ദൈത്യസൈന്യാഽഽവൃതൈസ്തസ്യ വിമാനാനാം ശതൈസ്തദാ
അന്നേരം ദൈത്യസൈന്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ നൂറുകണക്കിന് വിമാനങ്ങൾ അവനെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
തസ്യോദ്യോഗം തദാ ദൃഷ്ട്വാ ദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ
അവന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ കണ്ടു ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി നോക്കി.
തദസ്മദ്രക്ഷണാര്ഥായ ജഹി സാഗരനംദനമ്
നമ്മളെ രക്ഷിക്കാൻ സമുദ്രപുത്രനെ കൊല്ലണം.
ഇതി ദേവവചഃ ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ വൃഷഭധ്വജഃ
ദേവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വൃഷഭധ്വജൻ ചിരിച്ചു.
ജലംധരഃ കഥം വിഷ്ണോ ന ഹതഃ സംഗരേ ത്വയാ
ജലന്ധരനെ, വിഷ്ണുവേ, നീ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാതിരുന്നതെന്തു?
ന മയാ നിഹതഃ സംഖ്യേ ത്വമേനം ജഹി ദാനവമ്
ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ കൊല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ്, നീ ഈ ദാനവനെ കൊല്ലണം.
നായമേഭിര്മഹാതേജാഃ ശസ്ത്രാസ്ത്രൈര്വധ്യതേ മയാ
ഈ മഹാശക്തൻ എനിക്ക് ആയുധങ്ങളാലോ അസ്ത്രങ്ങളാലോ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല.
താന്യൈക്യമാഗതാനീശോ ദൃഷ്ട്വാ സ്വം ചാമുചന്മഹഃ ।। 2.4.18.
അവർ ഒന്നായി വന്നത് കണ്ടു, ഭഗവാൻ തന്റെ തേജസ് പിൻവലിച്ചു.
തേനാകരോന്മഹാദേവോ മഹസാ ശസ്ത്രമുത്തമമ്
ആ തേജസുകൊണ്ട് മഹാദേവൻ അത്യുത്തമമായ ഒരു ആയുധം ഉണ്ടാക്കി.
തതഃ ശേഷേണ ച തദാ വജ്രം ച കൃതവാന്ഹരിഃ
ശേഷനോടൊപ്പം ഹരിയും അന്നേരം വജ്രായുധം സൃഷ്ടിച്ചു.
ഹസ്ത്യശ്വരഥപത്തീനാം കോടിഭിഃ പരിവാരിതഃ
ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും പടയാളികളും കോടികൾ ചുറ്റി നിന്നു.
ഗണാശ്ച സമസജ്ജംത യുദ്ധായാഽതിത്വരാന്വിതാഃ
സേനകളും യുദ്ധത്തിന് അതിയായ ഉത്സാഹത്തോടെ ഒന്നിച്ചു കയറി.
അവതേരുര്ഗണാ വേഗാത്കൈലാസാദ്യുദ്ധദുര്മദാഃ
യുദ്ധത്തിന് ഉന്മാദത്തോടെ കൈലാസിൽ നിന്നുള്ള സംഘങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി വന്നു.
പ്രമഥാധിപദൈത്യാനാം ഘോരശസ്ത്രാസ്ത്രസംകുലമ്
പ്രമഥന്മാരുടെയും ദൈത്യന്മാരുടെയും നേതാക്കൾ ഭയാനകമായ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ടും അസ്ത്രങ്ങൾകൊണ്ടും ചുറ്റപ്പെട്ട് തമ്മിൽ നേരിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടി.
ഗജാശ്വരഥശബ്ദൈശ്ച നാദിതാ ഭൂര്വ്യകംപത
ആനകളുടെയും കുതിരകളുടെയും രഥങ്ങളുടെയും ശബ്ദത്തിൽ ഭൂമി മുഴുവൻ മുഴങ്ങിയും വിറെച്ചുമായിരുന്നു.
വ്യരാജത നഭഃ പൂര്ണമുല്കാഭിരിവ സംവൃതമ്
പൊള്ളുന്ന ഉൽക്കകളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ ആകാശം മുഴുവൻ പ്രകാശിച്ചു.
വജ്രാഹതാചലശിരഃശകലൈരിവ സംവൃതാ
വജ്രംകൊണ്ട് തകർത്ത പർവ്വതശിഖരങ്ങളുടെ തുണ്ടുകൾ കൊണ്ടു മൂടിയതുപോലെ ആകാശം കാണപ്പെട്ടു.
വസാസൃങ്മാംസപംകാഢ്യാ ഭൂരഗമ്യാഽഭവത്തദാ 2.4.18.
അപ്പോൾ ഭൂമി മാംസം, രക്തം, അസ്ഥിമജ്ജ എന്നിവയുടെ ചളിയാൽ നിറഞ്ഞു കടക്കാനാകാത്തതായി.
യുദ്ധേ പുനഃ പുനസ്തത്ര മൃതസംജീവിനീബലാത് ശശംസുര്ദേവദേവായ തത്സര്വം ശുക്രചേഷ്ടിതമ്
ആ യുദ്ധത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും, മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുടെ സഹായത്തോടെ, ദേവന്മാർ ശുക്രന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ദേവദേവനോട് അറിയിച്ചു.
അഥ രുദ്രമുഖാത്കൃത്യാ ബഭൂവാഽതീവഭീഷണാ
അപ്പോൾ രുദ്രന്റെ വായിൽ നിന്ന് അതീവ ഭയാനകമായ ഒരു കൃത്യാ ജനിച്ചു.
സാ യുദ്ധഭൂമിമാസാദ്യ ഭക്ഷയംതീ മഹാസുരാന്
അവൾ യുദ്ധഭൂമിയിലെത്തി മഹാസുരന്മാരെ തിന്നാൻ തുടങ്ങി.
വിധൃതം ഭാര്ഗവം ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യസൈന്യം ഗണാസ്തദാ
ഭാർഗവൻ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന ദൈത്യസൈന്യത്തെ കണ്ടപ്പോൾ ആ സംഘങ്ങൾ—
അഥാഭജ്യത ദൈത്യാനാം സേനാ ഗണഭയാര്ദിതാ ഭഗ്നാം ഗണഭയാത്സേനാം ദൃഷ്ട്വാമര്ഷയുതാ യയുഃ
പിന്നീട്, സംഘങ്ങളുടെ ഭയത്തിൽ ദൈത്യസൈന്യം തകർന്നു; തങ്ങളുടെ സൈന്യം ഭയത്തിൽ തകർന്നതറിഞ്ഞ് അവർ ക്രോധത്തോടെ മുന്നേറി.
ത്രയസ്തേ വാരയാമാസുര്ഗണസേനാം മഹാബലാഃ
അവരിൽ മൂവരും വലിയ ശക്തിയോടെ സംഘസൈന്യത്തെ തടഞ്ഞു.
തതോ ദൈത്യശരൌഘാസ്തേ ശലഭാനാമിവ വ്രജാഃ
അതിനുശേഷം, ദൈത്യന്മാരുടെ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹങ്ങൾ ചെമ്പരത്തികളുടെ കൂട്ടംപോലെ പുറത്ത് വന്നു.
ഗണാഃ ശരശതൈര്ഭിന്നാ രുധിരാസാരവര്ഷിണഃ
സംഘങ്ങൾ നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തറച്ചതുകൊണ്ട് രക്തം ഒഴുകി.
പതിതാഃ പാത്യമാനാശ്ച ഭിന്നാശ്ഛിന്നാസ്തദാ ഗണാഃ 2.4.18.
അപ്പോൾ സംഘങ്ങൾ വീണു, ചിലർ തറയിലേക്കു വീണു, ചിലർ വെട്ടിക്കീറിയും തകർത്തുമായിരുന്നു.
തതഃ പ്രഭഗ്നം സ്വബലം വിലോക്യ ശൈലാദിലംബോദരകാര്തികേയാഃ
അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ സൈന്യം തകർന്നതറിഞ്ഞ് ശൈലാദി, ലംബോദരൻ, കാർത്തികേയൻ—
അമര്ഷാദഭ്യധാവംത ദ്വംദ്വയുദ്ധായ ദാനവാഃ
ക്രോധത്തോടെ ദാനവന്മാർ ഇരട്ടയുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.
നംദിനം കാലനേമിശ്ച ശുമ്ഭോ ലംബോദരം തഥാ
നന്ദിയെ കാലനെമിയും, ലംബോദരനെ ശുംബനും നേരിട്ട് നേരിട്ടു.