തത്കൃത്യം കുരു വിപ്രേംദ്ര കഥം മുക്തിമിയാമ്യഹമ്
അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, വേണ്ടത് ചെയ്യുക; എങ്ങനെ ഞാൻ മോക്ഷം നേടാം എന്ന് പറയൂ.
ഇത്ഥം വിചിംത്യ കലഹാവചനം ദ്വിജാഗ്ര്യസ്തത്കര്മപാകഭയവിസ്മയദുഃഖയുക്തഃ
ഇങ്ങനെ അവളുടെ വഴക്കുള്ള വാക്കുകൾ ഓർത്ത്, അവളുടെ കർമ്മഫലത്തിന്റെ ഭയത്തിലും അത്ഭുതത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആഴപ്പെട്ട്, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ചിന്തിച്ചു.
പ്രേതദേഹസ്ഥിതായാസ്തേ തേഷു നൈവാഽധികാരിതാ
പ്രേതശരീരത്തിൽ ആയിരുന്ന അവള്ക്ക് അവിടെയുള്ളവരിൽ ആരിലും അവകാശമില്ലായിരുന്നു.
ത്വദ്ഗ്ലാനിദര്ശനാദസ്മാത്ഖിന്നം ച മമ മാനസമ്
നിന്റെ ദുർബലത കാണുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സും ദുഃഖിതമായിരിക്കുന്നു.
തസ്മാദാജന്മചരിതം യന്മയാ കാര്തികവ്രതമ്
അതിനാൽ, ഞാൻ ജനിച്ചതുമുതൽ ആചരിച്ച കാർത്തിക വ്രതം—
ഇത്യുക്ത്വാ ധര്മദത്തോഽസൌ യാവത്താമഭ്യഷേചയത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ധർമ്മദത്തൻ അവളെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
താവത്പ്രേതത്വനിര്മുക്താ ജ്വലദഗ്നിശിഖോപമാ
ഉടൻ തന്നെ അവൾ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിതയായി, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
തതഃ സാ ദംഡവദ്ഭൂമൌ പ്രണനാമാഥ തം ദ്വിജമ്
ശേഷം അവൾ നിലത്ത് ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്ത് ആ ബ്രാഹ്മണനെ വണങ്ങി.
കലഹോവാച ത്വത്പ്രസാദാദ്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ വിമുക്താ നിരയാദഹമ്
കലഹ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കൃപയാൽ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയായി.'
വിമാനം ഭാസ്വരം യുക്തം വിഷ്ണുരൂപധരൈര്ഗണൈഃ
വിഷ്ണുരൂപത്തിൽ സേവകരോടുകൂടിയ ഒരു പ്രകാശമുള്ള വിമാനം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അഥ സാ തദ്വിമാനാഽഗ്ര്യം ദ്വാഃസ്ഥാഭ്യാമവരോപിതാ
അപ്പോൾ അവളെ ആ ഉത്തമമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ നിന്ന് രണ്ടു വാതിൽക്കാവൽക്കാരൻമാർ ഇറക്കി കൊണ്ടുവന്നു.
തദ്വിമാനം തദാഽപശ്യദ്ധര്മദത്തഃ സവിസ്മയഃ 2.4.25.
അപ്പോൾ ധർമ്മദത്തൻ അതി അത്ഭുതത്തോടെ ആ ദിവ്യവിമാനം കണ്ടു.
പുണ്യശീലസുശീലൌ ച തമുത്ഥാപ്യാഽഽനതം ദ്വിജമ്
പുണ്യശീലവും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഉള്ള ആ ഇരുവരും, ആ വിനയത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
ദീനാഽനുകമ്പീ സര്വജ്ഞോ വിഷ്ണുവ്രതപരായണഃ
ദു:ഖിതരോടു കരുണയുള്ളവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ—
ആ ബാലത്വാച്ഛുഭം ത്വേതദ്യത്ത്വയാ കാര്തികവ്രതമ്
നിന്റെ ബാല്യകാലം മുതൽ നീ ഈ ശുഭമായ കാർത്തിക വ്രതം ആചരിച്ചു വരുന്നു.
ജന്മാംതരശതോദ്ഭൂതം പാപം തദ്വിലയം ഗതമ്
നൂറുകണക്കിന് ജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിച്ചു.
ഹരിജാഗരണാദ്യൈശ്ച വിമാനമിദമാസ്ഥിതാ
ഹരിയുടെ ജാഗരണം പോലുള്ള പുണ്യപ്രവൃത്തികളാൽ നീ ഈ ദിവ്യവിമാനം ലഭിച്ചു.
ദീപദാനഭവൈഃ പുണ്യൈസ്തേജഃസാരൂപ്യമാസ്ഥിതാ വിഷ്ണുസാന്നിധ്യഗാ ജാതാ ത്വയാ ദത്തൈഃ കൃപാനിധേ
ദീപം കൊടുക്കൽ പോലുള്ള നിന്റെ പുണ്യപ്രവൃത്തികളാൽ നീ പ്രകാശംപോലെയുള്ള രൂപം നേടി; കൃപാസാഗരനായ നീ നൽകിയ ദാനങ്ങൾകൊണ്ട് വിഷ്ണുവിന്റെ സാന്നിധ്യവും നേടി.
ത്വമപ്യസ്യ ഭവസ്യാംതേ ഭാര്യാഭ്യാം സഹ യാസ്യസി
ഈ ജന്മം അവസാനിക്കുമ്പോൾ നീയും ഭാര്യമാരോടൊപ്പം പോകും.
തേ ധന്യാഃ കൃതകൃത്യാസ്തേ തേഷാം ച സഫലോ ഭവഃ
അവർ ഭാഗ്യശാലികളും ജീവിതലക്ഷ്യം നേടിയവരുമാണ്; അവരുടെ ജീവിതം ഫലപ്രദമായി.
സമ്യഗാരാധിതോ വിഷ്ണുഃ കിം ന യച്ഛതി ദേഹിനാമ്
ശുദ്ധമായി ആരാധിക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണു ശരീരധാരികൾക്ക് നൽകാത്തത് എന്താണ്?
യന്നാമസ്മരണാദേവ ദേഹിനോ യാംതി സദ്ഗതിമ് ।। 2.4.25.
അവന്റെ നാമസ്മരണ മാത്രംകൊണ്ട് ശരീരധാരികൾ പരമഗതിയിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നു.
ഗ്രാഹഗ്രസ്തോ ഹി നാഗേംദ്രോ യന്നാമസ്മരണാത്പുരാ
പഴയകാലത്ത് मगरൻ പിടിച്ചിരുന്ന പാമ്പുകളുടെ രാജാവും അവന്റെ നാമസ്മരണകൊണ്ട് മോചിതനായി.
യതസ്ത്വയാഽര്ചിതോ വിഷ്ണുസ്തത്സാന്നിധ്യം പ്രയാസ്യസി
നീ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചതിനാൽ അവന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കും.
തതഃ പുണ്യക്ഷയേജാതേ യദാ യാസ്യസി ഭൂതലമ്
ശേഷിക്കുന്ന പുണ്യം തീർന്നാൽ നീ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കും.
നാമ്നാ ദശരഥസ്തത്ര ഭാര്യാദ്വയയുതഃ പുനഃ
അവിടെ, നീ ദശരഥൻ എന്ന പേരിൽ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം വീണ്ടും ചേരും.
തത്രാഽപി തവ സാന്നിധ്യം വിഷ്ണുര്യാസ്യതി ഭൂതലേ
അവിടെ ഭൂമിയിലുമാണ് വിഷ്ണു നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് വരിക.
തവ ജന്മവ്രതാദസ്മാദ്വിഷ്ണുസംതുഷ്ടികാരകാത്
നിന്റെ ജന്മത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ വ്രതം വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ടു,
ധന്യോഽസി വിപ്രാഗ്ര്യ യതസ്ത്വയൈതദ്വ്രതം കൃതം തുഷ്ടികരം ജഗദ്ഗുരോഃ
നീ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ ആണല്ലോ; ലോകഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ വ്രതം നീ ചെയ്തതുകൊണ്ട് നീ ഭാഗ്യവാനാണ്.
പ്രണമ്യ ദണ്ഡവദ്ഭൂമൌ വാക്യമേതദുവാച ഹ
ഭൂമിയിൽ ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്ത്, അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.