വിശ്വനാഥോ ഹ്യഹം നാഥഃ കാശികാമുക്തികാശികാ
ഞാനാണ് വിശ്വനാഥൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ നാഥൻ; കാശിയാണ് മോക്ഷം നൽകുന്ന കാശി.
പംചക്രോശ്യാപരിമിതാ തനുരേഷാ പുരീ മമ
അഞ്ച് ക്രോഷം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ നഗരം എന്റെ ശരീരമാണ്.
സംസാരഭാരഖിന്നാനാം യാതായാതകൃതാം സദാ
ലോകജീവിതത്തിന്റെ ഭാരത്തിൽ തളർന്നവരും, എപ്പോഴും വരവ്-പോക് ചക്രത്തിൽ കുടുങ്ങിയവരും,
മംഡപഃ കല്പവല്ലീനാം മനോരഥഫലൈരലമ്
അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കു ഫലങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, ആശാപൂർണ വള്ളികൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു മണ്ഡപം അവിടെ ഉണ്ട്.
ചക്രവര്തേരിയം ഛത്രം വിചിത്രം സര്വതാപഹൃത്
സർവ്വതാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന, ചക്രവർത്തിയുടെ അത്ഭുതകരമായ ചത്രം അവിടെയുണ്ട്.
നിര്വാണലക്ഷ്മീം യേ പുണ്യാഃ പരിവാംഛംതി ലീലയാ
മോക്ഷത്തിന്റെ ഭാഗ്യത്തെ ലളിതമായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുണ്യവാന്മാർ,
മമാനംദവനേ യേ വൈ നിരം തര വനൌകസഃ
എന്റെ ആനന്ദവനത്തിൽ ദുഃഖം തൊടാതെ പാർക്കുന്നവരും,
നിര്മമം ചാപി നിര്മോഹം യാ മാമപി വിമോഹയേത് ।। 4.2.55.
അവർക്ക് സ്വന്തതയും മായയും ഇല്ല; അവർ എന്നെയും മായയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.
നാമാപി മധുരം യസ്യാഃ പരാനംദപ്രകാശകമ്
പരമാനന്ദം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അതിന്റെ പേരും അത്രമേൽ മധുരമാണ്.
കാശീനാമസുധാപാനം യേ കുര്വംതി നിരംതരമ്
കാശിയുടെ നാമത്തിന്റെ അമൃതം നിരന്തരം പാനം ചെയ്യുന്നവരും,
മമതാരഹിതസ്യാപി മമ സര്വാത്മനോ ധ്രുവമ്
അവർക്ക് മമത ഇല്ലെങ്കിലും, അവർ എനിക്ക് മുഴുവനായും സ്വന്തം ആകുന്നു.
രഹസ്യമിതി വിജ്ഞായ വാരാണസ്യാ ഗണേശ്വരൈഃ
ഇത് രഹസ്യമെന്നു മനസ്സിലാക്കി, വാരാണസിയിലെ ഗണേശ്വരന്മാർ,
അന്യഥാ താശ്ച യോഗിന്യഃ സരവിഃ സപിതാമഹഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ആ യോഗിനികളും, തടാകങ്ങളും, പിതാമഹന്മാരും,
അതീവ ഭദ്രം സംജാതം കാശ്യാം തിഷ്ഠത്സു തേഷു ഹി
കാശിയിൽ പാർക്കുന്നവർക്കു വലിയ ഭാഗ്യം ജനിക്കുന്നു.
ലബ്ധപ്രവേശാസ്താവംതസ്തേ സര്വേ മത്സ്വരൂപിണഃ
അവിടെ പ്രവേശനം നേടിയവരെല്ലാം എന്റെ സ്വരൂപം ആകുന്നു.
അന്യാനപി പ്രേഷയാമി മത്പാര്ശ്വപരിവര്തിനഃ
എന്റെ പക്കൽ ചുറ്റി നടക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരെയും ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നു.
വിചാര്യേതി മഹാദേവഃ സമാഹൂയ ഗജാനനമ്
ഇങ്ങനെ മഹാദേവൻ, ഗജാനനനെ വിളിച്ചു, ആലോചിച്ചു.
തത്രസ്ഥിതോപി സംസിദ്ധയൈ യതസ്വ സഹിതോ ഗണൈഃ 4.2.55.
അവിടെ തന്നെ പാർക്കുന്നവരും, ഗണങ്ങളോടൊപ്പം സിദ്ധിയ്ക്കായി പരിശ്രമിക്കണം.
ആധായ ശാസനം മൂര്ധ്നി ഗണാധീശോഥ ധൂര്ജടേഃ
ഗണാധിപൻ, ധൂർജടിയുടെ ആജ്ഞ തലയിൽ വച്ച് സ്വീകരിച്ചു,
മഹാശാഖവിശാഖാഭ്യാം നംദിഭൃംഗിപുരോഗമഃ
മഹാശാഖകളും വിശാഖകളും കൊണ്ട്, നന്ദിയും ഭൃംഗിയും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരും കൂടെ,
നൈഗമേയേന സഹിതോ രുദ്രൈഃ സര്വത്ര സംവൃതഃ
നൈഗമേയനോടൊപ്പം, എല്ലാ ദിശകളിലും രുദ്രന്മാർ ചുറ്റി നിന്നു.
സമസ്തായതനാധീശൈര്ദിക്പാലൈരഭിനംദിതഃ
സകല ആയതനങ്ങളുടെ അധിപന്മാരും ദിക്പാലന്മാരും ആദരപൂർവ്വം വരവേറ്റു.
കൃതപൂജോപ്സരോഭിശ്ച നൃത്യഹസ്തകപല്ലവൈഃ
ദേവതാരികൾ അവരുടെ നൃത്തഹസ്തങ്ങളുടെ മൃദുലമായ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് പൂജ ചെയ്തു.
ഋഷീണാം ബ്രഹ്മനിര്ഘോഷൈര്ബധിരീകൃതദിങ്മുഖഃ
ഋഷിമാർ ബ്രഹ്മഘോഷം ഉച്ചരിച്ചപ്പോൾ ദിശകൾ മുഴുവൻ ആ ശബ്ദത്തിൽ ബോധംകെട്ടുപോയി.
ത്രിവിഷ്ടപ വധൂമുഷ്ടിഭ്രഷ്ടൈര്ലാജൈരിതസ്തതഃ
സ്വർഗവധൂമാർ അവരുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് വീണ ലാജങ്ങൾ ഇവിടെ അവിടെ ചിതറിച്ചു.
ദത്തമാല്യോപഹാരശ്ച ബഹുവിദ്യാധരീ ഗണൈഃ
വിവിധ വിദ്യാധരികളുടെ സംഘങ്ങൾ മാലകളും ഭക്തിസമർപ്പണങ്ങളും നൽകി.
കൃതപ്രവേശ ശകുനോ മൃഗൈഃ ശകുനിഭിഃ പുരഃ
ശുഭചിഹ്നങ്ങളായ പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ, മറ്റു ശകുനങ്ങൾ മുന്നിൽ പ്രവേശിച്ചു.
വിഷ്ണുനാ ച മഹാലക്ഷ്മ്യാ ബ്രഹ്മണാ വിശ്വകര്മണാ
വിഷ്ണു, മഹാലക്ഷ്മി, ബ്രഹ്മാ, വിശ്വകർമൻ എന്നിവർ ചേർന്ന്
നാഗാംഗനാഭിഃ പരിതഃ കൃതനീരാജനാവിധിഃ 4.2.57.
നാഗവധൂമാർ ചുറ്റും നീരാജനവിധി നിർവഹിച്ചു.
പശ്യതാം സര്വദേവാനാമവരുഹ്യ വൃഷേംദ്രതഃ
എല്ലാ ദേവതകളും നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം വൃഷഭരാജനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.