ന ചാസ്തി തവ സാമര്ഥ്യം ക്വാപി കസ്യാപി നിശ്ചിതമ്
നിനക്ക് എവിടെയും, ആര്ക്കും, യാതൊരു കഴിവുമില്ലെന്നത് ഉറപ്പാണ്.
ന താദൃങ്നേദസി പ്രായഃ ക്വാപി ജ്ഞാതോ മഹാമതേ
നിനക്ക് അത്തരത്തിലുള്ള ഗുണങ്ങൾ സാധാരണയായി ആരും അറിയില്ല, ജ്ഞാനിയേ.
കര്തവ്യശ്ചേത്തദാകാര്യഃ സ്യാച്ചേത്സംപത്തി രീദൃശീ
ചെയ്യേണ്ട കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ചെയ്യണം; അത്തരം സമൃദ്ധി ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും വരട്ടെ.
സാക്ഷാച്ച സര്വേ മംത്രാ വൈ സാക്ഷാദ്യജ്ഞപുമാനസൌ സാക്ഷാദ്ബ്രഹ്മാ സ്വയം ചൈഷ ഭൃഗുര്വൈ കര്മകാംഡവിത്
എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും നേരിട്ട് ഇവിടെ ഉണ്ട്, യാഗസ്വരൂപനും ഉണ്ട്; ബ്രഹ്മാവും ഭൃഗുവും, കര്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ഇവിടെയുണ്ട്.
അയം പൂഷാ ഭഗസ്ത്വേഷ ഇയം ദേവീ സരസ്വതീ
ഇവിടെ പൂഷനും ഭാഗനും ഉണ്ട്; ഇവളാണ് ദേവി സരസ്വതി.
ത്വം ച ദീക്ഷാം ശുഭാം പ്രാപ്തോ ദേവ്യാ ച ശതരൂപയാ
നീയും നൂറു രൂപങ്ങളുള്ള ദേവിയുമൊത്ത് ശുഭമായ ദീക്ഷ പ്രാപിച്ചു.
സ്വയമേവ ഹി കുര്വീത ധര്മകാര്യം പ്രയത്നതഃ 4.2.87.
ധർമ്മം ചെയ്യേണ്ടത് ഓരോരുത്തരും ആത്മാർത്ഥതയോടെ തന്നെ ചെയ്യണം.
സപ്തവിംശതിഭിഃ സാര്ധം പത്നീഭിസ്തവ കാര്യകൃത്
നിന്റെ ഇരുപത്തേഴു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നീ നിർവ്വഹിച്ച ജോലി പൂർത്തിയായി.
ദീക്ഷിതോ രാജസൂയസ്യ ദത്തത്രൈലോക്യദക്ഷിണഃ ത്രയോദശമിതാഭിശ്ച ഭാര്യാഭിസ്തവ കാര്യകൃത്
രാജസൂയയാഗത്തിന് ദീക്ഷയെടുത്ത്, മൂന്നു ലോകവും ദാനമായി നൽകി, പതിമൂന്ന് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നീ ജോലി പൂർത്തിയാക്കി.
ഹവിഃ കാമദുഘാ സൂതേ കല്പവൃക്ഷഃ സമിത്കുശാന്
കാമധേനു ഹവിസ്സും, കല്പവൃക്ഷം സമിതും കുശവും നൽകുന്നു.
വിശ്വകര്മാപ്യലംകാരാന്കുരുതേഭ്യാഗതര്ത്വിജാമ്
വിശ്വകർമ്മ തന്നെ, എത്തിയ ഋത്വിക്മാർക്കായി അലങ്കാരങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.
സ്വയംലക്ഷ്മീരലംകുര്യാദ്യാവൈ ചാത്ര സുവാസിനീഃ
ലക്ഷ്മി ദേവി തന്നെയാണ് ഇവിടെ സുമംഗലികളായ സ്ത്രീകളെ അലങ്കരിക്കുന്നത്.
സര്വേ സുഖായ മേ ദക്ഷ വീക്ഷമാണസ്യ സര്വതഃ
ദക്ഷാ, ഞാൻ എല്ലാം നോക്കുമ്പോൾ ഇവയെല്ലാം എന്റെ സന്തോഷത്തിനാണ്.
ജീവഹീനോ യഥാ ദേഹോ ഭൂഷിതോപി ന ശോഭതേ
ജീവൻ ഇല്ലാത്ത ശരീരം എത്ര അലങ്കരിച്ചാലും, അതിന് ഭംഗിയില്ലാത്തതുപോലെയാണ്.
ഇത്ഥം ദധീചിവചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷഃ പ്രജാപതിഃ
ദധീചിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, സൃഷ്ടികളുടെ അധിപനായ ദക്ഷൻ
പൂര്വസ്തുത്യാതി സംഹൃഷ്ടോ ദൃഷ്ടോ യോസൌ ദധീചിനാ
മുന്പ് തന്നെ ദധീചി താനെ പ്രശംസിച്ചതിനാൽ, അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
പ്രത്യുവാചാഥ തം വിപ്രം വേപമാനാംഗയഷ്ടികഃ 4.2.87.
അപ്പോൾ, അവന്റെ ശരീരം വിറയച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ, ദക്ഷൻ ആ മഹർഷിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദീക്ഷാമഹമഹോ പ്രാപ്തഃ കര്തും നായാതി കിംചന
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ദീക്ഷ പ്രാപിച്ചു; ഇനി ചെയ്യാനുള്ളത് ഒന്നുമില്ല.
ഭവാന്കേന സമാഹൂതോ യദത്രാഗാന്മഹാജഡഃ
നീ ആരാണ് വിളിച്ചത് ഇവിടെ വന്നത്, മഹാ മന്ദനായവനേ?
സര്വമംഗലമാംഗല്യോ യത്ര ശ്രീമാനയം ഹരിഃ
എവിടെ സകല മംഗളങ്ങളിലെയും മംഗളമായ ശ്രീഹരി സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നു,
യത്ര വജ്രധരഃ ശക്രഃ ശതയജ്ഞൈകദീക്ഷിതഃ
എവിടെ വജ്രായുധനായ ഇന്ദ്രൻ നൂറ് യാഗങ്ങളിൽ ദീക്ഷിതനായി ഇരിക്കുന്നു,
തം ത്വംചോപമിമീഷേമും ശ്മശാനേന മഹാമഖമ്
നീ ഈ മഹായാഗം ശ്മശാനത്തോട് താരതമ്യം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?
ശ്രീദോസ്തി യത്ര ശ്രീദാതാ സാക്ഷാദ്യത്രാശുശുക്ഷണിഃ
എവിടെ ഐശ്വര്യവും, ഐശ്വര്യദായകനായ ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യവും, ക്ഷണത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ഉണ്ടോ,
ദേവാചാര്യഃ സ്വയം യത്ര ക്രതോരാചാര്യതാഗതഃ
എവിടെ ദേവഗുരു സ്വയം യാഗാചാര്യനായി എത്തിയിരിക്കുന്നു,
യത്രാര്ത്വിജ്യം ഭജംതേഽമീ വസിഷ്ഠപ്രമുഖര്ഷയഃ
എവിടെ വസിഷ്ഠൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മഹർഷികൾ യാഗകർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു,
നിശമ്യേതി മുനിഃ പ്രാഹ ദധീചിര്ജ്ഞാനിനാം വരഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദധീചി മഹർഷി പറഞ്ഞു.
തഥാപി ശാംഭവീ ശക്തിര്വേദേ വിഷ്ണുഃ പ്രപഠ്യതേ 4.2.87.
എങ്കിലും, ശംഭുവിന്റെ ശക്തി വേദങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു; വിഷ്ണുവും പാരായണമാകുന്നു.
ദീക്ഷിതോ യോശ്വമേധാനാം ശതസ്യ കുലിശായുധഃ
വജ്രായുധം കൈവശമുള്ളവൻ, നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങളിൽ ദീക്ഷിതനായവൻ,
പുനരാരാധ്യ ഭൂതേശം പ്രാപൈകാമമരാവതീമ്
അവൻ വീണ്ടും ഭൂതനാഥനെ ആരാധിച്ച്, അമരാവതിയെന്ന ഏക നഗരം പ്രാപിച്ചു.
ബലം തസ്യാഖിലൈര്ജ്ഞാതം ശ്വേതം പാശയതഃ പുരാ
പഴയകാലത്ത്, വെള്ളയവനെ പാശംകൊണ്ട് ബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ ശക്തി എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.