സാശ്ചര്യം ചൈവ പ്രോത്സാഹമാലസ്യാദിവിവര്ജിതമ്
ആശ്ചര്യവും ഉത്സാഹവും, ആലസ്യാദികൾ ഇല്ലാതെ,
നീരാജനസമായുക്തമനിര്വിണ്ണേന ചേതസാ
നീരാജനം ചെയ്യുന്നതും മനസ്സിൽ നിരാശയില്ലാതെയും,
ഏതൈര്ഗുണൈഃ സമായുക്തം കുര്യാജ്ജാഗരണം വിഭോഃ
ഇവയൊക്കെയുള്ളവനായി ഭഗവാനുവേണ്ടി ജാഗരണം ആചരിക്കണം.
യ ഏവം കുരുതേ ഭക്ത്യാ വിത്തശാഠ്യവിവര്ജിതഃ
എവൻ ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ, ധനത്തിൽ കഞ്ചുഷത്വം ഇല്ലാതെ ചെയ്യുന്നു,
പുരുഷസൂക്തേന യോ നിത്യം കാര്തികേഽഥാര്ചയേദ്ധരിമ്
കാർത്തികമാസത്തിൽ, പുരുഷസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച്, ആരെങ്കിലും ഹരിയെ നിത്യവും ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ,
യഥോക്തേന വിധാനേന പംചരാത്രോദിതേന വൈ
പഞ്ചരാത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധം അനുസരിച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ആചരണം ചെയ്താൽ,
നമോ നാരായണായേതി കാര്തികേ യോര്ചയേദ്ധരിമ്
അല്ലെങ്കിൽ 'നമോ നാരായണായ' എന്ന വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കാർത്തികയിൽ ഹരിയെ ആരാധിച്ചാൽ,
ഹരേര്നാമസഹസ്രം ച ഗജരാജസ്യ മോക്ഷണമ് 2.4.33.
ഹരിയുടെ ആയിരം നാമങ്ങൾയും, ഗജരാജാവിന്റെ മോക്ഷകഥയും പാരായണം ചെയ്താൽ,
യുഗകോടിസഹസ്രാണി മന്വംതരശതാനി ച
അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് യುಗങ്ങളും, നൂറുകണക്കിന് മന്വന്തരങ്ങളും,
കുലേ തസ്യ ച യേ ജാതാഃ ശതശോഥ സഹസ്രശഃ
അവന്റെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവരിൽ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും,
കാര്തികേ പശ്ചിമേ യാമേ സ്തവം ഗാനം കരോതി യഃ
കാർത്തികമാസത്തിലെ അവസാന യാമത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്തോത്രങ്ങൾ പാടുകയോ,
നൈവേദ്യദാനം ഹരയേ കാര്തികേ ദിനസംക്ഷയേ
കാർത്തികത്തിൽ ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഹരിക്ക് നൈവേദ്യം അർപ്പിച്ചാൽ,
അക്ഷയം മുനിശാര്ദൂല മാലതീകമലാര്ചനമ്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, മാലതി പൂവും താമരയും കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന പൂജയ്ക്ക് ഫലം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കില്ല.
കാര്തികേ ശുക്ലപക്ഷേ തു കൃത്വാ ഹ്യേകാദശീം നരഃ
കാർത്തികത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ, ഒരാൾ ഏകാദശി വ്രതം ആചരിച്ചാൽ,
അത്രൈവ തു പ്രകര്തവ്യഃ പ്രബോധസ്തു ഹരേഃ ഖഗ
ഈ അവസരത്തിൽ തന്നെയാണ്, പക്ഷീ, ഹരിയുടെ ഉണർവ് ആചരിക്കേണ്ടത്.
ഏകാദശ്യാം തതോ വിഷ്ണുശ്ചാതുര്മാസ്യേ പ്രസുപ്തവാന്
ഏകാദശിയ്ക്ക് ശേഷം, ചാതുര്മാസ്യത്തിൽ, വിഷ്ണു വിശ്രമിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
അതഃ പ്രബോധനം കാര്യമേകാദശ്യാം തു വൈഷ്ണവൈഃ ഉത്തിഷ്ഠ കമലാകാംത ത്രൈലോക്യം മംഗലം കുരു
അതിനാൽ, വൈഷ്ണവർ ഏകാദശിയ്ക്ക് ഹരിയുടെ ഉണർവ് നടത്തണം: 'ഉണരേ, മഹാലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനേ, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും മംഗളം വരുത്തേണം.'
ഇത്യുക്ത്വാ ശംഖഭേര്യാദി പ്രാതഃകാലേ തു വാദയേത് 2.4.33.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, പ്രഭാതത്തിൽ ശംഖവും ഭേരിയും മറ്റ് വാദ്യങ്ങളും മുഴക്കണം.
ഉത്ഥാപയിത്വാ ദേവേശം പൂജാം തസ്യ വിധായ ച
ദേവന്മാരുടെ നാഥനെ ഉണർത്തി, അവനു പൂജ നടത്തി,
സര്വദൈകാദശീ പുണ്യാ വിശേഷാത്കാര്തികീ സ്മൃതാ
എല്ലാ ഏകാദശികളും പുണ്യമുള്ളതാണെങ്കിലും, കാർത്തികത്തിലെ ഏകാദശി പ്രത്യേകമായി മഹത്വമുള്ളതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
അന്നമാശ്രിത്യ തിഷ്ഠംതി സംപ്രാപ്തേ ഹരിവാസരേ
ഹരിയുടെ ദിനം വരുന്നതുവരെ, അവർ അന്നം ആശ്രയിച്ച് കാത്തിരിക്കും.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന കുര്യാദേകാദശീവ്രതമ്
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് ഏകാദശി വ്രതം ആചരിക്കണം.
നരകേ നിയതം വാസഃ പിതൃഭിഃ സഹ തസ്യ വൈ
അവന് തന്റെ പിതാക്കളോടൊപ്പം നരകത്തില് താമസിക്കേണ്ടി വരും.
ദശമീവേധസംയുക്താ ത്യാജ്യാ ചൈകാദശീ വ്രതേ
പതിനൊന്നാം ദിനത്തിലെ വ്രതകാലത്ത് ധാന്യങ്ങളോടുകൂടിയ പത്താം ദിവസം ഉപേക്ഷിക്കണം.
തസ്യാഃ പുത്രശതം നഷ്ടം തസ്മാത്താം വധജാം ത്യജേത്
അവളുടെ നൂറു മക്കളും നശിക്കും; അതുകൊണ്ട് കൊലപാതകത്തില് നിന്നുള്ളത് ഉപേക്ഷിക്കണം.
രുക്മാംഗദോഽപി രാജര്ഷിര്മോഹിന്യാഃ സംഗമേന ച
മോഹിനിയുമായി സംയോജിച്ചിട്ടും രാജർഷിയായ രുക്മാംഗദനും—
ഇതി പ്രബോധോത്സവഃ അഥ ദ്വാദശീമാഹാത്മ്യമ് ദ്വാദശീ പുണ്യദാ പ്രോക്താ സര്വാഽഘൌഘവിനാശിനീ
ഇങ്ങനെ പ്രബോധോത്സവം സമാപിച്ചു. ഇനി ദ്വാദശിയുടെ മഹത്വം: ദ്വാദശി പുണ്യം നല്കുന്നവളാണ്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
കിമിഷ്ടൈശ്ചൈവ പുത്രൈശ്ച ദ്വാദശീ യേന സേവിതാ 2.4.33.
ദ്വാദശി ആചരിച്ചവന് എന്തിനാണ് ഇഷ്ട വസ്തുക്കളോ മക്കളോ വേണ്ടത്?
യത്ഫലം തദവാപ്നോതി ദ്വാദശ്യാമേകഭോജനാത്
ദ്വാദശി ദിവസം ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം ഭക്ഷിച്ചാല് ആ ഫലം ലഭിക്കും.
സിക്ഥേസിക്ഥേ ച വൈകസ്യ കതിബ്രാഹ്മണഭോജനമ്
നെയ്യും തയിരും കഴിക്കുന്നതും എത്ര ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കേണ്ടതുമാണ്?