ഭൂഷണാനി മഹാര്ഹാണി തേഭ്യോ ദേവ്യൈ പരംതപഃ ൨.
ആ മഹത്തായ തപസ്സുകാരൻ, ദേവിക്ക് വിലകൂടിയ അലങ്കാരങ്ങൾ നൽകി.
ദേവ്യാ ഗതം വൈ സ്വപിതുര്ഗൃഹം തദാ വിമൃശ്യ സര്വം ഭഗവാന്മഹേശഃ ൨.
ദേവി അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, ഭഗവാൻ മഹേശ്വരൻ എല്ലാം ആലോചിച്ചു.
ദാക്ഷായണീ ഗതാ തത്ര യത്ര യജ്ഞോ മഹാനഭൂത് ൩.
ദാക്ഷായിണി ആ മഹായജ്ഞം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.
ദ്വാരി സ്ഥിതാ തദാ ദേവാ അവതീര്യ നിജാസനാത് ൩.
അവൾ വാതിലിൽ നിന്നപ്പോൾ, ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
മാതരം പിതരം ദൃഷ്ട്വാ സുഹൃത്സംബംധി വാംധവാന് ൩.
അമ്മയെ, അച്ഛനെ, സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും കണ്ടു.
ബഭാഷേ വചനം ദേവീ പ്രസ്താപസദൃശം തദാ ൩.
ആ സമയത്ത് ദേവി, തന്റെ ദുഃഖത്തിന് അനുയോജ്യമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
യേന പൂതമിദം സര്വം സമഗ്രം സചരാചരമ് ൩.
ആ സകല ചലച്ചലനങ്ങളോടുകൂടിയ ലോകം ആരാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടുവോ—
ദ്രവ്യം മംത്രാദികം സര്വം ഹവ്യം കവ്യം ച യന്മയമ് ൩.
എല്ലാ ദ്രവ്യങ്ങളും, മന്ത്രങ്ങളും, ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പിക്കുന്നതൊക്കെയും അവനിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
ശംഭുനാ ഹി വിനാ താത കഥം യജ്ഞഃ പ്രവര്തതേ ൩.
അച്ഛാ, ശംഭുവില്ലാതെ യജ്ഞം എങ്ങനെ നടക്കും?
ഹേ ഭൃഗോ ത്വം ന ജാനാസി ഹേ കശ്യപ മഹാമതേ ൩.
ഭൃഗോ, നീ അറിയുന്നില്ല; മഹാമതിയായ കശ്യപാ—
ഹേ വിഷ്ണോ ത്വം മഹാദേവം ജാനാസി പരമേശ്വരമ് ൩.
വിഷ്ണുവേ, നീ പരമേശ്വരനായ മഹാദേവനെ അറിയുന്നു.
പുരാ പംചമുഖോ ഭൂത്വാ ഗര്വിതോസി സദാശിവമ് ൩.
ഒരിക്കൽ, നീ അഞ്ചു മുഖങ്ങളുമായി സദാശിവനോടു അഭിമാനിച്ചു.
ഭിക്ഷാടനം കൃതം യേന പുരാ ദാരുവനേ വിഭുഃ ൩.
ദാരുവനത്തില് ഒരിക്കല് ഭിക്ഷയെടുത്തത് ആ പരമേശ്വരനാണ്.
ശപ്തേനാപി ച രുദ്രേണ ഭവദ്ഭിര്വിസ്മൃതം കഥമ് ൩.
രുദ്രന് ശപിച്ചിട്ടും നിങ്ങളൊക്കെ ഇത് എങ്ങനെ മറന്നുവെന്ന് അറിയില്ല.
ലിംഗഭൂതം ജഗത്സര്വം ജാതം തത്ക്ഷണമേവ ഹി ൩.
അതു തന്നെ, ആ സമയത്ത് മുഴുവന് ലോകവും ലിംഗരൂപത്തില് പ്രത്യക്ഷമായി.
സര്വേ ദേവാശ്ച സംഭൂതാ യതോ ദേവസ്യ ശൂലിനഃ ൩.
ത്രിശൂലധാരിയായ ആ ദേവനില് നിന്നാണ് എല്ലാ ദേവന്മാരും ജനിച്ചത്.
തസ്യാ വചനമാകര്ണ്യ ദക്ഷഃ ക്രുദ്ധോഽബ്രവീദ്വചഃ ൩.
അവളുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു ദക്ഷന് കോപത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛ വാ തിഷ്ഠവാ ഭദ്രേ കസ്മാത്ത്വം ഹി സമാഗതാ ൩.
നല്ലവളേ, പോകൂവോ, അല്ലെങ്കില് ഇരിക്കൂവോ, നീ ഇവിടെ വന്നത് എന്തിനാണ്?
അകുലീനോ വേദബാഹ്യോ ഭൂതപ്രേതപിശാചരാട് ൩.
അവന് വംശം ഇല്ലാത്തവനും, വേദങ്ങള്ക്കു പുറത്തുള്ളവനും, ഭൂതപ്രേതപിശാചുകളുടെ നാഥനുമാണ്.
മയാ ദത്താസി സുശ്രോണി പാപിനാ മംദബുദ്ധിനാ ൩.
സുന്ദരിയായവളേ, പാപിയും മന്ദബുദ്ധിയുമായ അവനു നിന്നെ ഞാനാണ് കൊടുത്തത്.
തസ്മാത്കായം പരിത്യജ്യ സ്വസ്ഥാ ഭവ ശുചിസ്മിതേ ൩.
അതിനാല്, ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മനസ്സിന് സമാധാനം നേടൂ, പുഞ്ചിരിയോടെ ഉള്ളവളേ.
നിംദായുക്തം സ്വപിതരം വിലോക്യ രുഷിതാ ഭൃശമ് ൩.
അവളുടെ അച്ഛനില് അപമാനം നിറഞ്ഞത് കണ്ടു അവള് അതിയായി കോപിച്ചു.
ശംകരം ദ്രഷ്ടുകാമാംഹ കിം വക്ഷ്യേ തേന പൃച്ഛിതാ താവുഭൌ നരകേ യാതോ യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ॥ ൩.
ശങ്കരനെ കാണാന് ആഗ്രഹിച്ച അവള് പറഞ്ഞു: 'അവന് ചോദിച്ചാല് ഞാന് എന്ത് പറയും? ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനില്ക്കുന്നവരെ നിങ്ങളിരുവരും നരകത്തില് പോകും.'
തസ്മാത്തയക്ഷ്യാമ്യഹം ദേഹം പ്രവേക്ഷ്യാമി ഹുതാശനമ്॥ ൩.
അതിനാല് ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് അഗ്നിയില് ചാടുന്നു.
ഏവം മീമാംസമാനാ സാ ശിവരുദ്രേതിഭാഷിണീ ൩.
ശിവ, രുദ്ര എന്നിങ്ങനെ ഉരിയാടിക്കൊണ്ട് അവള് അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ചു.
ഹാഹാകാരേണ മഹതാ വ്യാപ്തമാസീദ്ദിഗംതരമ് ൩.
വലിയ വിലാപശബ്ദം എല്ലാ ദിക്കുകളും നിറഞ്ഞു.
ശസ്ത്രൈഃ സ്വൈര്ജധ്നുരാത്മാനം സ്വാനി ദേഹാനി ചിച്ഛിദുഃ ൩.
തങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങളാല് തന്നെ തങ്ങളെത്തന്നെ ആക്രമിച്ച് ശരീരം മുറിച്ചു.
നീരാജയംതസ്ത്വരിതാ ഭസ്മീഭൂതാശ്ച ജജ്ഞിരേ ൩.
വേഗത്തില് നിറാജനം നടത്താന് ഓടിയവര് ബസ്മമായ് മാറി.
ശസ്ത്രപ്രാഹാരൈഃ സ്വാംഗാനി ചിച്ഛിദുശ്ചാതിഭീഷണാഃ ൩.
ഭയാനകമായ ആയുധപ്രഹാരങ്ങള് കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ അവയവങ്ങള് മുറിച്ചു.
ഗണാസ്തത്രായൂതേ ദ്വേ ച തദദ്ഭുതമിവാഭവത് ൩.
അവിടെ രണ്ടു ഗണസംഘങ്ങള് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അതൊരു അത്ഭുതംപോലെ തോന്നി.