ത്വമൈംദ്രീ ത്വം ച കൌബേരീ വായവീ ത്വം ത്വമംബുപാ 4.2.72.
നീ ഇന്ദ്രാണി, നീ കുബേരിയുടെ ശക്തി, നീ വായുവിന്റെ ശക്തി, നീ ജലത്തിന്റെ അധിപതി.
ശശാംകകൌമുദീ ത്വം ച സൌരീ ശക്തിസ്ത്വമേവ ച
നീ ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾ, നീ സൂര്യന്റെ ശക്തിയും ആകുന്നു.
ത്വം ഗൌരീ ത്വം ച സാവിത്രീ ത്വം ഗായത്രീ സരസ്വതീ
നീ ഗൗരി, നീ സാവിത്രി, നീ ഗായത്രി, നീ സരസ്വതി.
ചേതഃ സ്വരൂപിണീ ത്വം വൈ ത്വം സര്വേംദ്രിയരൂപിണീ
നീ മനസ്സിന്റെ സ്വരൂപം, നീ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും രൂപം.
ശബ്ദാദി രൂപിണീ ത്വം വൈ കരണാനുഗ്രഹാ ത്വമു
നീ ശബ്ദാദികളുടെ രൂപം, അവയുടെ അനുഗ്രഹം നീ തന്നെയാണ്.
ത്വം പരാസി മഹാദേവി ത്വം ച ദേവി പരാപരാ
നീ പരമമായ മഹാദേവി, നീ ദേവി, പരവും അപരവും ആകുന്നു.
സര്വരൂപാ ത്വമീശാനി ത്വമരൂപാസി സര്വഗേ
നീ എല്ലാ രൂപങ്ങളുമാണ്, ഈശ്വരിയേ; നീ രൂപരഹിതയും സർവ്വവ്യാപിനിയുമാണ്.
വഷഡ്വൌഷട്സ്വരൂപാസി ത്വമേവ പ്രണവാത്മികാ
നീ വഷട്, വൗഷട് എന്നീ സ്വരൂപം, പ്രണവത്തിന്റെ ആത്മാവും നീ തന്നെയാണ്.
ചതുര്വര്ഗാത്മികാ ത്വം വൈ ചതുര്വര്ഗഫലോദയേ
നീ ചതുര്വിധ പുരുഷാർത്ഥങ്ങളുടെ സ്വരൂപം, അവയുടെ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവളും ആകുന്നു.
യദ്ദൃശ്യം യദദൃശ്യം ച സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മസ്വരൂപതഃ
ദൃശ്യമായതും അദൃശ്യമായതും, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായതും എല്ലാം,
മാതസ്ത്വയാദ്യ വിനിഹത്യ മഹാസുരേംദ്രം ദുര്ഗം നിസര്ഗവിബുധാര്പിതദൈത്യസൈന്യമ് 4.2.72.
അമ്മേ, ഇന്ന് നീ മഹാശൂരനായ ദുര്ഗ്ഗനെ വധിച്ചു. ദേവന്മാര് തന്നെ അവനു ഏല്പ്പിച്ചിരുന്ന അസുരസൈന്യവും നീ നശിപ്പിച്ചു.
ലോകേ ത ഏവ ധനധാന്യസമൃദ്ധിഭാജസ്തേ പുത്രപൌത്രസുകലത്ര സുമിത്രവംതഃ
ലോകത്ത് സമ്പത്തും ധാന്യവും, പുത്രന്മാരും മക്കളും നല്ല ഭാര്യകളും വിശ്വസ്തരായ സുഹൃത്തുക്കളും ഉള്ളവര് ഭാഗ്യശാലികളാണ്.
ത്വദ്ഭക്തിചേതസി ജനേന വിപത്തിലേശഃ ക്ലേശഃ ക്വ വാനുഭവതീ നതികൃത്സു പുംസു
അമ്മേ, നിന്റെ ഭക്തിയുള്ളവരുടെ മനസ്സില് അല്പം പോലും ദു:ഖമോ ദുരിതമോ അനുഭവപ്പെടുമോ?
ചിത്രം യദത്ര സമരേ സ ഹി ദുര്ഗദൈത്യസ്ത്വദ്ദൃഷ്ടിപാതമധിഗമ്യ സുധാനിധാനമ്
ഇവിടെ ഈ യുദ്ധത്തില് അത്ഭുതം തന്നെയാണ്, അമ്മയുടെ ഒരു കണികണ്ടു മാത്രം ദുര്ഗ്ഗാസുരന് അമൃതം ലഭിച്ചു.
പ്രാച്യാം മൃഡാനി പരിപാഹി സദാ നതാന്നോ യാമ്യാമവ പ്രതിപദം വിപദോ ഭവാനി
കിഴക്കോട്ട്, മൃഡാനി, നമസ്കരിക്കുന്നവരെ നീ എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണം. തെക്കോട്ട്, ഭവാനി, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ദുരന്തങ്ങള് നീ അകറ്റണം.
ബ്രഹ്മാണി രക്ഷ സതതം നതമൌലിദേശം ത്വം വൈഷ്ണവി പ്രതികുലം പരിപാലയാധഃ
ബ്രഹ്മാണി, നമസ്കരിക്കുന്നവരുടെ തലയിലെ കിരീടം നീ എപ്പോഴും കാക്കണം. വൈഷ്ണവി, താഴെ നിന്നെ എതിര്ക്കുന്നവരില് നിന്ന് നീ സംരക്ഷിക്കണം.
പാതു ത്രിശൂലമമലേ തവ മൌലിജാന്നോ ഭാലസ്ഥലം ശശികലാ മൃദുമാഭ്രുവൌ ച
നിന്റെ വിശുദ്ധമായ ത്രിശൂലം ഞങ്ങളുടെ തലമുടി കാക്കട്ടെ. നിന്റെ കണകണ്ട ചന്ദ്രന് ഞങ്ങളുടെ നെറ്റി കാക്കട്ടെ. നിന്റെ മൃദുവായ ക眉്പ്പും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ശ്രോത്രദ്വയം ശ്രുതിരവാ ദശനാവലിം ശ്രീശ്ചംഡീ കപോലയുഗലം രസനാം ച വാണീ
ശ്രുതിരവേ, നിന്റെ രണ്ട് ചെവികളും ഞങ്ങളുടെ ശ്രവണശക്തി കാക്കട്ടെ. ശ്രീചണ്ഡീ, നിന്റെ കപോളങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ കപോളങ്ങള് കാക്കട്ടെ. വാണി, നിന്റെ നാവ് ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് കാക്കട്ടെ.
കംഠപ്രദേശമവതാദിഹ നീലകംഠീ ഭൂദാരശക്തിരനിശം ച കൃകാടികായാമ്
നീലകണ്ഠി, ഞങ്ങളുടെ കഴുത്ത് കാക്കണം. ഭൂധാരശക്തി, ഞങ്ങളുടെ ഭുജങ്ങള് എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം.
ഹസ്താംഗുലീഃ കമലജാ വിരജാ നഖാംശ്ച കക്ഷാംതരം തരണിമംഡലഗാ തമോഘ്നീ 4.2.72.
കമലജാ, ഞങ്ങളുടെ വിരല്കള് കാക്കണം. വിരജാ, ഞങ്ങളുടെ ശുദ്ധമായ നഖങ്ങള് കാക്കണം. സൂര്യപ്രഭയില് വസിക്കുന്ന അന്ധകാരനാശിനി ഞങ്ങളുടെ കക്ഷി സംരക്ഷിക്കണം.
അവ്യാത്സദാ ദരദരീം ജഗദീശ്വരീ നോ നാഭിം നഭോഗതിരജാത്വഥ പൃഷ്ഠദേശമ്
ജഗദീശ്വരി ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം. ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവള് ഞങ്ങളുടെ നാഭി കാക്കണം. പിന്നെയും അവള് ഞങ്ങളുടെ പുറം സംരക്ഷിക്കണം.
ഊരുദ്വയം ച വിപുലാ ലലിതാ ച ജാനൂ ജംഘേ ജവാഽവതു കഠോരതരാത്ര ഗുല്ഫൌ
വിപുലയായ ലളിതാ ഞങ്ങളുടെ ഇരുവശവും കാക്കണം. അവള് ഞങ്ങളുടെ മുട്ടുകളും സംരക്ഷിക്കണം. വേഗവും ശക്തിയും ഉള്ള ദേവി ഞങ്ങളുടെ കാലും കുതികാലും കാക്കണം.
ഗൃഹം രക്ഷതു നോ ലക്ഷ്മീഃ ക്ഷേത്രം ക്ഷേമകരീ സദാ
ലക്ഷ്മി ഞങ്ങളുടെ വീട് കാക്കട്ടെ. ക്ഷേമം നല്കുന്ന ദേവി ഞങ്ങളുടെ വയല് എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
യശഃ പാതു മഹാദേവീ ധര്മം പാതു ധനുര്ധരീ
മഹാദേവി ഞങ്ങളുടെ യശസ്സും ധനുര്ധാരി ഞങ്ങളുടെ ധര്മ്മവും സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
രണേ രാജകുലേ ദ്യൂതേ സംഗ്രാമേ ശത്രുസംകടേ
യുദ്ധത്തില്, രാജസഭയില്, ചതുരംഗത്തില്, സംഘര്ഷത്തില്, ശത്രുക്കളുടെ കഷ്ടതകളില്—
ഇതി സ്തുത്വാ ജഗദ്ധാത്രീം പ്രണേമുശ്ച പുനഃപുനഃ
ഇങ്ങനെ ജഗദംബയെ സ്തുതിച്ച്, അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു.
തതസ്തുഷ്ടാ ജഗന്മാതാ താനാഹ സുരസത്തമാന്
അതിനുശേഷം, ജഗദംബ സന്തോഷത്തോടെ ആ ദേവന്മാരോട് സംസാരിച്ചു.
തുഷ്ടാഹമനയാ സ്തുത്യാ നിതരാം തു യഥാര്ഥയാ
ഈ സ്തുതിയാല് ഞാന് വളരെ സന്തോഷപ്പെട്ടു. അതു വളരെ യുക്തിയും സത്യവുമാണ്.
തസ്യാഹം നാശയിഷ്യാമി വിപദം ച പദേ പദേ
അവന്റെ ഓരോ ചുവടിലും ഉണ്ടാകുന്ന ദുർഭാഗ്യം ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.
ഏതത്സ്തോത്രസ്യ കവചം പരിധാസ്യതി യോ നരഃ 4.2.72.
ഈ സ്തോത്രത്തിന്റെ കവചം ധരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ,