ദ്വിജരാജഃ സ ഗര്വിഷ്ഠോ രോഹിണീപ്രേമനിര്ഭരഃ
ആ ദ്വിജരാജാവ് ഏറ്റവും അഭിമാനിയാണു്, രോഹിണിയോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ നിറഞ്ഞവൻ.
അസ്യാഹം ഗര്വസര്വസ്വം ഹരിഷ്യാമ്യേവ ശൂലിനഃ
ശൂലധാരിയുടെ മുഴുവൻ അഭിമാനവും ഞാൻ തീർച്ചയായും അകറ്റും.
തഥാസ്യാഹം കരിഷ്യാമി മാനഹാനിം ച സര്വതഃ
അവനെ ഞാൻ എല്ലാതരത്തിലും അപമാനിക്കും.
പ്രാപ്യ സ്വഭവനം ദേവാനാജുഹാവ സവാസവാന്
തന്റെ ഭവനത്തിൽ എത്തി, അവൻ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാരെ വിളിച്ചു.
ഭവംതു യജ്ഞസംഭാരാനാനയംതു ത്വരാന്വിതാഃ
യജ്ഞസാമഗ്രികൾ കൊണ്ടുവരണം; എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരട്ടെ.
മഹാക്രതൂപദ്രഷ്ടാരം യജ്ഞപൂരുഷമേവ ച
മഹായജ്ഞത്തിന്റെ മേൽനോട്ടക്കാരനെയും യജ്ഞപുരുഷനെയും കൂടി.
പ്രാവര്തത തതസ്തസ്യ ദക്ഷസ്യ ച മഹാധ്വരഃ 4.2.87.
അതിനുശേഷം ദക്ഷന്റെ മഹത്തായ യാഗം ആരംഭിച്ചു.
അനീശ്വരാംസ്തതോ വേധാ വ്യാജം കൃത്വാ ഗൃഹം യയൌ
അതിനുശേഷം സ്രഷ്ടാവ് ഒരു بہാന കാണിച്ച്, യാഗത്തിന് യജമാനനില്ലാതെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ദക്ഷയജ്ഞേ സമായാതാന്സതീശ്വരവിവര്ജിതാന്
ദക്ഷന്റെ യാഗത്തിൽ എത്തിയവർക്ക് സതിയും ഈശ്വരനും ഇല്ലായിരുന്നു.
ദക്ഷസ്യ ഹി ശുഭോദര്കമിച്ഛന്പ്രോവാച ചേതി വൈ ദധീചിരുവാച
ദക്ഷന് നല്ല ഫലമുണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച് ദധീചി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ന ചാസ്തി തവ സാമര്ഥ്യം ക്വാപി കസ്യാപി നിശ്ചിതമ്
നിനക്ക് എവിടെയും, ആര്ക്കും, യാതൊരു കഴിവുമില്ലെന്നത് ഉറപ്പാണ്.
ന താദൃങ്നേദസി പ്രായഃ ക്വാപി ജ്ഞാതോ മഹാമതേ
നിനക്ക് അത്തരത്തിലുള്ള ഗുണങ്ങൾ സാധാരണയായി ആരും അറിയില്ല, ജ്ഞാനിയേ.
കര്തവ്യശ്ചേത്തദാകാര്യഃ സ്യാച്ചേത്സംപത്തി രീദൃശീ
ചെയ്യേണ്ട കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ചെയ്യണം; അത്തരം സമൃദ്ധി ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും വരട്ടെ.
സാക്ഷാച്ച സര്വേ മംത്രാ വൈ സാക്ഷാദ്യജ്ഞപുമാനസൌ സാക്ഷാദ്ബ്രഹ്മാ സ്വയം ചൈഷ ഭൃഗുര്വൈ കര്മകാംഡവിത്
എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും നേരിട്ട് ഇവിടെ ഉണ്ട്, യാഗസ്വരൂപനും ഉണ്ട്; ബ്രഹ്മാവും ഭൃഗുവും, കര്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ഇവിടെയുണ്ട്.
അയം പൂഷാ ഭഗസ്ത്വേഷ ഇയം ദേവീ സരസ്വതീ
ഇവിടെ പൂഷനും ഭാഗനും ഉണ്ട്; ഇവളാണ് ദേവി സരസ്വതി.
ത്വം ച ദീക്ഷാം ശുഭാം പ്രാപ്തോ ദേവ്യാ ച ശതരൂപയാ
നീയും നൂറു രൂപങ്ങളുള്ള ദേവിയുമൊത്ത് ശുഭമായ ദീക്ഷ പ്രാപിച്ചു.
സ്വയമേവ ഹി കുര്വീത ധര്മകാര്യം പ്രയത്നതഃ 4.2.87.
ധർമ്മം ചെയ്യേണ്ടത് ഓരോരുത്തരും ആത്മാർത്ഥതയോടെ തന്നെ ചെയ്യണം.
സപ്തവിംശതിഭിഃ സാര്ധം പത്നീഭിസ്തവ കാര്യകൃത്
നിന്റെ ഇരുപത്തേഴു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നീ നിർവ്വഹിച്ച ജോലി പൂർത്തിയായി.
ദീക്ഷിതോ രാജസൂയസ്യ ദത്തത്രൈലോക്യദക്ഷിണഃ ത്രയോദശമിതാഭിശ്ച ഭാര്യാഭിസ്തവ കാര്യകൃത്
രാജസൂയയാഗത്തിന് ദീക്ഷയെടുത്ത്, മൂന്നു ലോകവും ദാനമായി നൽകി, പതിമൂന്ന് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നീ ജോലി പൂർത്തിയാക്കി.
ഹവിഃ കാമദുഘാ സൂതേ കല്പവൃക്ഷഃ സമിത്കുശാന്
കാമധേനു ഹവിസ്സും, കല്പവൃക്ഷം സമിതും കുശവും നൽകുന്നു.
വിശ്വകര്മാപ്യലംകാരാന്കുരുതേഭ്യാഗതര്ത്വിജാമ്
വിശ്വകർമ്മ തന്നെ, എത്തിയ ഋത്വിക്മാർക്കായി അലങ്കാരങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.
സ്വയംലക്ഷ്മീരലംകുര്യാദ്യാവൈ ചാത്ര സുവാസിനീഃ
ലക്ഷ്മി ദേവി തന്നെയാണ് ഇവിടെ സുമംഗലികളായ സ്ത്രീകളെ അലങ്കരിക്കുന്നത്.
സര്വേ സുഖായ മേ ദക്ഷ വീക്ഷമാണസ്യ സര്വതഃ
ദക്ഷാ, ഞാൻ എല്ലാം നോക്കുമ്പോൾ ഇവയെല്ലാം എന്റെ സന്തോഷത്തിനാണ്.
ജീവഹീനോ യഥാ ദേഹോ ഭൂഷിതോപി ന ശോഭതേ
ജീവൻ ഇല്ലാത്ത ശരീരം എത്ര അലങ്കരിച്ചാലും, അതിന് ഭംഗിയില്ലാത്തതുപോലെയാണ്.
ഇത്ഥം ദധീചിവചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷഃ പ്രജാപതിഃ
ദധീചിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, സൃഷ്ടികളുടെ അധിപനായ ദക്ഷൻ
പൂര്വസ്തുത്യാതി സംഹൃഷ്ടോ ദൃഷ്ടോ യോസൌ ദധീചിനാ
മുന്പ് തന്നെ ദധീചി താനെ പ്രശംസിച്ചതിനാൽ, അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
പ്രത്യുവാചാഥ തം വിപ്രം വേപമാനാംഗയഷ്ടികഃ 4.2.87.
അപ്പോൾ, അവന്റെ ശരീരം വിറയച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ, ദക്ഷൻ ആ മഹർഷിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദീക്ഷാമഹമഹോ പ്രാപ്തഃ കര്തും നായാതി കിംചന
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ദീക്ഷ പ്രാപിച്ചു; ഇനി ചെയ്യാനുള്ളത് ഒന്നുമില്ല.
ഭവാന്കേന സമാഹൂതോ യദത്രാഗാന്മഹാജഡഃ
നീ ആരാണ് വിളിച്ചത് ഇവിടെ വന്നത്, മഹാ മന്ദനായവനേ?
സര്വമംഗലമാംഗല്യോ യത്ര ശ്രീമാനയം ഹരിഃ
എവിടെ സകല മംഗളങ്ങളിലെയും മംഗളമായ ശ്രീഹരി സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നു,