കുബേരഃ പുഷ്പകാരൂഢോ മൃഗാഽഽരൂഢോഽഥ മാരുതഃ ൨.
കുബേരൻ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, വായുദേവൻ ഒരു മാൻമേൽ കയറി യാത്ര ചെയ്തു.
ഏതേ സര്വേ സമായാതാ യജ്ഞവാടേ ദ്വിജന്മനഃ ൨.
ഈ എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും യാഗശാലയിൽ ഒന്നിച്ചു കൂടി.
ഭവനാനി മഹാര്ഹാണി സുപ്രഭാണി മഹാംതി ച ൨.
അവിടെയുള്ള ഭവനങ്ങൾ അത്യന്തം വിലയേറിയതും പ്രകാശമുള്ളതും ഭംഗിയുള്ളതുമായിരുന്നു.
തേഷു സര്വേഷു ധിഷ്ണ്യേഷു യഥാജോഷം സമാസ്ഥിതാഃ॥ ൨.
അവ ഭവനങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള വിധത്തിൽ ഇരുന്നു.
വര്ത്തമാനേ മഹായജ്ഞേ തീര്ഥേ കനഖലേ തഥാ ൨.
കനഖല എന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത് മഹായാഗം നടക്കുമ്പോൾ,
ദീക്ഷായുക്തസ്തദാ ദക്ഷഃ കൃതകൌതുകമംഗലഃ ൨.
അപ്പോൾ ദക്ഷൻ ദീക്ഷയോടെ ഉത്സവങ്ങളും മംഗളകാര്യങ്ങളും നടത്തി.
രേജേ മഹത്ത്വേന തദാ സുഹൃദ്ഭിഃ പരിതഃ സദാ ൨.
അപ്പോൾ ദക്ഷൻ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.
ഏതേ സുരേശാ ഋഷയോ മഹത്തരാഃ സലോകപാലാശ്ച സമാഗതാസ്തവ ൨.
ഈ ദേവാധിപന്മാരും മഹർഷിമാരും ലോകപാലകരും എല്ലാം നിനക്കായി ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു കൂടിയിരിക്കുന്നു.
യേനൈവ സര്വാണ്യപി മംഗലാനി ജാതാനി ശംസംതി മഹാവിപശ്ചിതഃ ൨.
എല്ലാ മംഗളകാര്യങ്ങളും ആരുടെ വഴി ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് മഹാപണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നു.
അമംഗലാന്യേവ ച മംഗലാനി ഭവംതി യേനാധികൃതാനി ദക്ഷ ൨.
ദക്ഷാ, ആരുടെ വഴി അമംഗളമായ കാര്യങ്ങൾ പോലും മംഗളമാകുന്നു.
തസ്മാത്ത്വയൈവ കര്തവ്യമാഹ്വാനം പരമേഷ്ഠിനാ ൨.
അതുകൊണ്ട് പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നീയേ ആഹ്വാനം നടത്തണം.
സര്വൈരേവ ഹി ഗംതവ്യം യത്ര ദേവോ മഹേശ്വരഃ॥ ൨.
എവിടെയാണ് മഹേശ്വരൻ ദേവൻ, അവിടെ എല്ലാവരും പോകേണ്ടതാണു.
ദാക്ഷായണ്യാ സമേതം തമാനയധ്വം ത്വരാന്വിതാഃ ൨.
ദാക്ഷായിണിയോടൊപ്പം അവനെ വേഗത്തിൽ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
യസ്യ സ്മൃത്യാ ച നാമോക്ത്യാ സമഗ്രം സുകൃതം ഭവേത് ൨.
ആളെ ഓർത്താലോ പേരുപറഞ്ഞാലോ എല്ലാ സുകൃതവും പൂർണ്ണമാകുന്നു.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസന്നാഹ ദുഷ്ടധീഃ ൨.
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവൻ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു.
യസ്മിന്വേദാശ്ച യജ്ഞാശ്ച കര്മാണിവിവിധാനി ച ൨.
വേദങ്ങളും യാഗങ്ങളും വിവിധ കർമങ്ങളും ആരിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
സത്യലോകാത്സമായാതോ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ ൨.
സത്യലോകത്തിൽ നിന്ന് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് എത്തി.
തഥാ സുരഗണൈഃ സാകമാഗതഃ സുരരാട് സ്വയമ് ൨.
അങ്ങനെ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം ദേവരാജാവും സ്വയം എത്തി.
യേയേ യജ്ഞോചിതാഃ ശാംതാസ്തേതേ സര്വേ സമാഗതാഃ ൨.
യജ്ഞത്തിന് അർപ്പിതരായി മനസ്സിൽ സമാധാനം പുലർത്തുന്ന എല്ലാവരും ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു കൂടിയിരിക്കുന്നു.
അത്രൈവ ച കിമസ്മാകം രുദ്രേണാപി പ്രയോജനമ്. ൨.
ഇവിടെ നമ്മുക്ക് രുദ്രന്റെ എന്ത് ആവശ്യമുണ്ട്?
അകുലീനോ ഹ്യസൌ വിപ്രാ നഷ്ടോ നഷ്ടപ്രിയഃ സദാ ൨.
അവൻ ഉന്നത വംശത്തിൽ പെട്ടവൻ അല്ല, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ. അവൻ വഴിതെറ്റിയവനും, എന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നഷ്ടപ്പെട്ടവനുമാണ്.
ആത്മസംഭാവിതോ മൂഢഃസ്തബ്ധോ മൌനീ സമത്സരഃ ൨.
അവൻ സ്വയം മഹത്വം കാട്ടുന്നവൻ, മണ്ടൻ, അഹങ്കാരിയും, മിണ്ടാതെയും, അസൂയയുള്ളവനും ആണ്.
തസ്മാത്ത്വയാ ന വക്തവ്യം പുനരേവം വചോദ്വിജ ൨.
അതുകൊണ്ട്, ഇനിയും ഇങ്ങനെ പറയരുത്, ദ്വിജന്മാരേ.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ദധീചിര്വാക്യമബ്രവീത്॥ ൨.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ദധീചി മറുപടി പറഞ്ഞു.
സര്വേഷാമൃഷിവര്യാണാം സുരാണാം ഭാവിതാത്മനാമ് ൨.
എല്ലാ മഹർഷിമാരുടെയും ഉത്തമ മനസ്സുള്ള ദേവന്മാരുടെയും ഇടയിൽ,
വിനാശോഽപി മഹാന്സദ്യോഹ്യത്രത്യാനാം ഭവിഷ്യതി ൨.
ഇവിടെ ഉണ്ടാകുന്നവർക്കു ഉടൻ വലിയ നാശം സംഭവിക്കും.
യജ്ഞവാടാച്ച ദക്ഷസ്യ ത്വരിതഃ സ്വാശ്രമം യയൌ ൨.
ദക്ഷന്റെ യജ്ഞശാലയിൽ നിന്ന് ദധീചി വേഗത്തിൽ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
ഗതഃ ശിവപ്രിയോ വീരോ ദധീചിര്നാമ നാമതഃ ൨.
ശിവപ്രിയനായ ധീരൻ ദധീചി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
വേദബാഹ്യ ദുരാചാരാസ്ത്യാജ്യാസ്തേ ഹ്യത്ര കര്മണി ൨.
വേദത്തിന് പുറത്തുള്ളവരും ദുർവൃത്തന്മാരും ഈ യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കണം.
യജ്ഞം മേ സഫലം വിപ്രാഃ കുര്വംതു ഹ്യചിരാദിവ ൨.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, എന്റെ യജ്ഞം ഫലപ്രദമാകട്ടെ; ദയവായി ഉടൻ അതു നടത്തൂ.