തതസ്തൌ ഗ്രാഹമാതംഗൌ ചക്രം ക്ഷിപ്ത്വാ സമുദ്ധൃതൌ
അപ്പോൾ ചക്രം എറിഞ്ഞ്, ആ मगरത്തെയും ആനയെയും രക്ഷിച്ചു.
തതഃപ്രഭൃതി തത്സ്ഥാനം ഹരിക്ഷേത്രമിതിസ്മൃതമ്
അത് മുതൽ ആ സ്ഥലം ഹരിക്ഷേത്രം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
താവുഭൌ വിശ്രുതൌ ലോകേ ജയശ്ച വിജയസ്തഥാ
ജയനും വിജയനും ലോകത്ത് പ്രശസ്തരായി.
അതസ്ത്വമപി ധര്മജ്ഞ നിത്യം വിഷ്ണുവ്രതേ സ്ഥിതഃ
അതിനാൽ, നീയും ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനായി, എപ്പോഴും വിഷ്ണുവിന്റെ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കണം.
തുലാമകരമേഷേഷു പ്രാതഃസ്നായീ സദാ ഭവ
തുലാമാസത്തിലും മകരമാസത്തിലും നീ എപ്പോഴും പ്രഭാതസ്നാനം ചെയ്യണം.
ബ്രാഹ്മണാനഥ ഗാശ്ചാഽപി വൈഷ്ണവാംശ്ച സദാ ഭജ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പശുക്കളെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും നീ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം.
ഏവം ത്വമപി ദേഹാംതേ തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഈ ശരീരം വിട്ടശേഷം നീയും വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
താവജ്ജന്മ വ്രതാദസ്മാദ്വിഷ്ണുസംതുഷ്ടികാരകാത്
ഈ ജന്മം കഴിയുന്നതുവരെ, വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ വ്രതം നീ തുടരണം.
ധന്യോഽസി വിപ്രാഗ്ര്യ യതസ്ത്വയൈതദ്വ്രതം കൃതം തുഷ്ടികരം ജഗദ്ഗുരോഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ നീ, ലോകഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചതിനാൽ നീ ഭാഗ്യവാനാണ്.
തയാ കലഹയാ സാര്ദ്ധം വൈകുണ്ഠഭവനം ഗതൌ ।। 2.4.28.
അവൻ ആ വഴക്കുള്ള സ്ത്രീയോടൊപ്പം വൈകുണ്ഠലോകത്തേക്ക് പോയി.
ധര്മദത്തോ ഹ്യസൌ ജാതപ്രത്യയസ്തദ്വ്രതേ സ്ഥിതഃ
ധർമ്മദത്തൻ ആ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടു.
ഇതിഹാസമിമം പുരാഭവം ശൃണുതേ ശ്രാവയതേ ച യഃ പുമാന്
ഈ പുരാതനചരിത്രം ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ,
ഇതി തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പൃഥുര്വിസ്മിതമാനസഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ പൃഥു അത്ഭുതത്തോടെ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.
പുരാഽവംതീപുരേ കശ്ചിദ്വിപ്ര ആസീദ്ധനേശ്വരഃ
പഴയകാലത്ത് അവന്തിപുരിയിൽ ധനികനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേശാദ്ദേശാതരം ഗച്ഛന്ക്രയവിക്രയകാരണാത്
വ്യാപാരത്തിനായി അവൻ ഒരു ദേശത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് യാത്രചെയ്യുമായിരുന്നു.
മഹിഷേണ കൃതാ പൂര്വം തസ്മാന്മാഹിഷ്മതീതി സാ
പണ്ടു ഒരു മഹിഷി ആ നഗരത്തെ സ്ഥാപിച്ചതിനാൽ അതിന് മഹിഷ്മതിയെന്ന പേരായി.
കാര്തികവ്രതിനസ്തത്ര നാനാദേശാഽഽഗതാന്നരാന്
അവിടെ, കാർത്തികവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് എത്തിയിരുന്നു.
സ നിത്യം നര്മദാതീരേ ഭ്രമന്വിക്രയകാരണാത്
അവൻ എപ്പോഴും നർമദാതീരത്ത് വ്യാപാരത്തിനായി സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
കാംശ്ചിത്പുരാണം പഠതഃ കാംശ്ചിച്ച ശ്രവണേ രതാന്
അവൻ ചിലരെ പുരാണങ്ങൾ വായിക്കുന്നതും ചിലരെ ആകുലതയോടെ കേൾക്കുന്നതും കണ്ടു.
ഉദ്യാപനവിധൌ സക്താന്കാംശ്ചിജ്ജാഗരണേ രതാന്
ചിലർ ഉദ്യാപനവിധികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതും ചിലർ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നതിലും താൽപര്യത്തോടെ ഉണ്ടായിരുന്നതും അവൻ കണ്ടു.
ദദര്ശ കൌതുകാവിഷ്ടസ്തത്രതത്ര ധനേശ്വരഃ
ആ ധനികൻ ആസ്വാദ്യത്തോടെ ഇവരെ ഇവിടെ അവിടെ നിരീക്ഷിച്ചു.
വൈഷ്ണവാനാം തഥാ വിഷ്ണോര്നാമശ്രാവാദി സോഽലഭത് 2.4.29.
അങ്ങനെ തന്നെ, വൈഷ്ണവന്മാരിൽ നിന്ന് അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പേരുകൾ കേട്ടു.
താവത്കൃഷ്ണാഽഹിനാ ദഷ്ടോ വിഹ്വലഃ സ പപാത ഹ
അപ്പോൾ കറുത്ത പാമ്പ് കടിച്ചതിനാൽ അവൻ വേദനയോടെ നിലം വീണു.
യമാജ്ഞയാ കുംഭിപാകേ ചിക്ഷിപുസ്തം ധനേശ്വരമ്
യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആ ധനികനെ കുംബീപാകനരകത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
കുംഭീപാകോ യഥാ വഹ്നിഃ പ്രഹ്ലാദക്ഷേപണാത്പുരാ
കുംബീപാകം തീപോലെയാണ്; പണ്ടു പ്രഹ്ലാദനെ എറിഞ്ഞതുപോലെ.
താവദഭ്യാഗതസ്തത്ര നാരദഃ പ്രാഹ സത്വരമ് നാരദ ഉവാച നൈവാഽയം നിരയാന്ഭോക്തുമര്ഹോ ഹ്യരുണനംദന
അപ്പോൾ നാരദൻ അവിടെ വന്നു വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'അരുണപുത്രാ, ഈ മനുഷ്യൻ നരകവേദന അനുഭവിക്കേണ്ടതല്ല.'
യസ്മാദംതേഽസ്യ സംജാതം കര്മ യന്നിരയാപഹമ്
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം, നരകവേദനകൾ നീക്കുന്ന നല്ല പ്രവൃത്തിയാണ് ഉദയിക്കുന്നത്.
തതഃ ഷഡംശമാപ്നോതി പുണ്യസ്യ നിയതം നരഃ
അതിനാൽ, ഒരാൾക്ക് ഉറപ്പായും പുണ്യത്തിന്റെ ആറിൽ ഒരു ഭാഗം ലഭിക്കും.
കാര്തികവ്രതിഭിര്മാസം തേഷാം പുണ്യാംശഭാഗയമ്
കാർത്തിക വ്രതം ഒരു മാസം ആചരിക്കുന്നവർക്ക് അവരുടെ പുണ്യത്തിൽ ഒരു പങ്ക് ലഭിക്കും.
തസ്മാദകാമപുണ്യോ ഹി യക്ഷയോനിസ്ഥിതോ ഹ്യയമ്
അതുകൊണ്ട്, യക്ഷജന്മിയിൽ പിറന്ന ഈയാൾക്ക് ആഗ്രഹവും പുണ്യവും ഇല്ലാതെയാണ്.