വിശ്വേഽശ്വനൌ ലോകപാലാസ്തൂഷ്ണീംബൂതാസ്തദാഭവന് ൩.
അന്നേരം വിശ്വദേവന്മാരും അശ്വിനീദേവന്മാരും ലോകപാലന്മാരും എല്ലാം മൗനമായ് നിന്നു.
ഏവം ഭൂതസ്തദാ യജ്ഞോ ജാതസ്തസ്യ ദുരാത്മനഃ ൩.
അങ്ങനെ, ആ ദുഷ്ടഹൃദയനായവൻ അന്നേരം യജ്ഞം നടത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ വിപ്രാ നാരദേന മഹാത്മനാ ൩.
അവസരത്തിൽ, മഹാത്മാവായ നാരദൻ അങ്ങോട്ട് എത്തി.
തദാകര്ണ്യേശ്വരോ വാക്യം നാരദസ്യ മുഖോദ്ഗതമ് ൩.
അപ്പോൾ, നാരദന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന വാക്കുകൾ കേട്ട് ഈശ്വരൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
ഉദ്ധൃത്യ ച ജടാം രുദ്രോ ലോകസംഹാരകാരകഃ ൩.
ലോകങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന രുദ്രൻ തന്റെ ജടകൾ അഴിച്ചു.
താഡനാച്ച സമുദ്ഭൂതോ വീരഭദ്രോ മഹായശാഃ ൩.
അത് താടി, മഹാശോഭയുള്ള വീരഭദ്രൻ അവിടെ ഉദിച്ചുവന്നു.
കോപാന്നിഃശ്വസിതേനൈവ രുദ്രസ്യ ച മഹാത്മനഃ ൩.
രുദ്രന്റെ മഹാകോപത്തിൽ നിന്നും ശ്വാസത്തിൽ നിന്നും അവൻ ജനിച്ചു.
വിജ്ഞപ്തോ വീരഭദ്രേണ രുദ്രോ രൌദ്രപരാക്രമഃ ൩.
വീരഭദ്രനോട് രുദ്രൻ, അതിശക്തനായവൻ, നിർദ്ദേശം നൽകി.
ഇത്യുക്തോ ഭഗവാന്രുദ്രഃ പ്രേഷയാമാസ സത്വരമ് ൩.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭഗവാൻ രുദ്രൻ അവനെ ഉടൻ അയച്ചു.
ശാസനം ശിരസാ ധൃത്വാ ദേവദേവസ്യ ശൂലിനഃ വീരഭദ്രോ മഹാതേജാ യയൌ ദക്ഷമഖം പ്രതി॥ ൩.
ദേവദേവനായ ശൂലധാരിയുടെ ആജ്ഞ തലയിൽ വഹിച്ച്, മഹാതേജസ്സുള്ള വീരഭദ്രൻ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞശാലയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തദാനീമേവ സഹസാ ദുര്നിമിത്താനി ചാഭവന് ൩.
അന്നേരം തന്നെ, പെട്ടെന്ന് ദുഷ്ടചിഹ്നങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അസൃഗ്വര്ഷതി ദേവശ്ച തിമിരേണാഽഽവൃതാ ദിവശഃ ൩.
ആകാശം ഇരുണ്ടു, മുകളില്നിന്ന് രക്തം മഴപോലെ വീണു.
ഏവംവിധാന്യരിഷ്ടാനി ദദൃശുര്വിബുധാദയഃ ൩.
അങ്ങനെ ഭയാനകമായ അശുഭസൂചനകൾ ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും കണ്ടു.
രക്ഷരക്ഷ മഹാവിഷ്ണോ ത്വം ഹി നഃ പരമോ ഗുരുഃ ൩.
മഹാവിഷ്ണുവേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം; നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമഗുരു.
ദക്ഷേണ പ്രാര്ഥ്യ മാനോ ഹി ജഗാദ മധുസൂദനഃ ൩.
ദക്ഷൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, മധുസൂദനൻ സംസാരിച്ചു.
അപൂജ്യാ യത്ര പൂജ്യംതേ പൂജനീയോ ന പൂജ്യതേ ഈശ്വരാവജ്ഞയാ സര്വം വിഫലം ച ഭവിഷ്യതി॥ ൩.
അവകാശമില്ലാത്തവരെ ആദരിക്കുകയും, ആദരിക്കേണ്ടവരെ അവഗണിക്കുകയും, ഈശ്വരനെ അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്ത് എല്ലാം ഫലഹീനമാകും.
അപൂജ്യാ യത്ര പൂജ്യം തേ പൂജനീയോ ന പൂജ്യതേ ൩.
അവകാശമില്ലാത്തവരെ ആദരിക്കുകയും, ആദരിക്കേണ്ടവനെ ആദരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്ത്—
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന മാനനീയോ വൃഷധ്വജഃ ൩.
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ പരിശ്രമത്തോടും കൂടെ വൃഷധ്വജനെ ആദരിക്കണം.
അധുനൈവ വയം സര്വേ പ്രഭവോ ന ഭവാമഹേ ൩.
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ആരും സൃഷ്ടാവന്മാർ അല്ല.
വിഷ്ണോസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷശ്ചിംതാപരോഽഭവത് ൩.
വിഷ്ണുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദക്ഷൻ ആലോചനയിൽ മുങ്ങി.
വീരഭദ്രോ മഹാബാഹൂ രുദ്രേണൈവ പ്രചോദിതഃ ൩.
വീരഭദ്രൻ, ശക്തനായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, രുദ്രൻ തന്നെ ഉണർത്തി.
ഭദ്രകാലീ തഥാ ഭദ്രാ ത്വരിതാ വൈഷ്ണവീ തഥാ ൩.
അതു പോലെ ഭദ്രകാളി, ഭദ്ര, ത്വരിത, വൈഷ്ണവി ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശാകിനീ ഡാകിനീ ചൈവ ഭൂതപ്രമഥഗുഹ്യകാഃ ൩.
ശാകിനികൾ, ഡാകിനികൾ, ഭൂതങ്ങൾ, പ്രമഥന്മാർ, ഗുഹ്യകന്മാർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിജന്മുഃ സഹസാ തത്ര യജ്ഞവാടം മഹാപ്രഭമ് ദശബാഹവസ്ത്രിനേത്രാ ജടിലാ രുദ്രഭൂഷണാഃ॥ ൩.
അവർക്കെല്ലാം പത്തു കൈകളും മൂന്നു കണ്ണുകളും കുരുളിയുള്ള മുടിയും രുദ്രന്റെ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച്, അതിമഹിമയുള്ള യജ്ഞവാടത്തിലേക്ക് ഉടനെ ഓടിയെത്തി.
പാര്ഷദാഃ ശംകരസ്യൈതേ സര്വേ രുദ്രസ്വരൂപിണഃ ൩.
ഇവരൊക്കെയും ശങ്കരന്റെ അനുചരന്മാരാണ്, എല്ലാവരും രുദ്രന്റെ രൂപങ്ങൾ തന്നെ.
ഛത്രചാമരസംവീതാഃ സര്വേ ഹരപരാക്രമാഃ ൩.
അവരൊക്കെയും കുടകളും ചാമരകളും കൊണ്ട് ഛായയും ശീതളതയും ലഭിച്ചവരാണ്, ഹരിയുടെ വീര്യം അവർക്കുണ്ട്.
അര്ധചംദ്രധരാഃ സര്വേ സര്വേ ചൈവ മഹൌജസഃ ൩.
അവരൊക്കെയും അർദ്ധചന്ദ്രം ധരിച്ചവരും അതിവിശാലമായ ശക്തിയുള്ളവരുമാണ്.
സഹസ്രബാഹുര്ഭുജഗാധിപൈര്വൃതസ്ത്രിലോചനോ ഭീമബലോ ഭയാവഹഃ ൩.
ആയിരം കൈകളോടെ മൂന്നു കണ്ണുള്ള ഭയാനകനും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനും പാമ്പുകളുടെ രാജാക്കന്മാർ ചുറ്റിയവനും അവിടെയുണ്ട്.
യുഗ്യാനാം ച സഹസ്രേണ ദ്വിപ്രമാണേന സ്യംദനമ് ൩.
അവന്റെ രഥം ആയിരം മൃഗങ്ങൾ കൊണ്ട് കെട്ടിയതും ആനയുടെ വലിപ്പമുള്ളതുമായിരുന്നു.
തഥൈവ ദംശിതാഃ സിംഹാ ബഹവഃ പാര്ശ്വരക്ഷകാഃ ഛത്രാണി വിവിധാന്യേവ ചാമരാണി തഥൈവ ച॥ ൩.
അതു പോലെ ഭയങ്കരമായ പല സിംഹങ്ങളും വശങ്ങളിൽ കാവലുണ്ടായിരുന്നു; വിവിധതരം കുടകളും ചാമരകളും അവിടെ കാണാം.