മത്പ്രദക്ഷിണകര്തൄണാം ജായംതേ സതതം ശുഭാഃ
എന്റെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവർക്കു എല്ലായ്പ്പോഴും ശുഭഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
ക്ഷികാരാത്ക്ഷീയതേ കര്മ ണകാരോ മുക്തിദായകഃ
'ക്ഷി' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ കർമ്മം കുറയുന്നു; 'ണ' അക്ഷരം മോക്ഷം നൽകുന്നു.
മമ പ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ മുച്യംതേ സര്വദുഷ്കൃതൈഃ
എന്റെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്താൽ, എല്ലാവിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനം ലഭിക്കും.
ക്ഷണേന സാധ്വാം പശ്യാമി ത്രൈലോക്യസ്യ പ്രദക്ഷിണാമ് 1.3.1.9.
ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ, സദ്ഭാവമുള്ളവനേ, ഞാൻ മൂന്നു ലോകത്തിന്റെ പ്രദക്ഷിണം കാണുന്നു.
മമ പ്രദക്ഷിണാം കൃത്വാ സ്ഥിരാ രാജ്യേ പുരാഽഭവന്
എന്നെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തിയവർക്ക് പഴയകാലത്ത് രാജ്യം ഉറപ്പായിരുന്നതാണ്.
ഉത്തരായണസംയോഗേ കരോമി സ്വപ്രദക്ഷിണാമ്
ഉത്തരായണസമയത്തിൽ ഞാൻ എനിക്ക് തന്നെ പ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നു.
ത്രൈലോക്യസ്യ ഹിതാര്ഥായ കരിഷ്യാമി പ്രദക്ഷിണാമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഞാൻ പ്രദക്ഷിണം നടത്തും.
കര്തും പ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ മാമേഷ്യത്യനഘാ പുനഃ
പ്രദക്ഷിണം നടത്തി പാപരഹിതൻ വീണ്ടും എന്നെ സമീപിക്കും.
മമ പ്രദക്ഷിണാം ഗൌരീ പ്രദോഷേ രചയിഷ്യതി
പ്രദോഷസമയത്ത് ഗൗരി എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രദക്ഷിണം ഒരുക്കും.
ജ്യോതിര്ലിഗസ്യ ദൃഷ്ടസ്യ ദേവീ പ്രാര്ഥനയാ തഥാ
ജ്യോതിര്ലിംഗം കണ്ടപ്പോൾ ദേവിയുടെ പ്രാർത്ഥനയാൽ അങ്ങനെ സംഭവിക്കും.
ആശ്വാസ്യതി സുരാന്സര്വാനുത്തരായണസംഗമേ
ഉത്തരായണസമയത്ത് അവൾ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ആശ്വസിപ്പിക്കും.
സര്വേഷാം ദേവയോനീനാം ഭവിതാ തത്ര സംഗമഃ
അവിടെ എല്ലാ ദൈവവംശങ്ങളുടെയും സംഗമം ഉണ്ടാകും.
സര്വജന്മകൃതാഘൌഘ പ്രായശ്ചിത്തം വ്രജംതി തേ
എല്ലാ ജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പാപങ്ങളുടെ പ്രായശ്ചിത്തം അവർക്കു ലഭിക്കും.
തദാ മദ്രൂപമഭ്യര്ച്യ കൃതാര്ഥാഃ സന്തു മാനവാഃ 1.3.1.9.
അപ്പോൾ എന്റെ രൂപം ആരാധിച്ചാൽ മനുഷ്യർക്ക് എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സിദ്ധിക്കും.
തേഷാം പുരോഗതഃ സാക്ഷാദഹം ജേഷ്യാമി വിദ്വിഷഃ
അവർക്കു മുന്നിൽ ഞാൻ തന്നെ നേരിട്ട് പോയി ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും.
തസ്യ തസ്യ സ്ഥിരം രാജ്യം ശത്രൂണാം ച പരാഹതിമ്
ഓരോരുത്തർക്കും സ്ഥിരമായ രാജ്യംയും ശത്രുക്കളുടെ പരാജയവും ഉണ്ടാകും.
ന വാഹനേന കുര്വീത മമ ജാതു പ്രദക്ഷിണാമ്
എന്റെ പ്രദക്ഷിണം ഒരിക്കലും വാഹനത്തിൽ കയറി നടത്തരുത്.
ധര്മകേതുഃ പുരാ രാജാ യമലോകാദുപാഗതഃ
പഴയകാലത്ത് ധർമകേതു എന്ന രാജാവ് യമലോകത്തിൽ നിന്ന് വന്നു.
ക്ഷണേന തുരഗോ ജാതോ ഗണനാഥഃ സുരാര്ചിതഃ
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഒരു കുതിര ജനിച്ചു, ദേവന്മാർ ഗണനാഥനെ ആരാധിച്ചു.
വീക്ഷ്യ തം വാഹനം ഭൂയോ ഗണനാഥവപുര്ദ്ധരമ്
ആ വാഹനത്തിൽ ഗണനാഥന്റെ രൂപം കാണുമ്പോൾ,
തദാപ്രഭൃതി ശക്രാദ്യാഃ സുരാ വിഷ്ണുസമന്വിതാഃ
അന്നുമുതൽ ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും കൂടെ ദേവന്മാർ അങ്ങനെ തുടർന്നു.
സ്വര്ഗാന്നിപാതിതഃ കോഽപി സിദ്ധഃ കാലേ തപഃക്ഷയാത്
ഒരു സിദ്ധൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന്, തപസ്സിന്റെ ഫലം തീർന്നപ്പോൾ, താഴെ വീണു.
സ്ഖലിതം പാദജം രക്തം മമ കര്തുഃ പ്രദക്ഷിണമ് 1.3.1.9.
എന്റെ കാലിൽ നിന്നു ചോർന്ന രക്തം എന്റെ സ്രഷ്ടാവിനെ ചുറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു.
പ്രദക്ഷിണമഹാവീഥീ ശിലാശകലഘട്ടിതമ്
വലിയ പ്രദക്ഷിണപഥം കല്ലിന്റെ തൂണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ഇടിക്കപ്പെടുന്നു.
മണിപര്വതശൃംഗേഷു കല്പദ്രുമവനാംതരേ
മണിമലയുടെ കൊടുമുടികളിൽ, മനസ്സിലാവുന്ന വൃക്ഷങ്ങളുടെ കാട്ടിനുള്ളിലാണ്.
യൈര്വൈ ജനഃ കൃതാര്ഥഃ സ്യാദ്യഥാശക്തി കൃതാദരഃ
ആ വഴി, ഒരാൾക്ക് തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ഭക്തിയോടെ ചെയ്താൽ, അവൻ സഫലനാകുന്നു.
യന്മഹ്യം കൃപയാ പൂര്വമുക്തവാന്പരമേശ്വരഃ
പാരമേശ്വരൻ മുമ്പ് ദയയോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞത് അതാണ്.
ലൂതീ തംതുകജാലാനി സംസൃജ്യ ക്വചിദേവ മേ
ചിലിടങ്ങളിൽ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു ഇളഞ്ഞി തന്തു വലകൾ നെയ്യുന്നു.
ഗജഃ കശ്ചിതൃഷാക്രാംതോ വിമുച്യ ച മധു ക്വചിത്
ഒരു ആന, ദാഹം പിടിച്ചപ്പോൾ, ചിലിടങ്ങളിൽ തേൻ ഒഴുക്കുന്നു.
കൃമയോ വിലുഠന്തോ മേ പാര്ശ്വേ ദുരിതവര്ജിതാഃ
പാപമില്ലാത്ത പുഴുക്കൾ എന്റെ അരികിൽ ഇഴയുന്നു.