അഹോ വരാകഃ സംസാരഃ ക്വ ഭവിഷ്യത്യനീശ്വരഃ
അയ്യോ, ഈ സംസാരമെന്ന ദുർഭാഗ്യമാണ്—ഈശ്വരൻ ഇല്ലാത്തതിനു എന്ത് ഭാവിയുണ്ട്?
യതഃ പ്രജാപതിര്ദക്ഷോ ന ത്വാമാഹൂതവാന്ക്രതൌ
പ്രജാപതി ദക്ഷൻ നിന്നെ യാഗത്തിൽ ക്ഷണിച്ചില്ലതുകൊണ്ടാണ്,
തവ രീഢാം കരിഷ്യംതി കിമൈശ്വര്യേണ രീഢിനാമ് അഥൈശ്വര്യേണ സംപന്നാഃ പ്രതിഷ്ഠാഭാജനം കിമു
നിനക്ക് അപമാനം വരുത്തുന്നവർക്ക് അവരുടെ ഐശ്വര്യത്തിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? ഐശ്വര്യവാന്മാരായാലും അവർക്കു യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്ത് അടിസ്ഥാനമുണ്ട്?
മഹീയസായുഷാ തേഷാം വസുഭിര്ഭൂരിഭിശ്ച കിമ്
അവരുടെ ദീർഘായുസ്സിനോ ധനത്തിനോ സമൃദ്ധിക്കോ എന്ത് വില?
അചേതനാശ്ച സാവജ്ഞാ ജീവംതോപി ന കീര്തയേ
ചൈതന്യമില്ലാത്തവരും അവജ്ഞയുള്ളവരുമായവരെ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെയെങ്കിലും ഞാൻ പറയേണ്ടതില്ല.
യാ ത്വദ്വിനിംദാശ്രവണാത്തൃണീചക്രേ സ്വജീവിതമ്
നിന്റെ നിന്ദ കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ജീവൻ തൃണമായി കരുതിയവളാണ് അവൾ.
സത്യം മുനേ സതീ ദേവീ തൃണീചക്രേ സ്വജീവിതമ്
മഹർഷേ, സതീദേവി ശരിക്കും തന്നെ തന്റെ ജീവൻ തൃണമായി കരുതിയവളാണ്.
രുദ്രശ്ചാതീവരുദ്രോഭൂദ്ബഹുകോപാഗ്നിദീപിതഃ
രുദ്രൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, വലിയ ക്രോധാഗ്നിയിൽ ചൂടുപിടിച്ചു.
പ്രത്യക്ഷഃ പ്രതിമാകാരഃ കാലമൃത്യുപ്രകംപനഃ
ദർശനീയമായ രൂപത്തിൽ, ഒരു പ്രതിമപോലെ, കാലത്തെയും മരണത്തെയും വിറപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
ആജ്ഞാം ദേഹി പിതഃ കിം തേ കരവൈ ദാസ്യമുത്തമമ് 4.2.89.
അച്ഛാ, ദയവായി ആജ്ഞ കൊടുക്കൂ; ഞാൻ എനിക്ക് ചെയ്യാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സേവനം ഏതാണ്?
പിബാമി ചാര്ണവാന്സപ്താപ്യേകേന ചുലുകേന വൈ
ഞാൻ ഒരു കൈപ്പൊക്കിൽ തന്നെ ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും കുടിച്ചുതീർക്കും.
ത്വദാജ്ഞയാ നയാമീശ വിനിമയ്യ സ്വഹേലയാ
നിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, പ്രഭോ, ഞാൻ അതിനെ എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നയിക്കും.
അപി വൈകുംഠനാഥശ്ചേത്തത്സാഹായ്യം കരിഷ്യതി
വൈകുണ്ഠനാഥൻ പോലും ഈ കാര്യത്തിൽ സഹായിച്ചാലും,
ദനുജാ ദിതിജാഃ കേ വൈ വരാ കാരണദുര്ബലാഃ
ദാനവരും ദിതിപുത്രന്മാരും ആരാണ്? കാരണം കൊണ്ട് ദുർബലരല്ലേ അവർ?
കാലം ബധ്നാമി വാ സംഖ്യേ മൃത്യോര്വാ മൃത്യുമര്ഥയേ
യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ കാലത്തെ ബന്ധിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ മരണത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ മരണം തേടും.
ത്വദ്ബലേന മഹേശാന ന കോപി സ്ഥൈര്യമേഷ്യതി
നിന്റെ ശക്തിയാൽ, മഹേശ്വരാ, ആരും സ്ഥിരത നേടാൻ കഴിയില്ല.
കദലീദലവദ്വാതാദ്വേപതേ സരസാതലമ്
കായലിന്റെ മേൽതലം കാട്ടിലേക്കുള്ള കാറ്റുപോലെ വാഴയിലപോലെ വിറയ്ക്കുന്നു.
കിം ബഹൂക്തേന ദേഹ്യാജ്ഞാം മമാസാധ്യം ന കിംചന
കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; ആജ്ഞ മാത്രം കൊടുക്കൂ, എനിക്ക് അസാധ്യമായത് ഒന്നുമില്ല.
ഇതി പ്രതിജ്ഞാം തസ്യേശഃ ശ്രുത്വാ കൃതമമന്യത
അവന്റെ പ്രതിജ്ഞ കേട്ടപ്പോൾ, ഈശ്വരൻ അത് പൂർത്തിയായതായി കരുതി.
മഹാവീരോസി രേ ഭദ്ര മമ സര്വഗണേഷ്വിഹ 4.2.89.
മഹാശൂരനായ ഭദ്രൻ, എന്റെ എല്ലാ സംഘങ്ങളിലും നീ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
കുരു മേ സത്വരം കാര്യം ദക്ഷയജ്ഞം ക്ഷയം നയ
എന്റെ കാര്യം ഉടൻ പൂർത്തിയാക്കൂ; ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കണം.
തേ ത്വയാപ്യവമംതവ്യാ വ്രജ പുത്ര ശുഭോദയ
അവരെയും നീ അവഗണിക്കണം; പോവുക, മകനേ, ശുഭദിനത്തിലേക്ക്.
ഹരം പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ ജഗ്മിവാനതിരംഹസാ
ഹരനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
ശതകോടിമിതാനുഗ്രാന്ഗണാനന്ന്യാനവാസൃജത്
നൂറുകോടികളോളം അംഗങ്ങൾ ഉള്ള മറ്റു സംഘങ്ങൾ അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.
കേചിത്തദനുഗാ ജാതാഃ കേചിത്തത്പാര്ശ്വഗാ യയുഃ
ചിലർ അവന്റെ അനുയായികളായി, ചിലർ അവന്റെ പക്കലേക്ക് ചേർന്നു.
ശൃംഗാഗ്രാണി ഗിരീണാം ച കൈശ്ചിദുത്പാടിതാനി വൈ
ചിലർ അവരുടെ കൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് പർവതശൃംഗങ്ങൾ പിളർത്തി.
ഉത്പാട്യ മഹതോ വൃക്ഷാന്കേചിത്പ്രാപ്താ മഖാംഗണമ്
ചിലര് വലിയ വൃക്ഷങ്ങള് പിഴുതെടുത്തു യാഗശാലയിലേക്ക് എത്തി.
മംഡപം ധ്വംസയാമാസുഃ കേചിത്ക്രോധോദ്ധുരാഗണാഃ അഭക്ഷയന്ഹവീംഷ്യന്യേ പൃഷദാജ്യം പപുഃ പരേ
കോപം നിറഞ്ഞ ചില കൂട്ടങ്ങള് യാഗമണ്ഡപം തകര്ക്കാന് തുടങ്ങി; മറ്റുചിലര് ഹോമദ്രവ്യങ്ങള് തിന്നുകയും, ചിലര് പഞ്ചസാരയും കുടിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദധ്വംസുരന്നരാശീംശ്ച കേചിത്പര്വതസന്നിഭാന്
ചിലര് പര്വതത്തോളം വലിയ മനുഷ്യക്കൂട്ടങ്ങള്ക്ക് തീകൊളുത്തി.
കേചിത്പക്വാന്നപുഷ്ടാംഗാ യജ്ഞപാത്രാണ്യചൂര്ണയന് 4.2.89.൪൦ വ്യഭജഞ്ഛകടാന്കേചിത്പശൂന്കേചിദജീഗിലന്
പാകം ചെയ്ത അന്നം കഴിച്ച് ശരീരം പുഷ്ടിയുള്ള ചിലര് യാഗപാത്രങ്ങള് തകര്ത്തു; ചിലര് രഥങ്ങള് വിഭജിച്ചു, മറ്റുചിലര് മൃഗങ്ങളെ വിഴുങ്ങി.