ഇത്ഥമേതദ്വ്രതം രാജംശ്ചികീര്ഷാമി ത്വയാ സഹ
ഇങ്ങനെ, രാജാവേ, ഞാൻ ഈ വ്രതം നിനക്കൊപ്പം ആചരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇതി ഭൂപാലവര്യേണ ശ്രുത്വാ സംഹൃഷ്ടചേതസാ
ഇങ്ങനെ ഭൂപാലവര്യനിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോൾ, ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
തയാഥ പ്രാര്ഥിതാ ഗൌരീ ഗര്ഭിണ്യാ ഭക്തിതോഷിതാ 4.2.83.
അവളവിടെ പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, ഗൗരീ ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീയുടെ ഭക്തിയിൽ സന്തോഷിച്ചു, അവളുടെ ആഗ്രഹം അനുവദിച്ചു.
ജാതമാത്രോ വ്രജേത്സ്വര്ഗം പുനഗയാതി ചാത്ര വൈ
അവൻ ജനിച്ച ഉടൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകും, പിന്നെ വീണ്ടും ഇവിടെ തിരിച്ചുവരും.
വിനൈവ സ്തന്യപാനേന ഷോഡശാബ്ദാകൃതിഃ ക്ഷണാത്
പാൽ കുടിക്കാതെ തന്നെ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് പതിനാറുവയസ്സുകാരനെന്ന രൂപം അവൻ എടുക്കും.
മൃഡാന്യാപി തഥേത്യുക്താ രാജ്ഞീ ഭക്ത്യാതിതുഷ്ടയാ
മൃഡാനി അങ്ങനെ സമ്മതിച്ചപ്പോൾ, ഭക്തിയിൽ നിറഞ്ഞ രാജ്ഞിക്ക് അതിനാൽ വലിയ സന്തോഷം ഉണ്ടായി.
ഹിതൈരമാത്യൈരഥ സാ വിജ്ഞപ്താരിഷ്ടസംസ്ഥിതാ
അവൾ ദുരിതത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, നല്ല മനസ്സുള്ള മന്ത്രിമാർ അവളെ ഉപദേശിച്ചു.
സാ മംത്രിവാക്യമാകര്ണ്യ കേവലം പതിദേവതാ
മന്ത്രിമാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവൾ ഭർത്താവിനെ മാത്രമാണ് ദൈവമായി കരുതിയത്.
ധാത്രേയികാം സമാകാര്യ പ്രാഹേദം സാ നൃപാംഗനാ
ധാത്രിയെ വിളിച്ചു വരുത്തി, രാജകുമാരിയാവൾ അവളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തദഗ്രേ സ്ഥാപയിത്വാമും ബാലം ധാത്രേയികേ വദ
ആ കുഞ്ഞിനെ അവളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച്, രാജ്ഞി ധാത്രിയോട് പറഞ്ഞു:
രാജ്ഞ്യാ പത്യുഃ പ്രിയേഷിണ്യാ മംത്രിവിജ്ഞപ്തിനുന്നയാ
ഭർത്താവിനോട് പ്രിയമുള്ളവളായ രാജ്ഞി, മന്ത്രിമാരുടെ ഉപദേശപ്രകാരം,
വികടായാഃ പുരഃ സ്ഥാപ്യ ഗൃഹം ധാത്രേയികാ ഗതാ
കുഞ്ഞിനെ വികടയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ധാത്രി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഉവാച നയത ക്ഷിപ്രം ശിശും മാതൃഗണാഗ്രതഃ 4.2.83.
അവൾ പറഞ്ഞു, 'കുഞ്ഞിനെ ഉടൻ അമ്മമാരുടെ കൂട്ടത്തിന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുപോവൂ.'
യോഗിന്യോ വികടാവാക്യാത്ഖേചര്യസ്താഃ ക്ഷണേന തമ്
വികടയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന യോഗിനിമാർ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട്,
പ്രണമ്യ യോഗിനീവൃംദം തം ശിശും സൂര്യവര്ചസമ്
യോഗിനിമാരുടെ കൂട്ടത്തിനു മുന്നിൽ വന്ദനം ചെയ്ത്, സൂര്യപ്രഭയുള്ള ആ കുഞ്ഞ്,
ബ്രഹ്മാണീ വൈഷ്ണവീ രൌദ്രീ വാരാഹീ നാരസിംഹികാ ।। കൌമാരീ ചാപി മാഹേംദ്രീ ചാമുംഡാ ചൈവ ചംഡികാ
ബ്രാഹ്മാണി, വൈഷ്ണവി, രൗദ്രി, വാർാഹി, നാരസിംഹിക, കൗമാരി, മാഹേന്ദ്രി, ചാമുണ്ഡ, ചണ്ഡിക ഇവർ,
ദൃഷ്ട്വാ തം ബാലകം രമ്യം വികടാപ്രേഷിതം തതഃ
വികട അയച്ച ആ മനോഹരനായ ബാലനെ കണ്ടു,
മാതൃഭിശ്ചേതി പുഷ്ടഃ സ യദാ കിംചിന്ന വക്തി ച
അമ്മമാർ ആ കുഞ്ഞിനെ പോഷിപ്പിച്ചു, എന്നാൽ അവൻ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
രാജ്യയോഗ്യോ ഭവത്യേഷ മഹാലക്ഷണലക്ഷിതഃ
ഇവൻ രാജ്യം ഭരിക്കാൻ യോഗ്യനും, മഹാ ലക്ഷണങ്ങളാൽ ചിഹ്നിതനും ആണ്.
പംചമുദ്രാ മഹാദേവീ തിഷ്ഠതേ യത്ര കാമ്യദാ । യസ്യാഃ സംസേവനാന്നൃണാം നിര്വാണശ്രീരദൂരതഃ
അവിടെ, അഞ്ചു മുദ്രകളുടെ മഹാദേവി ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവളായി നിലകൊള്ളുന്നു; അവളെ സേവിച്ചാൽ, മോക്ഷസമ്പത്ത് മനുഷ്യർക്കു വളരെ അടുത്തതായിരിക്കും.
സര്വത്രശുഭജന്മിന്യാം കാശ്യാം മുക്തിഃ പദേപദേ
കാശിയിലൊക്കെയും ശുഭം പിറക്കുന്നിടങ്ങളിലൊക്കെയും ഓരോ അടിയിലും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
തത്പീഠസേവനാദസ്യ ഷോഡശാബ്ദാകൃതേഃ ശിശോഃ
ആ പുണ്യസ്ഥലത്തെ സേവിച്ചാൽ പതിനാറുവയസ്സുള്ള കുട്ടിക്കും അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
ഏവം മാതൃഗണാശീര്ഭിര്യോഗിനീഭിഃ ക്ഷണേന ഹി 4.2.83.
അങ്ങനെ മാതൃഗണങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, യോഗിനിമാരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട്—
സംപ്രാപ്യ തന്മഹാപീഠം സ്വര്ഗലോകാദിഹാഗതഃ
സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ നിന്ന് ഇവിടെ വന്നവൻ ആ മഹാപീഠം എത്തിച്ചേരുന്നു.
തപസാതീവ തീവ്രേണ നിശ്ചലേംദ്രിയചേതസഃ ।। തസ്യ രാജകുമാരസ്യ പ്രസന്നോഭൂദുമാധവഃ
അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സും അശാന്തമല്ലാത്ത ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും കൊണ്ട് ആ രാജകുമാരനോട് മാധവൻ പ്രസന്നനായി.
ആവിര്ബഭൂവ പുരതോ ലിംഗരൂപേണ ശംകരഃ
ശങ്കരൻ ലിംഗരൂപത്തിൽ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സപ്തപാതാലമുദ്ഭിദ്യ സ്ഥിതം ബൃഹദനുഗ്രഹാത
ഏഴു പാതാളം തുളച്ച്, മഹാനുഗ്രഹത്താൽ അതു അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
പ്രണമ്യ ദംഡവദ്ഭൂമൌ പരിതുഷ്ടാവ ധൂര്ജടിമ്
ഭൂമിയിൽ ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്ത്, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ധൂർജടിയെ സ്തുതിച്ചു.
തതഃ പ്രസന്നോ ഭഗവാന്ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ
അതിനുശേഷം ഭഗവാൻ, ദേവദേവൻ, മഹേശ്വരൻ പ്രസന്നനായി.
ത്വയേദം ബാലവപുഷാ വശീകൃതം മനോ മമ
നിന്റെ ബാലരൂപംകൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് ആകർഷിതമായിരിക്കുന്നു.