പ്രപംചരചനാം ഹിത്വാ ബുദ്ധോ ഭവ മഹാമതേ ൧.
ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടി ഉപേക്ഷിച്ച്, നീ ബുദ്ധിമാനായി ഉണരുക.
ഏവം പ്രബോധിതസ്തേന ശംഭുനാ പരമേഷ്ഠിനാ ശിവേന സഹ സംഗമ്യ പരമാനംദസംപ്ലുതഃ॥ ൧.
അങ്ങനെ, പരമേശ്വരനായ ശംഭു അവനെ ഉണർത്തി. ശിവനോടൊപ്പം ചേർന്ന് അവൻ പരമാനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി.
ദക്ഷോപി ഹി രുഷാഽഽവിഷ്ടഋഷിഭിഃ പരിവാരിതഃ ൧.
ദക്ഷനും കോപത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി, ഋഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി മാറി.
ശ്രദ്ധാം വിഹായ പരമാം ശിവപൂജകാനാം നിംദാപരഃ സ ഹി ബഭൂവ നരാധമശ്ച ൧.
പരമമായ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ച്, ശിവഭക്തന്മാരെ അപമാനിക്കാൻ മനസോടെ, ദക്ഷൻ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന മനുഷ്യനായി മാറി.
ഏകദാ തു തദാ തേന യജ്ഞഃ പ്രാരംഭിതോ മഹാന് ൨.
അന്നൊരു ദിവസം, ദക്ഷൻ വലിയൊരു യാഗം ആരംഭിച്ചു.
ഋഷയോ വിവിധാസ്തത്ര വശിഷ്ഠാദ്യാഃ സമാഗതാഃ ൨.
വിവിധ ഋഷിമാർ, വസിഷ്ഠൻ മുതലായവർ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു.
ദധീചോ ഭഗവാന്വ്യാസോ ഭരദ്വാജോഽഥ ഗൌതമഃ ൨.
പുണ്യവാനായ ദധീചി, വ്യാസൻ, ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാ സര്വേ സുരഗണാ ലോകപാലസ്തഥാഽപരേ വിദ്യാധരാശ്ച ഗംധര്വാഃ കിംനരാപ്സരസാം ഗണാഃ॥ ൨.
അതു പോലെ, എല്ലാ ദേവതകളും ലോകപാലന്മാരും, വിദ്യാധരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സപ്തലോകാത്സമാനീതോ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ ൨.
ഏഴു ലോകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള ലോകപിതാവായ ബ്രഹ്മാവും അവിടെ എത്തിച്ചു.
ദേവേന്ദ്രോ ഹി സമാനീത ഇംദ്രാണ്യാ സഹ സുപ്രഭഃ ൨.
പ്രഭയുള്ള ഇന്ദ്രനും, ഇന്ദ്രാണിയോടൊപ്പം അവിടെ എത്തിച്ചു.
കുബേരഃ പുഷ്പകാരൂഢോ മൃഗാഽഽരൂഢോഽഥ മാരുതഃ ൨.
കുബേരൻ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, വായുദേവൻ ഒരു മാൻമേൽ കയറി യാത്ര ചെയ്തു.
ഏതേ സര്വേ സമായാതാ യജ്ഞവാടേ ദ്വിജന്മനഃ ൨.
ഈ എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും യാഗശാലയിൽ ഒന്നിച്ചു കൂടി.
ഭവനാനി മഹാര്ഹാണി സുപ്രഭാണി മഹാംതി ച ൨.
അവിടെയുള്ള ഭവനങ്ങൾ അത്യന്തം വിലയേറിയതും പ്രകാശമുള്ളതും ഭംഗിയുള്ളതുമായിരുന്നു.
തേഷു സര്വേഷു ധിഷ്ണ്യേഷു യഥാജോഷം സമാസ്ഥിതാഃ॥ ൨.
അവ ഭവനങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള വിധത്തിൽ ഇരുന്നു.
വര്ത്തമാനേ മഹായജ്ഞേ തീര്ഥേ കനഖലേ തഥാ ൨.
കനഖല എന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത് മഹായാഗം നടക്കുമ്പോൾ,
ദീക്ഷായുക്തസ്തദാ ദക്ഷഃ കൃതകൌതുകമംഗലഃ ൨.
അപ്പോൾ ദക്ഷൻ ദീക്ഷയോടെ ഉത്സവങ്ങളും മംഗളകാര്യങ്ങളും നടത്തി.
രേജേ മഹത്ത്വേന തദാ സുഹൃദ്ഭിഃ പരിതഃ സദാ ൨.
അപ്പോൾ ദക്ഷൻ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.
ഏതേ സുരേശാ ഋഷയോ മഹത്തരാഃ സലോകപാലാശ്ച സമാഗതാസ്തവ ൨.
ഈ ദേവാധിപന്മാരും മഹർഷിമാരും ലോകപാലകരും എല്ലാം നിനക്കായി ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു കൂടിയിരിക്കുന്നു.
യേനൈവ സര്വാണ്യപി മംഗലാനി ജാതാനി ശംസംതി മഹാവിപശ്ചിതഃ ൨.
എല്ലാ മംഗളകാര്യങ്ങളും ആരുടെ വഴി ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് മഹാപണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നു.
അമംഗലാന്യേവ ച മംഗലാനി ഭവംതി യേനാധികൃതാനി ദക്ഷ ൨.
ദക്ഷാ, ആരുടെ വഴി അമംഗളമായ കാര്യങ്ങൾ പോലും മംഗളമാകുന്നു.
തസ്മാത്ത്വയൈവ കര്തവ്യമാഹ്വാനം പരമേഷ്ഠിനാ ൨.
അതുകൊണ്ട് പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നീയേ ആഹ്വാനം നടത്തണം.
സര്വൈരേവ ഹി ഗംതവ്യം യത്ര ദേവോ മഹേശ്വരഃ॥ ൨.
എവിടെയാണ് മഹേശ്വരൻ ദേവൻ, അവിടെ എല്ലാവരും പോകേണ്ടതാണു.
ദാക്ഷായണ്യാ സമേതം തമാനയധ്വം ത്വരാന്വിതാഃ ൨.
ദാക്ഷായിണിയോടൊപ്പം അവനെ വേഗത്തിൽ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
യസ്യ സ്മൃത്യാ ച നാമോക്ത്യാ സമഗ്രം സുകൃതം ഭവേത് ൨.
ആളെ ഓർത്താലോ പേരുപറഞ്ഞാലോ എല്ലാ സുകൃതവും പൂർണ്ണമാകുന്നു.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസന്നാഹ ദുഷ്ടധീഃ ൨.
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവൻ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു.
യസ്മിന്വേദാശ്ച യജ്ഞാശ്ച കര്മാണിവിവിധാനി ച ൨.
വേദങ്ങളും യാഗങ്ങളും വിവിധ കർമങ്ങളും ആരിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
സത്യലോകാത്സമായാതോ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ ൨.
സത്യലോകത്തിൽ നിന്ന് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് എത്തി.
തഥാ സുരഗണൈഃ സാകമാഗതഃ സുരരാട് സ്വയമ് ൨.
അങ്ങനെ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം ദേവരാജാവും സ്വയം എത്തി.
യേയേ യജ്ഞോചിതാഃ ശാംതാസ്തേതേ സര്വേ സമാഗതാഃ ൨.
യജ്ഞത്തിന് അർപ്പിതരായി മനസ്സിൽ സമാധാനം പുലർത്തുന്ന എല്ലാവരും ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു കൂടിയിരിക്കുന്നു.
അത്രൈവ ച കിമസ്മാകം രുദ്രേണാപി പ്രയോജനമ്. ൨.
ഇവിടെ നമ്മുക്ക് രുദ്രന്റെ എന്ത് ആവശ്യമുണ്ട്?