തേപി സ്വര്ഗൌകസഃ സര്വേ സ്വംസ്വം സ്വര്ഗം യയുര്മുദാ സ്കംദ ഉവാച കാശ്യാം സേവ്യാ യഥാ സാ ച തച്ഛൃണുഷ്വ വദാമി തേ
അവരെല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് എത്തി. സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു: കാശിയിൽ അവളെ എങ്ങനെ സേവിക്കണമെന്ന് ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.
അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദശ്യാം ഭൌമവാരേ വിശേഷതഃ
പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി ദിവസങ്ങളിലും ചൊവ്വാഴ്ചയും,
നവരാത്രം പ്രയത്നേന പ്രത്യഹം സാ സമര്ചിതാ
നവരാത്രിക്കാലത്ത്, അവളെ ഓരോ ദിവസവും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
മഹാപൂജോപഹാരൈശ്ച മഹാബലിനിവേദനൈഃ
വലിയ പൂജയും മഹാബലികൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള സമർപ്പണങ്ങളോടുകൂടി,
പ്രതിസംവത്സരം തസ്യാഃ കാര്യാ യാത്രാ പ്രയത്നതഃ
ഓരോ വർഷവും അവളുടെ ഉത്സവം ശ്രദ്ധയോടെ നടത്തണം.
യോ ന സാംവത്സരീം യാത്രാം ദുര്ഗായാഃ കുരുതേ കുധീഃ
ആൾക്കാർക്ക് തെറ്റായ മനസ്സോടെ ദുർഗ്ഗയുടെ വാർഷികയാത്ര നടത്താത്തവൻ—
ദുര്ഗാകുംഡേ നരഃ സ്നാത്വാ സര്വദുര്ഗാര്തിഹാരിണീമ്
ദുർഗാകുളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും നീക്കുന്ന ദുർഗാദേവിയുടെ കൃപയാൽ എല്ലാ കഷ്ടതകളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
സാ ദുര്ഗാശക്തിഭിഃ സാര്ധം കാശീം രക്ഷതി സര്വതഃ
ആ ദുർഗാദേവി, തന്റെ ശക്തികളോടൊപ്പം, കാശിയെ എല്ലാതികയും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
രക്ഷംതി ക്ഷേത്രമേതദ്വൈ തഥാന്യാ നവശക്തയഃ
അതുപോലെ, മറ്റൊരു ഒൻപത് ദേവീശക്തികളും ഈ പ്രദേശത്തെ കാവൽ നില്ക്കുന്നു.
ശതനേത്രാ സഹസ്രാസ്യാ തഥായുതഭുജാപരാ 4.2.72.
ഒരുത്തിക്ക് നൂറ് കണ്ണുകളും, മറ്റൊരുത്തിക്ക് ആയിരം മുഖങ്ങളും, മറ്റൊരുത്തിക്ക് പതിനായിരം കൈകളും ഉണ്ട്.
വിശ്വാ സൌഭാഗ്യഗൌരീ ച സൃഷ്ടാഃ പ്രാച്യാദിമധ്യതഃ
വിശ്വ, സൗഭാഗ്യ, ഗൗരി എന്നിങ്ങനെ കിഴക്ക്, നടുവ്, മറ്റ് ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമാണ് ഇവർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
തഥൈവ ഭൈരവാശ്ചാഷ്ടൌ ദിക്ഷ്വഷ്ടാസു പ്രതിഷ്ഠിതാഃ
അതുപോലെ, എട്ട് ഭൈരവന്മാർ എട്ട് ദിക്കുകളിലും സ്ഥാപിതരായി നില്ക്കുന്നു.
രുരുശ്ചംഡോസിതാംഗശ്ച കപാലീ ക്രോധനസ്തഥാ
രുരു, ചണ്ഡ, അസിതാംഗ, കപാലി, ക്രോധനൻ എന്നിവരും അവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ചതുഃഷഷ്ടിസ്തു വേതാലാ മഹാഭീഷണമൂര്തയഃ
നാല്പത്തിയാറ് വേതാളന്മാർ ഉണ്ട്, എല്ലാവർക്കും ഭയാനകമായ രൂപങ്ങളാണ്.
ശ്വവാഹനാ രക്തമുഖാ മഹാദംഷ്ട്രാ മഹാഭുജാഃ
അവർ നായകളിൽ കയറി, ചുവപ്പുനിറമുള്ള മുഖം, വലിയ പല്ലുകൾ, ശക്തമായ കൈകൾ എന്നിവയുള്ളവരാണ്.
നാനാരൂപധരാഃ സര്വേ നാനാശസ്ത്രാസ്ത്ര പാണയഃ
എല്ലാവരും പലവിധ രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച്, വിവിധ ആയുധങ്ങളും ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വഹിക്കുന്നു.
വിദ്യുജ്ജിഹ്വോ ലലജ്ജിഹ്വഃ ക്രൂരാസ്യഃ ക്രൂരലോചനഃ
അവർക്ക് മിന്നുന്ന നാവും, വിറയുന്ന നാവും, ഭയങ്കരമായ വായും, ക്രൂരമായ കണ്ണുകളും ഉണ്ട്.
ജംഭകോ ജൃംഭണമുഖോ ജ്വാലാനേത്രോ വൃകോദരഃ
ജംഭകൻ, വലുതായി അകർത്തിയ വായും, ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളും, ചെന്നായയുടെ വയറും ഉള്ളവനാണ്.
ജ്വലത്കേശഃ കംബുശിരാഃ ഖര്വഗ്രീവോ മഹാഹനുഃ
അവനു ജ്വലിക്കുന്ന മുടിയും, ശംഖാകൃതിയിലുള്ള തലയുമാണ്, ചെറുതായ കഴുത്തും വലിയ താടിയും ഉണ്ട്.
ഇത്യാദയോ മുനേ ക്ഷേത്രം ദുര്വൃത്തരുധിരപ്രിയാഃ 4.2.72.
മഹർഷേ, ഇത്തരം ഭയാനകരൂപങ്ങൾക്കാർ ഈ പ്രദേശത്ത് വാസം ചെയ്യുന്നു; അവർ ദുഷ്ടരുടെ രക്തം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന കാശീഭക്തിപരൈര്നരൈഃ ।। 4.2.72.
അതുകൊണ്ട്, കാശിയോട് ഭക്തിയുള്ളവർ എല്ലാ ശ്രമവും കൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കണം.
കാശ്യാം യസ്യാസ്തി വൈ പ്രേമ തേന കൃത്വാഽഽദരം ഗുരുമ്
ആർക്കെങ്കിലും കാശിയിലേക്കുള്ള സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആദരവോടെ ഗുരുവിനെ ആദരിച്ച്,
പദ്മകല്പേ തു യാ വൃത്താ ദമനസ്യ ദ്വിജന്മനഃ
പദ്മകല്പത്തിൽ, ദ്വിജാതിയായ ദമനന്റെ കഥ സംഭവിച്ചു.
ഭാരദ്വാജസ്യ തനയോ ദമനോ നാമ നാമതഃ
ഭാരദ്വാജന്റെ മകനാണ് ദമനൻ; അവനാണ് ദമനൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടത്.
സംസാരദുഃഖബഹുലം ജീവിതം ചാപി ചംചലമ്
സംസാരത്തിലെ ജീവിതം കഷ്ടപ്പാടുകളും ദു:ഖവും നിറഞ്ഞതും, സ്ഥിരതയില്ലാത്തതുമാണ്.
കാംചിദ്ദിശം സമാലംബ്യ നിര്വേദം പരമം ഗതഃ
ഏതോ ദിശയിൽ ആശ്രയമിട്ട്, അവൻ പരമമായ വിരക്തി നേടുകയായിരുന്നു.
പ്രതിതീര്ഥം പ്രതിനദി സ ബഭ്രാമ തപോയുതഃ
അവൻ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ഓരോ തീർത്ഥത്തിലും ഓരോ നദീതീരത്തിലും സഞ്ചരിച്ചു.
അധ്യുവാസ സ താവംതി സംയതേംദ്രിയമാനസഃ
അവിടെ കുറേ ദിവസം, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും നിയന്ത്രിച്ച് അവൻ താമസിച്ചു.
മനോരഥോപദേഷ്ടാ ച കുത്രചിത്ക്വാപി നേക്ഷിതഃ
എവിടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾക്കു വഴികാട്ടിയാവുന്ന ഗുരുവിനെ കണ്ടില്ല.
രേവാതടേ നിരൈക്ഷിഷ്ട തീര്ഥം ചാമരകംടകമ്
രേവാനദീതീരത്ത് അമരകണ്ഠകം എന്ന തീർത്ഥം അവൻ കണ്ടു.