മൂര്ദ്ധനിധ്രിയമാണാനി സര്വതോഗ്രാണി സര്വശഃ പടഹാ ഗോമുഖാശ്ചൈവ ശ്രൃംഗാണി വിവിധാനി ച॥ ൩.
ചുറ്റും എല്ലാവരും തലയിൽ ഭയങ്കരമായ പടവ, ഗോമുഖം, വിവിധതരം ഘോഷവാദ്യങ്ങൾ എന്നിവ വച്ചിരുന്നു.
തതോഽവാദ്യംത താന്യേവ ഘനാനി സുഷിരാണി ച ൩.
അപ്പോൾ ആ പടവകളും കാറ്റുവാദ്യങ്ങളും മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി.
അനേകലാസ്യസംയുക്താ വീരഭദ്രാഗ്രതോഭവന് ൩.
പലവിധ സംഗീതം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് അവർ വീരഭദ്രന്റെ മുന്നിൽ നടന്നു.
തേന നാദേന മഹതാ നാദിതം ഭുവനത്രയമ് ൩.
ആ മഹാനാദം മൂലം മൂന്നു ലോകവും മുഴുവനും മുഴങ്ങി.
യജ്ഞവാടം ച ദക്ഷസ്യ വിനാശാര്ഥം പ്രഹാരിണഃ ൩.
അവർ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് ദക്ഷന്റെ യജ്ഞവാടം നശിപ്പിക്കാൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
സപ്തദ്വീപവതീ പൃഥ്വീ ചചാല സാദ്രികാനനാ ൩.
ഏഴു ദ്വീപുകളും കുന്നുകളും കാടുകളും ഉള്ള ഭൂമി മുഴുവൻ വിറച്ചു.
ഉത്തസ്ഥുര്യുഗപത്സര്വേ ദേവദൈത്യനിശാചരാഃ ൩.
അക്കാലത്ത് എല്ലാ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും ഒരുമിച്ച് എഴുന്നേറ്റു.
പൃഥ്വീം കേചിത്സമായാതാ ഗഗനേ കേചിദാഗതാഃ ൩.
അവരിൽ ചിലർ ഭൂമിയിൽ എത്തി, മറ്റു ചിലർ ആകാശം വഴി വന്നു.
അനംതാ ഹ്യക്ഷയാഃ സര്വേ ശൂരാ രുദ്രസമാ യുധി ദൃഷ്ട്വോ ചുര്വിസ്മിതാഃ സര്വേ യാമോഽദ്യ ശസ്ത്രപാണയഃ॥ ൩.
അവരൊക്കെയും എണ്ണമറ്റവരും ക്ഷയിക്കാത്തവരും ധൈര്യശാലികളും യുദ്ധത്തിൽ രുദ്രനോടു തുല്യരുമായി നിന്നു. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു; എല്ലാവരും ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ എടുത്ത് ഇന്നത്തെ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി.
ഇംദ്രോ ഹി ഗജമാരൂഢോ മൃഗാരൂഢഃ സദാഗതിഃ ൩.
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ആനയിൽ കയറി നിന്നു; സദാഗതി ഒരു മാൻമേൽ കയറി.
കുബേരഃ പുഷ്പകാരൂഢഃ പാശീ മകരമേവ ച ൩.
കുബേരൻ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, കൈയിൽ പാശം പിടിച്ചു, കൂടാതെ ഒരു മകരത്തിലും കയറി.
തഥാന്യേ സുരസംഘാശ്ച യക്ഷചാരണഗുഹ്യകാഃ ൩.
അതുപോലെ, മറ്റ് ദേവസംഘങ്ങളും യക്ഷന്മാർ, ചാരണന്മാർ, ഗുഹ്യകർ എന്നിവരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
സ്വേഷാമുദ്യോഗമാലോക്യ ദക്ഷശ്ചാശ്രുമുഖസ്തതഃ ൩.
തന്റെവരുടെ ഒരുക്കങ്ങൾ കണ്ടു ദക്ഷൻ കണ്ണീരോടെ നിന്നു.
യുഷ്മദ്ബലേനൈവ മയാ യജ്ഞഃ പ്രാരംഭിതോ മഹാന് ൩.
നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ മാത്രമാണ് ഞാൻ ഈ മഹായജ്ഞം ആരംഭിച്ചത്.
വിഷ്ണോ ത്വം കര്മണഃ സാക്ഷാദ്യജ്ഞാനാം പരിപാലകഃ ൩.
വിഷ്ണുവേ, നീയാണല്ലോ യജ്ഞങ്ങളുടെയും സകല കര്മങ്ങളുടെയും നേരിട്ടുള്ള രക്ഷകൻ.
തസ്മാദ്രക്ഷാ വിധാതവ്യാ യജ്ഞസ്യാഽസ്യ മഹാപ്രഭോ ൩.
അതുകൊണ്ട് മഹാപ്രഭുവേ, ഈ യജ്ഞത്തിന്റെ രക്ഷ ഉറപ്പാക്കണം.
മയാ രക്ഷാ വിധാതവ്യാ ധര്മസ്യ പരിപാലനേ ൩.
ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ തന്നെയാണ് രക്ഷ ഉറപ്പാക്കേണ്ടത്.
യാതസ്ത്വദ്യൈവ യജ്ഞസ്യ യത്ത്വയോക്തം സദാശിവമ് ൩.
ഇന്ന് നീ തന്നെയാണ് യജ്ഞത്തിനായി വന്നത്, സദാശിവൻ, നീയാണല്ലോ അതു പറഞ്ഞത്.
യോഽയം രുദ്രോ മഹാതേജാ യജ്ഞരൂപഃ സദാശിവഃ ൩.
ഈ മഹാതേജസ്സുള്ള രുദ്രൻ തന്നെയാണ് യജ്ഞരൂപിയായ സദാശിവൻ.
രുദ്രകോപാച്ച കോ ഹ്യത്ര സമര്ഥോ രക്ഷണേ തവ ൩.
രുദ്രന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നു നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ഇവിടെ ആരാണ് ശേഷിയുള്ളത്?
കിം കര്മ്മ കിമകര്മ്മേതി തന്ന പശ്യസി ദുര്മ്മതേ ൩.
ഏതാണ് കര്മം, ഏതാണ് അകര്മം എന്നത് നീ കാണുന്നില്ല, ദുർബുദ്ധിയേ.
സേശ്വരം കര്മ വിദ്ധ്യോതത്സമര്ഥത്വേന ജായതേ ൩.
കർത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഉള്ള കര്മം ശക്തിയോടെ ഉദിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
ഈശ്വരസ്യ ച യേ ഭക്താഃ ശാംതാസ്തദ്ഗതമാനസാഃ ൩.
കർത്താവിൽ ഭക്തിയുള്ളവരും മനസ്സു അവനിൽ ലയിച്ചവരും ശാന്തരായവരും,
കേവലം കര്മ ചാശ്രിത്യ നിരീശ്വരപരാ ജനാഃ ൩.
പക്ഷേ, കര്ത്താവിനെ ആശ്രയിക്കാതെ മാത്രം കര്മത്തിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവരും,
പുനഃ കര്മമയൈഃ പാശൈര്ബദ്ധാ ജന്മനിജന്മനി ൩.
പുനരായും കര്മത്തിന്റെ ബന്ധനങ്ങളില് കുടുങ്ങി, അവര് ജന്മംതോറും ജനിക്കുന്നു.
വിഷ്ണുനോക്തം വചഃ ശ്രുത്വാ ദക്ഷോ വചനമബ്രവീത് ൪.
വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട ദക്ഷന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
വൈദികം കര്മ ചോത്സൃജ്യ കഥം സേശ്വരതാം വ്രജേത് ൪.
വേദിക കര്മങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ചാല് എങ്ങനെ ഭഗവാനോടു ഐക്യം നേടാം?
ദക്ഷേണോക്തോ മഹാവിഷ്ണുരുവാച പരിസാംത്വയന് ൪.
ദക്ഷന് ചോദിച്ചതിന് മഹാവിഷ്ണു ആശ്വസിപ്പിച്ച് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
വേദോദിതാനി കര്മാണി ഈശ്വരേണ വിനാ കഥമ് ൪.
വേദങ്ങളില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കര്മങ്ങള് ഭഗവാനില്ലാതെ എങ്ങനെ ചെയ്യാം?
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഈശ്വരം ശരണം വ്രഐജാ വീരഭദ്രേണ സദൃശോ ദദൃശുസ്തം തദാ സുരാഃ॥ ൪.
അതിനാല് എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഭഗവാനെ ആശ്രയിക്കണം; അപ്പോള് ദേവന്മാര് വീരഭദ്രനോടു സാമ്യമുള്ള ഒരാളെ കണ്ടു.