കിം നു താഭ്യാം പുരാ ചീര്ണം തസ്മാത്തദ്രൂപധാരിണൌ
അവര് മുമ്പ് എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന്, അതുകൊണ്ടാണ് ആ രൂപങ്ങള് ലഭിച്ചത്.
ഗണാവൂചതുഃ തൃണബിംദോസ്തു കന്യായാം ദേവഹൂത്യാം പുരാ ദ്വിജ
ഗണങ്ങള് പറഞ്ഞു: പുരാതനകാലത്ത് തൃണബിന്ദുവിന്റെ മകള് ദേവഹൂതിക്കു,
ജ്യേഷ്ഠോ ജയഃ കനിഷ്ഠോഽഭൂദ്വിജയശ്ചൈവ നാമതഃ
മൂത്തവന് ജയയായിരുന്നു, ഇളയവന് വിജയയും.
ജയശ്ച വിജയശ്ചൈവ വിഷ്ണുഭക്തിരതൌ സദാ
ജയയും വിജയയും എപ്പോഴും വിഷ്ണുവില് ഭക്തിയോടെ ആയിരുന്നു.
നിത്യമഷ്ടാക്ഷരീജാപ്യൌ വിഷ്ണുവ്രതകരാവുഭൌ
അവര് ഇരുവരും എപ്പോഴും അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ചും, വിഷ്ണുവിനായി വ്രതം പാലിച്ചുമിരുന്നു.
മരുത്തേന കദാചിത്താവാഹൂതൌ യജ്ഞകര്മണി
ഒരു പ്രാവശ്യം മരുത്തന് അവരെ യജ്ഞത്തിനായി വിളിച്ചു.
ജയസ്തത്രാഭവദ്ബ്രഹ്മായാജകോ വിജയോഽഭവത്
അവിടെ ജയ ബ്രഹ്മാവിന്റെ യജ്ഞപുരോഹിതനായി, വിജയയും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു.
മരുത്തോഽവഭൃഥസ്നാതസ്താഭ്യാം വിത്തം ദദൌ ബഹു
യജ്ഞം കഴിഞ്ഞ് മരുത്തന് അവരോടൊപ്പം അവഭൃഥസ്നാനം കഴിച്ചു, അവര്ക്ക് ധനസമ്പത്ത് നല്കി.
യജനായ പൃഥഗ്വിഷ്ണോസ്തുഷ്ട്യര്ഥം തൌ തതോ മുനീ
അതിനുശേഷം, വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി, ആ ധനം വേറിട്ടു യജ്ഞത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചു.
ജയോഽബ്രവീത്സമോ ഭാഗഃ ക്രിയതാമിതി തത്ര സഃ 2.4.28.
അവിടെ ജയ പറഞ്ഞു: 'സമഭാഗം വേണം'.
തതോഽശപജ്ജയഃ ക്രോധാദ്വിജയം ലുബ്ധമാനസമ്
അപ്പോൾ ജയൻ കോപത്തോടെ, ലോഭിയായ മനസ്സുള്ള വിജയനെ ശപിച്ചു.
വിജയസ്തസ്യ തം ശാപം ശ്രുത്വാ സോപ്യശപച്ച തമ്
ആ ശാപം കേട്ട വിജയനും അവനെ തിരിച്ചും ശപിച്ചു.
തത്തദാചഖ്യതുര്വിഷ്ണും ദൃഷ്ട്വാ നിത്യാര്ചനേ വിഭുമ്
അവർ ഇരുവരും ഈ സംഭവങ്ങൾ നിരന്തരം ആരാധനയിൽ ആയിരുന്ന വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.
ഭവിഷ്യാവഃ കൃപാസിംധോ തച്ഛാപോ വിനിവര്ത്യതാമ്
കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, ആ ശാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമേ.
മയാഽപി നാന്യഥാ കര്തും ശക്യതേ തത്കദാചന
എനിക്ക് പോലും ഇതിനെ വേറേതായി മാറ്റാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല.
പ്രഹ്ലാദവചസാ സ്തംഭേഽപ്യാവിര്ഭൂതോ ഹ്യഹം പുരാ
പ്രഹ്ലാദന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരിക്കൽ ആ കൂമ്പാരത്തിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷനായിരുന്നു.
തസ്മാദ്യുവാമിമൌ ശാപാവനുഽഭൂയ സ്വയംകൃതൌ
അതിനാൽ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയ ഈ ശാപങ്ങൾ അനുഭവിക്കണം.
ഗണാവൂചതുഃ തതസ്തൌ ഗ്രാഹമാതംഗാവഭൂതാം ഗംഡകീതടേ
അതിനുശേഷം, ആ ഇരുവരും ഗണ്ഡകീനദിയുടെ കരയിൽ ഒരു मगरവും ആനയും ആയി മാറി.
കദാചിത്സ ഗജഃ സ്നാതും കാര്തികേ ഗംഡകീം ഗതഃ
ഒരിക്കൽ ആ ആന കാർത്തിക മാസത്തിൽ ഗണ്ഡകിയിൽ കുളിക്കാൻ പോയി.
ഗ്രാഹഗ്രസ്തോ ഹ്യസൌ നാഗഃ സസ്മാര ശ്രീപതിം തദാ 2.4.28.
ആ ആനയെ मगरം പിടിച്ചു; അപ്പോൾ അവൻ ശ്രീപതിയെ ഓർത്തു.
തതസ്തൌ ഗ്രാഹമാതംഗൌ ചക്രം ക്ഷിപ്ത്വാ സമുദ്ധൃതൌ
അപ്പോൾ ചക്രം എറിഞ്ഞ്, ആ मगरത്തെയും ആനയെയും രക്ഷിച്ചു.
തതഃപ്രഭൃതി തത്സ്ഥാനം ഹരിക്ഷേത്രമിതിസ്മൃതമ്
അത് മുതൽ ആ സ്ഥലം ഹരിക്ഷേത്രം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
താവുഭൌ വിശ്രുതൌ ലോകേ ജയശ്ച വിജയസ്തഥാ
ജയനും വിജയനും ലോകത്ത് പ്രശസ്തരായി.
അതസ്ത്വമപി ധര്മജ്ഞ നിത്യം വിഷ്ണുവ്രതേ സ്ഥിതഃ
അതിനാൽ, നീയും ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനായി, എപ്പോഴും വിഷ്ണുവിന്റെ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കണം.
തുലാമകരമേഷേഷു പ്രാതഃസ്നായീ സദാ ഭവ
തുലാമാസത്തിലും മകരമാസത്തിലും നീ എപ്പോഴും പ്രഭാതസ്നാനം ചെയ്യണം.
ബ്രാഹ്മണാനഥ ഗാശ്ചാഽപി വൈഷ്ണവാംശ്ച സദാ ഭജ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പശുക്കളെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും നീ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം.
ഏവം ത്വമപി ദേഹാംതേ തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഈ ശരീരം വിട്ടശേഷം നീയും വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
താവജ്ജന്മ വ്രതാദസ്മാദ്വിഷ്ണുസംതുഷ്ടികാരകാത്
ഈ ജന്മം കഴിയുന്നതുവരെ, വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ വ്രതം നീ തുടരണം.
ധന്യോഽസി വിപ്രാഗ്ര്യ യതസ്ത്വയൈതദ്വ്രതം കൃതം തുഷ്ടികരം ജഗദ്ഗുരോഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ നീ, ലോകഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചതിനാൽ നീ ഭാഗ്യവാനാണ്.
തയാ കലഹയാ സാര്ദ്ധം വൈകുണ്ഠഭവനം ഗതൌ ।। 2.4.28.
അവൻ ആ വഴക്കുള്ള സ്ത്രീയോടൊപ്പം വൈകുണ്ഠലോകത്തേക്ക് പോയി.