശിവന്റെ അനുചിതരെ ആക്രമിച്ചു.
ഖഡ്ഗൈശ്ചാപി ഹതാഃ കേചിദ്ഗദാഭിശ്ച വിപോഥിതാഃ ൪.
ചിലരെ വാളുകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു, മറ്റുചിലരെ ഗദകൊണ്ട് തകര്ത്തു.
ഇംദ്രാദ്യൌര്ലോകപാലൈശ്ച ഗണാസ്തേ ച പരാങ്ഗമുഖാഃ ൪.
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ലോകപാലന്മാരും ആ സംഘങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
ഉച്ചാടനം കൃതം തേഷാം ഭൃഗുണാ യജ്വിനാ തദാ ൪.
അന്നേരം യാഗം നടത്തുന്ന ഭൃഗു അവരെ പുറത്താക്കി.
തേനൈവ ദേവാ ജയിനോ ജാതാസ്തത്ക്ഷണമേവ ഹി ൪.
അത് കൊണ്ടുതന്നെ ദേവന്മാര് അക്ഷണത്തില് വിജയികളായി.
ഭൂതാന്പ്രേതാന്പിശാചാംശ്ച കൃത്വാ താനേവ പൃഷ്ഠതഃ തീക്ഷ്ണം ത്രിശൂലമാദായ പാതയാമാസ താന്രണേ॥ ൪.
ഭൂതങ്ങള്, പ്രേതങ്ങള്, പിശാചുകള് പിന്നില് നിര്ത്തി, മൂര്ച്ചയുള്ള ത്രിശൂലം എടുത്ത് അവരെ യുദ്ധത്തില് വീഴ്ത്തി.
ദേവാന്യക്ഷാന്പിശാചാംശ്ച ഗുഹ്യകാന്രാക്ഷസാം സ്തഥാ ൪.
ദേവന്മാര്, യക്ഷന്മാര്, പിശാചുകള്, ഗുഹ്യകര്, രാക്ഷസന്മാര്—
കേചിദ്ദ്വിധാകൃതാഃ ഖങ്ഗൈര്മുദ്ഗരൈശ്ചാപി പോഥിതാഃ ൪.
ചിലരെ വാളുകൊണ്ട് രണ്ടായി മുറിച്ചു, ചിലരെ മുദ്ഗരത്തോടെ അടിച്ചു തകര്ത്തു.
ശൂലൈര്ഭിന്നാശ്ച ശതശഃ കേചിച്ച ശകലീകൃതാഃ ൪.
നൂറുകണക്കിന് പേരെ കുന്തംകൊണ്ട് തുളച്ചു, ചിലരെ തകർന്ന് കഷ്ണങ്ങളായി മാറ്റി.
പരസ്പരം പരിഷ്വജ്യ ഗതാസ്തേപി ത്രിവിഷ്ടപമ് ബൃഹസ്പതിം പൃച്ഛമാനാഃ കുതോസ്മാകം ജയോ ഭവേത്॥ ൪.
ഒരോരുത്തരും പരസ്പരം ചേർന്ന് അണചേർത്ത്, അവർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ അവർ ബൃഹസ്പതിയോട് ചോദിച്ചു: 'നമുക്ക് വിജയം എങ്ങനെ ലഭിക്കും?'
ബൃഹസ്പതിരുവാചേദം സുരേംദ്രം ത്വരിതസ്തദാ ബൃഹസ്പതിരുവാച ൪.
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി ദേവേന്ദ്രനോട് വേഗത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അസ്തി ചേദീശ്വരഃ കശ്ചിത്ഫലരൂപ്യസ്യ കര്മ്മണഃ ൪.
നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം നൽകുന്ന ഒരു ദൈവം ഉണ്ട്.
ന മംത്രൌഷധയഃ സര്വേ നാഭിചാരാ ന ലൌകികാഃ ൪.
എത്ര മന്ത്രങ്ങളും ഔഷധങ്ങളും, മായാജാലങ്ങളും ലോകത്തിലെ ഉപായങ്ങളും പോലും,
ജ്ഞാതുമീശാഃ സംഭവംതി ഭക്ത്യാജ്ഞേയസ്ത്വനന്യയാ ൪.
അവനെ അറിയാൻ കഴിയില്ല; അനന്യമായ ഭക്തിയാൽ മാത്രം അവനെ അറിയാം.
തേന സര്വം സംഭവംതി സുഖദുഃഝഖാത്മകം ജഗത് ൪.
അവനാൽ തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തിലെ സുഖവും ദുഃഖവും എല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ത്വമിംദ്ര ബാലിശോ ഭൂത്വാ ലോകപാലൈഃ സഹാദ്യ വൈ ൪.
ഇന്ദ്രാ, നീയും ലോകപാലന്മാരും ഇന്ന് കുട്ടികളെപ്പോലെ ആയിരിക്കുന്നു.
ഏതേ രുദ്രസഹായാശ്ച ഗണാഃ പരമശോഭനാഃ ൪.
ഇവരാണ് രുദ്രന്റെ സഹായികളും അതിയായി ഭംഗിയുള്ളവരും.
ഏവം ബൃഹസ്പതേര്വാക്യം ശ്രുത്വാ തേഽപി ദിവൌകസഃ ൪.
ബൃഹസ്പതിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവന്മാരും—
തതോഽബ്രവീദ്വീരഭദ്രോ ഗണൈഃ പരിവൃതോ ഭൃശമ് ൪.
അപ്പോൾ വീരഭദ്രൻ, തന്റെ കൂട്ടരോടൊപ്പം, ശക്തിയായി പറഞ്ഞു.
അവദാനാനി ദാസ്യാമി തൃപ്ത്യര്ഥം ഭവതാം ത്വരന് ൪.
നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിനായി ഞാൻ വീരതയുടെ പ്രവർത്തികൾ ഉടൻ കാണിക്കും.
തൈര്ബാണൈര്നിഹതാഃ സര്വേ ജഗ്മുസ്തേ ച ദിശോ ദശ॥ ൪.
അവരുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തല്ലപ്പെട്ടവരൊക്കെയും പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും പിരിഞ്ഞു പോയി.
ഗതേഷു ലോകപാലേഷു വിദ്രുതേഷു സുരേഷു ച ൪.
ലോകപാലന്മാർ പോയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ഭയന്ന് ഓടിപ്പോയപ്പോൾ—
തദാ ത ഋഷയഃ സര്വേ സര്വമേവേശ്വരേശ്വരമ് ൪.
അപ്പോൾ എല്ലാ ഋഷികളും സർവ്വേശ്വരനോടു സമീപിച്ചു.
രക്ഷ യജ്ഞം ഹി ദക്ഷസ്യ യജ്ഞോസി ത്വം ന സംശയഃ ൪.
ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം രക്ഷിക്കണം, കാരണം യജ്ഞം നീയാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
യോദ്ധുകാമഃ സ്ഥിതോ യുദ്ധേ വിഷ്ണുരധ്യാത്മദീപകഃ ൪.
അന്തരാത്മാവിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വിഷ്ണു യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി നില്ക്കുന്നു.
അത്ര ത്വയാഗതം കസ്മാദ്വിഷ്ണോ വേത്ത്രാ മഹാബലമ് ൪.
വലിയ ശക്തിയുള്ള ഗദാധാരിയായ വിഷ്ണുവേ, നീ ഇവിടെ എന്തിനാണ് വന്നത്?
ദാക്ഷായണ്യാ കൃതം യച്ച ന ദൃഷ്ടം കിം ത്വയാനഘ അവദാനം പ്രയച്ഛാമി തവ ചാപി മഹാഭൂജ॥ ൪.
ദാക്ഷായണിയുടെ ചെയ്തതിൽ നീ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത് എന്താണ്, പാപരഹിതനേ? മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു വീരപ്രവൃത്തി നൽകാം.