കേചിദ്ഭയാനകാ രൌദ്രാഃ കബംധാശ്ച തഥാ പരേ ൨.
അവിടെ ചിലർ ഭയാനകരും ക്രൂരരും ആയിരുന്നു, മറ്റുള്ളവർ തല ഇല്ലാത്ത ഭൂതങ്ങളായിരുന്നു.
ഏവംഭൂതാശ്ച ശതശഃ സര്വേ തേ കൃത്തിവാസസഃ ൨.
ഇങ്ങനെ വസ്ത്രമായി ചർമ്മം ധരിച്ച നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജിതേംദ്രിയാ വീതരാഗാഃ സര്വേ വിഷയവൈരിണഃ ദൃഷ്ടസ്തയാ ഉപാവിഷ്ട ആസനേ പരാമാദ്ഭുതേ॥ ൨.
എല്ലാവരും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവരും രാഗരഹിതരും വിഷയങ്ങളെ ശത്രുവായി കാണുന്നവരും ആയിരുന്നു; അവളെ അത്ഭുതകരമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരെ കണ്ടു.
ആക്ഷിപ്തചിത്താ സഹസാ ജഗാമ ശിവസംനിധിമ് ൨.
മനസ്സിൽ ആകസ്മികമായ ഉത്കണ്ഠയോടെ അവൾ ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ ചെന്നു.
പ്രേമ്ണോദിതാ വചോഭിഃ സാ ബഹുമാനപുരഃസരമ് ൨.
അവൾ സ്നേഹവും വലിയ ആദരവുമുള്ള വാക്കുകളാൽ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
ഏവമുക്താ തദാ തേന ഉവാചാസിതലോചനാ॥ ൨.
അവളത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ളവൻ അപ്പോൾ അവളോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പിതുര്മമ മഹായജ്ഞേ കസ്മാത്തവ ന രോചതേ ൨.
എന്റെ അച്ഛന്റെ മഹായാഗം നിനക്കു എന്തുകൊണ്ട് ഇഷ്ടമല്ല?
സുഹൃദാമേഷ വൈ ധര്മഃ സുഹൃദ്ഭിഃ സഹ സംഗതിമ് ൨.
സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ചേരുക തന്നെയാണ് അവരുടെ ധർമ്മം.
തസമാത്സര്വപ്രയത്നേന അനാഹൂതോഽപി ഗച്ഛ ഭോഃ ൨.
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമവും നടത്തി, ക്ഷണിക്കപ്പെടാതിരുന്നാലും, നീ അവിടെ പോകണം, പ്രഭോ.
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ബ ഭാഷേ സൂനൃതം വചഃ ൨.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവൻ മൃദുവും സത്യവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തസ്യ യേ മാനിനഃ സര്വേ സസുരാസുകിംനരാഃ ൨.
അവിടെ അഭിമാനമുള്ളവരും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കിന്നരന്മാരും,
അനാഹൂതാശ്ച യേ സുഭ്രു ഗച്ഛംതി പരമന്ദിരമ് ൨.
കുഞ്ഞുന്തുടികളുള്ളവർ ക്ഷണിക്കപ്പെടാതെയും മറ്റുള്ളവരുടെ വലിയ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നവരും,
പരേഷാം മംദിരം പ്രാപ്ത ഇംദ്രോപി ലഘുതാം വ്രജേത് ൨.
മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിൽ കയറിയാൽ ഇന്ദ്രനും പോലും ചെറുതാകുന്നു.
ഏവമുക്താ സതീ തേന മഹേശേന മഹാത്മനാ ൨.
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ മഹേശ്വരൻ സതിയോട് പറഞ്ഞു.
യജ്ഞോ ഹി സത്യം ലോകേ ത്വം സ ത്വം ദേവവരേശ്വര തത്സര്വം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി തസ്യ ഭാവം ദുരാത്മനഃ॥ ൨.
യജ്ഞം തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തിലെ സത്യം, അതാണ് നീയെന്നു ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ. ആ ദുഷ്ടന്റെ സ്വഭാവം മുഴുവൻ ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തസ്മാച്ചാദ്യൈവ ഗച്ഛാമി യജ്ഞവാഡം പിതുര്മ്മമ ൨.
അതിനാൽ, ഇന്നുതന്നെ ഞാൻ അച്ഛന്റെ യജ്ഞവേദിയിലേക്ക് പോകും.
ഇത്യുക്തോ ഭഗവാന്രുദ്രസ്തയാ ദേവ്യാ ശിവഃ സ്വയമ് ൨.
അങ്ങനെ ആ ദേവി പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭഗവാൻ ശിവൻ സ്വയം അവളോട് പറഞ്ഞു.
സ താമുവാച ദേവേശോ മഹേശഃ സര്വസിദ്ധിദഃ ൨.
സകല സിദ്ധികളും നൽകുന്ന മഹേശ്വരൻ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു, അവളോട് പറഞ്ഞു.
ഏതം നംദിനമാരുഹ്യ നാനാവിധഗണാന്വിതാ ൨.
വിവിധ തരത്തിലുള്ള ഗണങ്ങളോടൊപ്പം, ആ ദേവി നന്ദിയിലേറി.
തൈര്ഗണൈഃ സംവൃതാ ദേവീ ജഗാമ പിതൃമംദിരമ് ൨.
ആ ഗണങ്ങൾ ചുറ്റി നിന്നുകൊണ്ട്, ദേവി അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഭൂഷണാനി മഹാര്ഹാണി തേഭ്യോ ദേവ്യൈ പരംതപഃ ൨.
ആ മഹത്തായ തപസ്സുകാരൻ, ദേവിക്ക് വിലകൂടിയ അലങ്കാരങ്ങൾ നൽകി.
ദേവ്യാ ഗതം വൈ സ്വപിതുര്ഗൃഹം തദാ വിമൃശ്യ സര്വം ഭഗവാന്മഹേശഃ ൨.
ദേവി അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, ഭഗവാൻ മഹേശ്വരൻ എല്ലാം ആലോചിച്ചു.
ദാക്ഷായണീ ഗതാ തത്ര യത്ര യജ്ഞോ മഹാനഭൂത് ൩.
ദാക്ഷായിണി ആ മഹായജ്ഞം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.
ദ്വാരി സ്ഥിതാ തദാ ദേവാ അവതീര്യ നിജാസനാത് ൩.
അവൾ വാതിലിൽ നിന്നപ്പോൾ, ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
മാതരം പിതരം ദൃഷ്ട്വാ സുഹൃത്സംബംധി വാംധവാന് ൩.
അമ്മയെ, അച്ഛനെ, സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും കണ്ടു.
ബഭാഷേ വചനം ദേവീ പ്രസ്താപസദൃശം തദാ ൩.
ആ സമയത്ത് ദേവി, തന്റെ ദുഃഖത്തിന് അനുയോജ്യമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
യേന പൂതമിദം സര്വം സമഗ്രം സചരാചരമ് ൩.
ആ സകല ചലച്ചലനങ്ങളോടുകൂടിയ ലോകം ആരാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടുവോ—
ദ്രവ്യം മംത്രാദികം സര്വം ഹവ്യം കവ്യം ച യന്മയമ് ൩.
എല്ലാ ദ്രവ്യങ്ങളും, മന്ത്രങ്ങളും, ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പിക്കുന്നതൊക്കെയും അവനിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
ശംഭുനാ ഹി വിനാ താത കഥം യജ്ഞഃ പ്രവര്തതേ ൩.
അച്ഛാ, ശംഭുവില്ലാതെ യജ്ഞം എങ്ങനെ നടക്കും?
ഹേ ഭൃഗോ ത്വം ന ജാനാസി ഹേ കശ്യപ മഹാമതേ ൩.
ഭൃഗോ, നീ അറിയുന്നില്ല; മഹാമതിയായ കശ്യപാ—