കലഹോവാച ചിത്രഗുപ്തസ്തദാ വാക്യം ഭര്ത്സയന്മാമുവാച സഃ ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച അനയാ തു കൃതം കര്മ ശുഭം കിംചിന്ന വിദ്യതേ
കലഹ പറഞ്ഞു: അപ്പോള് ചിത്രഗുപ്തന് എന്നെ ശാസിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഈ സ്ത്രീ ഒരു നല്ല കര്മ്മവും ചെയ്തിട്ടില്ല.
മിഷ്ടാന്നം ഭുംജമാനേയം ന ഭര്തരി തദര്പിതമ്
സ്വാദിഷ്ടമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള് അവള് ഒരിക്കലും ഭര്ത്താവിന് അര്പ്പിച്ചിട്ടില്ല.
ഭര്തുര്ദ്വേഷാത്തദാപ്യേഷാ നിത്യം കലഹകാരിണീ
ഭർത്താവിനോടുള്ള വൈരാഗ്യത്താൽ, അവൾ ആ സമയത്ത് എല്ലായ്പ്പോഴും വഴക്കു പറയുന്നവളായിരുന്നു.
പാകഭാംഡേ സദാ ഭുംക്തേ ഭുംക്തേ ചൈകാ യതസ്തതഃ 2.4.24.
അവൾ എപ്പോഴും പാചകപാത്രത്തിൽ നിന്നു തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും, ഒരുപാട് സമയം ഒറ്റയ്ക്കു തന്നെ ആഹാരം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഭര്താരമപി ചോദ്ദിശ്യ ഹ്യാത്മഘാതഃ കൃതോഽനയാ
ഭർത്താവിനെ പോലും പ്രേരിപ്പിച്ചു, ഒടുവിൽ അവളാൽ ആത്മഹത്യ ചെയ്യപ്പെട്ടു.
അതശ്ചൈഷാ മരുദ്ദേശം പ്രാപിതവ്യാ ഭടൈരിയമ്
അതിനാൽ, ഈ സ്ത്രീയെ ഭടന്മാർ കാറ്റിന്റെ ദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
ഊര്ധ്വം യോനിത്രയം ചൈഷാ ഭുനക്ത്വശുഭകാരിണീ
ഇനി മുതൽ, ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത ഈ സ്ത്രീക്ക് മുകളിൽ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.
ക്ഷുതൃഡ്ഭ്യാം പീഡിതാഽഽവിശ്യ ശരീരം വണിജസ്യ ച
വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച്, അവൾ ഒരു വ്യാപാരിയുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കും.
തത്തീരം സംശ്രിതാ യാവത്താവത്തസ്യ ശരീരതഃ
അവൾ ആ തീരത്ത് കഴിയുന്നവരെ, ആ വ്യാപാരിയുടെ ശരീരത്തിൽ തന്നെ അവൾ തുടരും.
തതഃ ക്ഷുത്ക്ഷാമയാ ദൃഷ്ടോ മയാ ഹി ത്വം ദ്വിജോത്തമ
ശേഷം, വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് പീഡിതയായവളെ ഞാൻ കണ്ടു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
തത്കൃത്യം കുരു വിപ്രേംദ്ര കഥം മുക്തിമിയാമ്യഹമ്
അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, വേണ്ടത് ചെയ്യുക; എങ്ങനെ ഞാൻ മോക്ഷം നേടാം എന്ന് പറയൂ.
ഇത്ഥം വിചിംത്യ കലഹാവചനം ദ്വിജാഗ്ര്യസ്തത്കര്മപാകഭയവിസ്മയദുഃഖയുക്തഃ
ഇങ്ങനെ അവളുടെ വഴക്കുള്ള വാക്കുകൾ ഓർത്ത്, അവളുടെ കർമ്മഫലത്തിന്റെ ഭയത്തിലും അത്ഭുതത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആഴപ്പെട്ട്, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ചിന്തിച്ചു.
പ്രേതദേഹസ്ഥിതായാസ്തേ തേഷു നൈവാഽധികാരിതാ
പ്രേതശരീരത്തിൽ ആയിരുന്ന അവള്ക്ക് അവിടെയുള്ളവരിൽ ആരിലും അവകാശമില്ലായിരുന്നു.
ത്വദ്ഗ്ലാനിദര്ശനാദസ്മാത്ഖിന്നം ച മമ മാനസമ്
നിന്റെ ദുർബലത കാണുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സും ദുഃഖിതമായിരിക്കുന്നു.
തസ്മാദാജന്മചരിതം യന്മയാ കാര്തികവ്രതമ്
അതിനാൽ, ഞാൻ ജനിച്ചതുമുതൽ ആചരിച്ച കാർത്തിക വ്രതം—
ഇത്യുക്ത്വാ ധര്മദത്തോഽസൌ യാവത്താമഭ്യഷേചയത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ധർമ്മദത്തൻ അവളെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
താവത്പ്രേതത്വനിര്മുക്താ ജ്വലദഗ്നിശിഖോപമാ
ഉടൻ തന്നെ അവൾ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിതയായി, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
തതഃ സാ ദംഡവദ്ഭൂമൌ പ്രണനാമാഥ തം ദ്വിജമ്
ശേഷം അവൾ നിലത്ത് ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്ത് ആ ബ്രാഹ്മണനെ വണങ്ങി.
കലഹോവാച ത്വത്പ്രസാദാദ്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ വിമുക്താ നിരയാദഹമ്
കലഹ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കൃപയാൽ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയായി.'
വിമാനം ഭാസ്വരം യുക്തം വിഷ്ണുരൂപധരൈര്ഗണൈഃ
വിഷ്ണുരൂപത്തിൽ സേവകരോടുകൂടിയ ഒരു പ്രകാശമുള്ള വിമാനം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അഥ സാ തദ്വിമാനാഽഗ്ര്യം ദ്വാഃസ്ഥാഭ്യാമവരോപിതാ
അപ്പോൾ അവളെ ആ ഉത്തമമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ നിന്ന് രണ്ടു വാതിൽക്കാവൽക്കാരൻമാർ ഇറക്കി കൊണ്ടുവന്നു.
തദ്വിമാനം തദാഽപശ്യദ്ധര്മദത്തഃ സവിസ്മയഃ 2.4.25.
അപ്പോൾ ധർമ്മദത്തൻ അതി അത്ഭുതത്തോടെ ആ ദിവ്യവിമാനം കണ്ടു.
പുണ്യശീലസുശീലൌ ച തമുത്ഥാപ്യാഽഽനതം ദ്വിജമ്
പുണ്യശീലവും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഉള്ള ആ ഇരുവരും, ആ വിനയത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
ദീനാഽനുകമ്പീ സര്വജ്ഞോ വിഷ്ണുവ്രതപരായണഃ
ദു:ഖിതരോടു കരുണയുള്ളവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ—
ആ ബാലത്വാച്ഛുഭം ത്വേതദ്യത്ത്വയാ കാര്തികവ്രതമ്
നിന്റെ ബാല്യകാലം മുതൽ നീ ഈ ശുഭമായ കാർത്തിക വ്രതം ആചരിച്ചു വരുന്നു.
ജന്മാംതരശതോദ്ഭൂതം പാപം തദ്വിലയം ഗതമ്
നൂറുകണക്കിന് ജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിച്ചു.
ഹരിജാഗരണാദ്യൈശ്ച വിമാനമിദമാസ്ഥിതാ
ഹരിയുടെ ജാഗരണം പോലുള്ള പുണ്യപ്രവൃത്തികളാൽ നീ ഈ ദിവ്യവിമാനം ലഭിച്ചു.
ദീപദാനഭവൈഃ പുണ്യൈസ്തേജഃസാരൂപ്യമാസ്ഥിതാ വിഷ്ണുസാന്നിധ്യഗാ ജാതാ ത്വയാ ദത്തൈഃ കൃപാനിധേ
ദീപം കൊടുക്കൽ പോലുള്ള നിന്റെ പുണ്യപ്രവൃത്തികളാൽ നീ പ്രകാശംപോലെയുള്ള രൂപം നേടി; കൃപാസാഗരനായ നീ നൽകിയ ദാനങ്ങൾകൊണ്ട് വിഷ്ണുവിന്റെ സാന്നിധ്യവും നേടി.
ത്വമപ്യസ്യ ഭവസ്യാംതേ ഭാര്യാഭ്യാം സഹ യാസ്യസി
ഈ ജന്മം അവസാനിക്കുമ്പോൾ നീയും ഭാര്യമാരോടൊപ്പം പോകും.
തേ ധന്യാഃ കൃതകൃത്യാസ്തേ തേഷാം ച സഫലോ ഭവഃ
അവർ ഭാഗ്യശാലികളും ജീവിതലക്ഷ്യം നേടിയവരുമാണ്; അവരുടെ ജീവിതം ഫലപ്രദമായി.