കിം കര്മ്മ കിമകര്മ്മേതി തന്ന പശ്യസി ദുര്മ്മതേ ൩.
ഏതാണ് കര്മം, ഏതാണ് അകര്മം എന്നത് നീ കാണുന്നില്ല, ദുർബുദ്ധിയേ.
സേശ്വരം കര്മ വിദ്ധ്യോതത്സമര്ഥത്വേന ജായതേ ൩.
കർത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഉള്ള കര്മം ശക്തിയോടെ ഉദിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
ഈശ്വരസ്യ ച യേ ഭക്താഃ ശാംതാസ്തദ്ഗതമാനസാഃ ൩.
കർത്താവിൽ ഭക്തിയുള്ളവരും മനസ്സു അവനിൽ ലയിച്ചവരും ശാന്തരായവരും,
കേവലം കര്മ ചാശ്രിത്യ നിരീശ്വരപരാ ജനാഃ ൩.
പക്ഷേ, കര്ത്താവിനെ ആശ്രയിക്കാതെ മാത്രം കര്മത്തിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവരും,
പുനഃ കര്മമയൈഃ പാശൈര്ബദ്ധാ ജന്മനിജന്മനി ൩.
പുനരായും കര്മത്തിന്റെ ബന്ധനങ്ങളില് കുടുങ്ങി, അവര് ജന്മംതോറും ജനിക്കുന്നു.
വിഷ്ണുനോക്തം വചഃ ശ്രുത്വാ ദക്ഷോ വചനമബ്രവീത് ൪.
വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട ദക്ഷന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
വൈദികം കര്മ ചോത്സൃജ്യ കഥം സേശ്വരതാം വ്രജേത് ൪.
വേദിക കര്മങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ചാല് എങ്ങനെ ഭഗവാനോടു ഐക്യം നേടാം?
ദക്ഷേണോക്തോ മഹാവിഷ്ണുരുവാച പരിസാംത്വയന് ൪.
ദക്ഷന് ചോദിച്ചതിന് മഹാവിഷ്ണു ആശ്വസിപ്പിച്ച് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
വേദോദിതാനി കര്മാണി ഈശ്വരേണ വിനാ കഥമ് ൪.
വേദങ്ങളില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കര്മങ്ങള് ഭഗവാനില്ലാതെ എങ്ങനെ ചെയ്യാം?
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഈശ്വരം ശരണം വ്രഐജാ വീരഭദ്രേണ സദൃശോ ദദൃശുസ്തം തദാ സുരാഃ॥ ൪.
അതിനാല് എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഭഗവാനെ ആശ്രയിക്കണം; അപ്പോള് ദേവന്മാര് വീരഭദ്രനോടു സാമ്യമുള്ള ഒരാളെ കണ്ടു.
ഇംദ്രോപി പ്രഹസന്വിഷ്ണുമാത്മവാദരതം തദാ ൪.
അന്നേരം ഇന്ദ്രനും ചിരിച്ച്, സ്വയം പ്രശംസയില് ലഗ്നനായ വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടു.
ഭൃഗുണാചാരിതഃ ശീഘ്രമുച്ചാടനപരേണ ഹി ൪.
ഭൃഗു, പുറത്താക്കലില് ഉത്സുകനായി, അതിവേഗം ആ കര്മം നടത്തി.
ശരതോമരനാഗചൈര്ജഘ്നുസ്തേ ച പരസ്പരമ് ൪.
അവര് അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളും ഗദകളും ഉപയോഗിച്ച് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
തഥാ ദുന്ദുഭയോ നേദുഃ പടഹാ ഡിംഡിമാദയഃ ലോകപാലൈശ്ച സഹിതാ ജഘ്നുസ്താഞ്ഛിവകിംകരാന്॥ ൪.
അങ്ങനെ ദുന്ദുഭികളും പടയോലങ്ങളും ഡിണ്ഢിമങ്ങളും മുഴങ്ങി; ലോകപാലന്മാരോടൊപ്പം ചേര്ന്ന് അവര് ശിവന്റെ അനുചിതരെ ആക്രമിച്ചു.
ഖഡ്ഗൈശ്ചാപി ഹതാഃ കേചിദ്ഗദാഭിശ്ച വിപോഥിതാഃ ൪.
ചിലരെ വാളുകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു, മറ്റുചിലരെ ഗദകൊണ്ട് തകര്ത്തു.
ഇംദ്രാദ്യൌര്ലോകപാലൈശ്ച ഗണാസ്തേ ച പരാങ്ഗമുഖാഃ ൪.
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ലോകപാലന്മാരും ആ സംഘങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
ഉച്ചാടനം കൃതം തേഷാം ഭൃഗുണാ യജ്വിനാ തദാ ൪.
അന്നേരം യാഗം നടത്തുന്ന ഭൃഗു അവരെ പുറത്താക്കി.
തേനൈവ ദേവാ ജയിനോ ജാതാസ്തത്ക്ഷണമേവ ഹി ൪.
അത് കൊണ്ടുതന്നെ ദേവന്മാര് അക്ഷണത്തില് വിജയികളായി.
ഭൂതാന്പ്രേതാന്പിശാചാംശ്ച കൃത്വാ താനേവ പൃഷ്ഠതഃ തീക്ഷ്ണം ത്രിശൂലമാദായ പാതയാമാസ താന്രണേ॥ ൪.
ഭൂതങ്ങള്, പ്രേതങ്ങള്, പിശാചുകള് പിന്നില് നിര്ത്തി, മൂര്ച്ചയുള്ള ത്രിശൂലം എടുത്ത് അവരെ യുദ്ധത്തില് വീഴ്ത്തി.
ദേവാന്യക്ഷാന്പിശാചാംശ്ച ഗുഹ്യകാന്രാക്ഷസാം സ്തഥാ ൪.
ദേവന്മാര്, യക്ഷന്മാര്, പിശാചുകള്, ഗുഹ്യകര്, രാക്ഷസന്മാര്—
കേചിദ്ദ്വിധാകൃതാഃ ഖങ്ഗൈര്മുദ്ഗരൈശ്ചാപി പോഥിതാഃ ൪.
ചിലരെ വാളുകൊണ്ട് രണ്ടായി മുറിച്ചു, ചിലരെ മുദ്ഗരത്തോടെ അടിച്ചു തകര്ത്തു.
ശൂലൈര്ഭിന്നാശ്ച ശതശഃ കേചിച്ച ശകലീകൃതാഃ ൪.
നൂറുകണക്കിന് പേരെ കുന്തംകൊണ്ട് തുളച്ചു, ചിലരെ തകർന്ന് കഷ്ണങ്ങളായി മാറ്റി.
പരസ്പരം പരിഷ്വജ്യ ഗതാസ്തേപി ത്രിവിഷ്ടപമ് ബൃഹസ്പതിം പൃച്ഛമാനാഃ കുതോസ്മാകം ജയോ ഭവേത്॥ ൪.
ഒരോരുത്തരും പരസ്പരം ചേർന്ന് അണചേർത്ത്, അവർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ അവർ ബൃഹസ്പതിയോട് ചോദിച്ചു: 'നമുക്ക് വിജയം എങ്ങനെ ലഭിക്കും?'
ബൃഹസ്പതിരുവാചേദം സുരേംദ്രം ത്വരിതസ്തദാ ബൃഹസ്പതിരുവാച ൪.
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി ദേവേന്ദ്രനോട് വേഗത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അസ്തി ചേദീശ്വരഃ കശ്ചിത്ഫലരൂപ്യസ്യ കര്മ്മണഃ ൪.
നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം നൽകുന്ന ഒരു ദൈവം ഉണ്ട്.
ന മംത്രൌഷധയഃ സര്വേ നാഭിചാരാ ന ലൌകികാഃ ൪.
എത്ര മന്ത്രങ്ങളും ഔഷധങ്ങളും, മായാജാലങ്ങളും ലോകത്തിലെ ഉപായങ്ങളും പോലും,
ജ്ഞാതുമീശാഃ സംഭവംതി ഭക്ത്യാജ്ഞേയസ്ത്വനന്യയാ ൪.
അവനെ അറിയാൻ കഴിയില്ല; അനന്യമായ ഭക്തിയാൽ മാത്രം അവനെ അറിയാം.
തേന സര്വം സംഭവംതി സുഖദുഃഝഖാത്മകം ജഗത് ൪.
അവനാൽ തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തിലെ സുഖവും ദുഃഖവും എല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ത്വമിംദ്ര ബാലിശോ ഭൂത്വാ ലോകപാലൈഃ സഹാദ്യ വൈ ൪.
ഇന്ദ്രാ, നീയും ലോകപാലന്മാരും ഇന്ന് കുട്ടികളെപ്പോലെ ആയിരിക്കുന്നു.
ഏതേ രുദ്രസഹായാശ്ച ഗണാഃ പരമശോഭനാഃ ൪.
ഇവരാണ് രുദ്രന്റെ സഹായികളും അതിയായി ഭംഗിയുള്ളവരും.