പൌരാണികം ച മാസാംതേ പൂജയേദ്ഭക്തിതത്പരഃ
മാസാവസാനത്തിൽ, ഭക്തിയോടെ പുരാണം വായിച്ചവനെ ആദരിക്കണം.
ശൃണ്വംതി ച കഥാം ഭക്ത്യാ ന ദരിദ്രാ ന പാപിനഃ
ഭക്തിയോടെ കഥ കേൾക്കുന്നവർ ദരിദ്രരായോ പാപികളായോ ഒരിക്കലും ആവില്ല.
കഥായാം കീര്ത്യമാനായാം യേ ഗച്ഛംത്യന്യതോ നരാഃ 2.4.36.
കഥ വായിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുന്ന പുരുഷന്മാർ—
ഉച്ചാസനസമാരൂഢോ ന നരഃ പ്രണതോ ഭവേത്
ഉയർന്ന ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നവൻ വിനയത്തോടെ തലവാഴ്ത്തണം.
കഥായാം കീര്ത്യമാനായാം വിഘ്നം കുര്വംതി യേ നരാഃ
കഥ വായിക്കുമ്പോൾ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ—
യേ ശ്രാവയംതി മനുജാഃ കഥാം പൌരാണികീം ശുഭാമ്
ശുഭമായ പുരാണകഥ മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾപ്പിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ—
ആസനാര്ഥേ പ്രയച്ഛതി പുരാണജ്ഞസ്യ യേ നരാഃ
പുരാണങ്ങളെ അറിയുന്നവരെ ഇരിപ്പിടം നൽകി ആദരിക്കുന്നവർ,
പരിധാനീയവസ്ത്രാണി പ്രയച്ഛംതി ച യേ നരാഃ
അവർക്കു ധരിക്കാൻ വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകുന്നവർ,
വാചകേ പരിതുഷ്ടേ തു തുഷ്ടാഃ സ്യുഃ സര്വദേവതാഃ തസ്യ പുണ്യഫലം പൂര്ണം ഭവത്യേവ ന സംശയഃ
വായനക്കാരൻ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചാൽ, എല്ലാ ദേവതകളും സന്തോഷിക്കും; അവനു ലഭിക്കുന്ന പുണ്യഫലം പൂർണ്ണമാണ്, സംശയമില്ല.
യത്ഫലം സര്വയജ്ഞേഷു സര്വദാനേഷു യത്ഫലമ്
എല്ലാ യാഗങ്ങളിൽ നിന്നും എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ഫലം,
കലൌ യുഗേ വിശേഷേണ പുരാണശ്രവണാദൃതേ പുരാണശ്രവണാദ്വിഷ്ണോര്നാസ്തി സംകീര്തനാത്പരമ്
കലിയുഗത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച്, പുരാണം കേൾക്കുന്നതിനു പുറമെ, വിഷ്ണുവിന്റെ പുരാണം കേൾക്കുന്നതിലും ഉന്നതമായത് ഒന്നുമില്ല.
യ ഏതദൂര്ജമാഹാത്മ്യം ശൃണുയാച്ഛ്രാവയേദപി
ഈ ഊർജ്ജയുടെ മഹത്വം കേൾക്കുന്നവനും മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുന്നവനും,
സര്വരോഗാപഹം സര്വപാപനാശകരം ശുഭമ് ।। 2.4.36.
അത് എല്ലാ രോഗങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കും, ശുഭഫലമാണ്.
ശ്രുത്വാ ചൈകപദേ യോ വൈ അഗമ്യാഗമനേ രതഃ
വിലക്കപ്പെട്ട പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവൻ പോലും ഒരു ശ്ലോകം കേട്ടാൽ,
മാഹാത്മ്യമേതദാകര്ണ്യ പൂജയേദ്യസ്തു പാഠകമ്
ഈ മഹത്വം കേട്ടശേഷം വായനക്കാരനെ ആദരിക്കുന്നവൻ,
ധര്മശാസ്ത്രം പുരാണം ച വേദവിദ്യാദികം ച യത് പുരാണവിദ്യാദാതാരോ ഹ്യനംതഫലഭോഗിനഃ
ധർമ്മശാസ്ത്രം, പുരാണം, വേദജ്ഞാനം എന്നിവ നൽകുന്നവർക്ക് അനന്തമായ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാം.
ഇദം യഃ പഠതേ ഭക്ത്യാ ശ്രുത്വാ ചൈവാഽവധാരയേത്
ഇത് ഭക്തിയോടെ വായിക്കുകയും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ,
ന കസ്യാഽപീദമാഖ്യേയം ശ്രദ്ധാഹീനായ ദുര്മതേഃ
വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കോ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവർക്കോ ഇത് പറയരുത്.
അപൂജയിത്വാ ഗുരുമഗ്രബുദ്ധ്യാ ധര്മപ്രവക്താരമനന്യബുദ്ധിഃ
ഗുരുവിനെ ആദരിക്കാതെ, ഏകാഗ്രതയില്ലാതെ, ധർമ്മം ഉപദേശിക്കുന്നവനോടു സമീപിക്കരുത്.
തസ്മാത്സംപൂജയേദ്ഭക്ത്യാ ഗുരും തത്ത്വാവബോധകമ്
അതുകൊണ്ട്, സത്യത്തെ ബോധിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ ആദരിക്കണം.
ന ശക്യതേ ഹി സംപൂര്ണം വക്തും വര്ഷശതൈരപി
നൂറു വർഷം പറഞ്ഞാലും ഇത് പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
കാര്തികസ്യ തു മാഹാത്മ്യം യാവദ്വര്ഷശതം വദന്
കാർത്തികയുടെ മഹത്വം നൂറു വർഷം പറഞ്ഞാലും,
പുത്രാര്ഥീ ച ധനാര്ഥീ ച രാജ്യാര്ഥീ സ്വഫലം ലഭേത് 2.4.36.
മകനായി, ധനത്തിനായി, രാജ്യം നേടാനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തനിക്കാവശ്യമായ ഫലം നേടും.
ഭൂയോഭൂയോ നമസ്കൃത്യ യയൌ യാദൃച്ഛികോ മുനിഃ
പുനഃപുനഃ നമസ്കരിച്ച്, ആ മുനി ഇഷ്ടാനുസരണം പുറപ്പെട്ടു.
കഥിതം ശംകരേണാഽപി പുത്രായ ഹിതകാമ്യയാ
ശിവൻ തന്റെ മകന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി ഇതും പറഞ്ഞുതന്നു.
കൃഷ്ണേന സത്യഭാമായൈ കാര്തികസ്യ ച വൈഭവഃ
കൃഷ്ണൻ കാർത്തികയുടെ മഹിമ സത്യഭാമയോട് വെളിപ്പെടുത്തി.
ഋഷയോ വാലഖില്യേഭ്യഃ ശ്രുത്വാ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
വാലഖില്യന്മാരിൽ നിന്ന് മഹത്തായ മഹിമ കേട്ട ശേഷം, ആ ഋഷിമാർ
അധീത്യ സര്വശാസ്ത്രാണി പയഃസാരമിവോദ്ധൃതമ്
എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിച്ച്, പാൽപോലെയുള്ള സാരം എടുത്തു.
വിരരാമ തതസ്തേ തു പൂജാം ചക്രുസ്തദാസ്യ ച
അവർ അവിടെ വിശ്രമിച്ചു, അപ്പോൾ അവനുവേണ്ടി പൂജയും നടത്തി.
തേ പുനഃ സ്വാശ്രമം ഗത്വാ ഹൃഷ്ടാസ്തേ പരമര്ഷയഃ
ആ മഹർഷികൾ സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.