പുരാവിദഃ പ്രശംസംതി ത്വാം മഹാമോഹഹാരിണീമ്
പുരാതനജ്ഞാനമുള്ളവർ നിന്നെ മഹാമോഹം നീക്കുന്നവളായി പ്രശംസിക്കുന്നു.
പ്രേഷയിഷ്യാമ്യഹം സര്വാന്ഭവതീ മോഹയിഷ്യതി
ഞാൻ അവരെ എല്ലാവരെയും അയക്കും; നീ അവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കും.
തഥാപി പ്രേഷയിഷ്യാമി യാവാന്മേസ്തി പരിച്ഛദഃ
എന്റെ കൂട്ടത്തിൽ എത്ര പേരുണ്ടോ അവരെല്ലാം ഞാൻ അയക്കും.
നോദ്യമാദ്വിരതിഃ കാര്യാ ക്വാപി കാര്യേ വിചക്ഷണൈഃ
ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തിൽ ബുദ്ധിമാന്മാർക്ക് ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
ശീതോഷ്ണഭാനൂ സ്വര്ഭാനു ഗ്രസ്താവപി നഭോംഗണേ
ആകാശത്ത് രാഹുവും കേതുവും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പിടിച്ചാലും,
ദൈവം പൂര്വകൃതം കര്മ കഥ്യതേ നേതരത്പുനഃ 4.2.53.
ഭാഗ്യം എന്നത് മുമ്പ് ചെയ്ത കർമ്മത്തിന്റെ ഫലമാണ്, മറ്റൊന്നല്ല.
ഭാജനോപസ്ഥിതം ദൈവാദ്ഭോജ്യം നാസ്യം സ്വയം വിശേത്
ഭാഗ്യത്താൽ ലഭിച്ച ഭക്ഷണം സ്വയം വായിൽ പ്രവേശിക്കില്ല.
ഇത്യുദ്യമം സമര്ഥ്യേശോ നിശ്ചിതം ദൈവജിത്വരമ്
അങ്ങനെ, കഴിവിന്റെ അധിപൻ ശ്രമം നിർണ്ണയിച്ചാലും, മികച്ച ഫലം ഭാഗ്യത്തിലൂടെയാണ് ലഭിക്കുന്നത്.
സോമനംദീ നംദിഷേണഃ കാലപിംഗലകുക്കുടാഃ
സോമനന്ദി, നന്ദിശേന, കാലപിംഗള, കുക്കുടൻ—
തേപി സ്വനാമ്നാ ലിംഗാനി ശംഭുസംതുഷ്ടി കാമ്യയാ
അവരും തങ്ങളുടെ പേരിൽ തന്നെ ശംഭുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
സോമനംദീശ്വരം ദൃഷ്ട്വാ ലിംഗം നംദവനേ പരമ്
നന്ദവനത്തിൽ സോമനന്ദീശ്വരന്റെ പരമമായ ലിംഗം കണ്ടശേഷം,
തദുത്തരേ വിലോക്യാഥ നംദിഷേണേശ്വരം നരഃ
അതിനുപുറത്ത് വടക്കോട്ട്, നന്ദിശേനേശ്വരന്റെ ലിംഗം മനുഷ്യൻ കാണുന്നു.
കാലേശ്വരം മഹാലിംഗം ഗംഗായാഃ പശ്ചിമോത്തരേ
ഗംഗയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് വലിയ ലിംഗമായ കാലേശ്വരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
പിംഗലേശ്വരമഭ്യര്ച്യ കാലേശാത്കിംചിദുത്തരേ
കാലേശ്വരത്തിനും കുറച്ച് വടക്കോട്ട് പോയാൽ പിംഗലേശ്വരത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കാം.
കുക്കുടേശ്വര ലിംഗസ്യ യേത്ര ഭക്തിം വിതന്വതേ
കുക്കുടേശ്വര ലിംഗത്തിൽ ഭക്തർ ഭക്തിയോടെ അർപ്പണം ചെയ്യുന്നിടത്തൊക്കെയും—
ആനംദകാനനം പ്രാപ്യ സ്ഥിതേഷു സ്ഥാണുരബ്രവീത് ।। 4.2.53.
ആനന്ദകാനനം എന്ന വനത്തിലേക്ക് എത്തി എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് കൂടിയപ്പോൾ, അചഞ്ചലനായ മഹേശ്വരൻ പ്രസംഗിച്ചു.
കാര്യമസ്മാകമേവൈതദ്യദി സമ്യഗ്വിമൃശ്യതേ
ഈ കാര്യം ശരിയായി ആലോചിച്ചാൽ, അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം മുഴുവനും നമ്മുടെതാണു.
പ്രമഥേഷു പ്രവിഷ്ടേഷു മായാവീര്യമഹത്സ്വപി
മായാവീരും മഹത്തായ ശക്തിയുമുള്ള പ്രമഥന്മാർ അകത്തേക്ക് കടന്നപ്പോൾ—
ക്രമേണ പ്രേഷയിഷ്യാമി യോസ്തി മേ സ്വപരിച്ഛദഃ
എന്റെ അനുയായികളിൽ ആരൊക്കെയോ അവരെ അനുസരിച്ച് ഞാൻ അയക്കും.
സംപ്രധാര്യേതി ഹൃദയേ ദേവദേവേന ശൂലിനാ
ഇങ്ങനെ ഹൃദയത്തിൽ തീരുമാനിച്ചശേഷം, ത്രിശൂലധാരിയായ ദേവദേവൻ—
കുംഡോദരോ മയൂരാഖ്യോ ബാണോ ഗോകര്ണ ഏവ ച
കുണ്ടോദരൻ, മയൂരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, ബാണൻ, ഗോകർണം എന്നിവരും—
കൃത്വോപായശതം തൈസ്തു ദിവോദാസസ്യ സംഭ്രമേ യദൈകോപി സമര്ഥോ ന തദാ തത്രൈവ സംസ്ഥിതമ്
ദിവോദാസന്റെ ആശങ്കയിൽ അവർ നൂറു വഴികൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഒന്ന് പോലും വിജയിച്ചില്ല; അതിനാൽ അവിടെത്തന്നെ അവർ നിലകൊണ്ടു.
അപരാധശതേഷ്വീശഃ കേന തുഷ്യതി കര്മണാ
നൂറു തെറ്റുകൾ ഉണ്ടായാലും, ഏത് പ്രവൃത്തിയാൽ ഈശ്വരൻ സന്തോഷിക്കും?
ഏകസ്മിഞ്ശാംഭവേ ലിംഗേ വിധിനാത്ര സമര്ചിതേ
ശാസ്ത്രീയമായി ശംഭുവിന്റെ ഒരു ലിംഗം പോലും ഇവിടെ പൂജിച്ചാൽ—
ന തുഷ്യതി തഥാ ശംഭുര്യജ്ഞദാനതപോവ്രതൈഃ
യജ്ഞം, ദാനം, തപസ്സ് എന്നിവയാൽ ശംഭു അത്ര സന്തോഷിക്കുന്നില്ല.
ലിംഗാര്ചനവിധാനജ്ഞോ ലിംഗാര്ചനരതഃ സദാ 4.2.53.
ലിംഗാർച്ചനയുടെ വിധി അറിയുകയും അതിൽ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവൻ—
ന ഗോശതപ്രദാനേന ന സ്വര്ണശതദാനതഃ
നൂറു പശുക്കളും നൂറു പൊന്നും ദാനമിട്ടാലും—
അശ്വമേധാദിഭിര്യാഗൈര്ന തത്ഫലമവാപ്യതേ
അശ്വമേധാദി യാഗങ്ങൾകൊണ്ടും ആ ഫലം ലഭ്യമാകില്ല.
സ്നാപയിത്വാ വിധാനേന യോ ലിംഗസ്നപനോദകമ്
ശാസ്ത്രീയമായി ലിംഗം സ്നാനമഴുകി, ആ ജലത്തിൽ—
ലിംഗ സ്നപനവാര്ഭിര്യഃ കുര്യാന്മൂര്ധ്ന്യഭിഷേചനമ്
ലിംഗം കഴുകിയ വെള്ളം കൊണ്ട് തലയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ—