ജ്ഞാത്വാ ദൈത്യഹൃതം ദ്രോണം ധിഷണോ ഭയവിഹ്വലഃ
ദൈത്യന്മാർ ദ്രോണമല എടുത്തു കൊണ്ടുപോയെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ധിഷണൻ ഭയത്തിൽ ആകുലനായി.
പലായധ്വം ഹവാദ്ദേവാ നാഽയം ജേതും ക്ഷമോ യതഃ
ദേവന്മാരേ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെടൂ! അവനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ശ്രുത്വാ തദ്വചനം ദേവാ ഭയവിഹ്വലിതാസ്തദാ
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവന്മാർ ഭയത്തിൽ വിറച്ചു.
ദേവാന്വിദ്രാവിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യൈഃ സാഗരനംദനഃ
ദൈവങ്ങൾ ദൈത്യന്മാർ tarafından ഓടിച്ചുകളഞ്ഞത് കണ്ട സമുദ്രപുത്രൻ—
പ്രവിഷ്ടേ നഗരീം ദൈത്യേ ദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ
ദൈത്യൻ നഗരത്തിൽ കടന്നപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ—
തതശ്ച സര്വേഷ്വസുരോഽധികാരേഷ്വിംദ്രാദികാനാം വിനിവേശയത്തദാ
അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാ ദേവതകളുടെയും അധികാരങ്ങൾ, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ഉൾപ്പെടെ, അസുരന്റെ കൈവശം വെച്ചു.
നാരദ ഉവാച പുനര്ദൈത്യം സമായാംതം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാഃ സവാസവാഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: വീണ്ടും ദൈത്യൻ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ട ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും—
നമോ മത്സ്യകൂര്മാദിനാനാസ്വരൂപൈഃ സദാഭക്തകാര്യോദ്യതായാഽര്തിഹംത്രേ
മത്സ്യൻ, കൂർമൻ തുടങ്ങിയ അനേകം രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച്, എപ്പോഴും ഭക്തരുടെ കാര്യത്തിൽ സജ്ജനായ്, കഷ്ടം നീക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
രമാ വല്ലഭായാഽസുരാണാം നിഹംത്രേ ഭുജംഗാരിയാനായ പീതാംബരായ
രമയുടെ പ്രിയനേ, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, പാമ്പുകളുടെ ശത്രുവേ, മഞ്ഞുവസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ—നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നമോ ദൈത്യസംതാപിതാമര്ത്യദുഃഖാചലധ്വംസദംഭോലയേ വിഷ്ണവേ തേ
ദൈത്യന്മാരാൽ പീഡിതരായ മനുഷ്യരുടെ ദുഃഖപർവ്വതം നശിപ്പിക്കുന്ന മേഘമായ വിഷ്ണുവേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നാരദ ഉവാച സംകഷ്ടനാശനംനാമ സ്തോത്രമേതത്പഠേന്നരഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഈ കഷ്ടങ്ങൾ അകറ്റുന്ന സ്തോത്രം മനുഷ്യൻ പാരായണം ചെയ്യണം.
ഇതി ദേവാഃ സ്തുതിം യാവത്കുര്വംതി ദനുജദ്വിഷഃ
ഇങ്ങനെ ദാനവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായ ദേവന്മാർ സ്തുതി നടത്തുമ്പോൾ—
സഹസോത്ഥായ ദൈത്യാരിഃ സക്രോധഃ ഖിന്നമാനസഃ
അപ്പോൾ ദൈത്യരുടെ ശത്രു അതിവേഗത്തിൽ കോപത്തോടും വിഷമമായ മനസ്സോടും എഴുന്നേറ്റു.
തൈരാഹൂതോ ഗമിഷ്യാമി യുദ്ധായാദ്യ ത്വരാന്വിതഃ
അവർ വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഇന്ന് തന്നെ യുദ്ധത്തിനായി ഉത്സാഹത്തോടെ പോകുന്നു.
തത്കഥം തേ മമ ഭ്രാതാ യുദ്ധേ വധ്യഃ കൃപാനിധേ
കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, അങ്ങനെ എന്റെ സഹോദരനെ നിങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?
ശ്രീഭഗവാനുവാച രുദ്രാംശസംഭവത്വാച്ച ബ്രഹ്മണോ വചനാദപി 2.4.16.
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: അവൻ രുദ്രന്റെ അംശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചതും ബ്രഹ്മാവിന്റെ വചനത്താലുമാണ്—
വിഷ്ണുര്വേഗാദ്യയൌ യോദ്ധും യത്ര ദേവാഃ സ്തുവംതി തേ
വിഷ്ണു അതിവേഗത്തിൽ യുദ്ധത്തിനായി അവിടെ ചെന്നു, ദേവന്മാർ നിങ്ങളെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അഥാഽരുണാനുജാത്യുഗ്രപക്ഷവാതപ്രപീഡിതാഃ
അപ്പോൾ അരുണന്റെ അനുയായികൾ അവന്റെ കരാളമായ ചിറകുകളുടെ കാറ്റിൽ ബുദ്ധിമുട്ടി.
തതോ ജലംധരോ ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യാന്വാത്യാപ്രപീഡിതാന്
അതിനുശേഷം, ദൈത്യന്മാർ ആ കാറ്റിൽ പീഡിതരായിരിക്കുന്നതു കണ്ട ജലന്ധരൻ—
തതഃ സമഭവദ്യുദ്ധം വിഷ്ണുദൈത്യേംദ്രയോര്മഹത്
അപ്പോൾ വിഷ്ണുവിനും ദൈത്യാധിപതിക്കും ഇടയിൽ വലിയൊരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
വിഷ്ണുര്ദൈത്യസ്യ ബാണൌഘൈര്ധ്വജം ഛത്രം ധനുര്ഹയാന്
വിഷ്ണു ബാണങ്ങളുടെ മഴയാൽ ദൈത്യന്റെ പതാകയും കുടയും വില്ലും കുതിരകളും തകർത്തു.
തതോ ദൈത്യഃ സമുത്പത്യ ഗദാപാണിസ്ത്വരാന്വിതഃ
അപ്പോൾ ദൈത്യൻ ഗദ കൈയിൽ പിടിച്ച് അതിവേഗത്തിൽ ചാടിവന്നു.
വിഷ്ണുര്ഗദാം സ്വഖങ്ഗേന ചിച്ഛേദ പ്രഹസന്നിവ
വിഷ്ണു ചിരിച്ചുപോലെ തന്റെ വാളുകൊണ്ട് ആ ഗദ തുറന്നു.
തതസ്തൌ ബാഹുയുദ്ധേന യുയുധാതേ മഹാബലൌ
അതിനുശേഷം ആ ഇരുവരും ശക്തിയോടെ കൈകളാൽ തമ്മിൽ പോരാടിച്ചു.
ഏവം തൌ സുചിരം യുദ്ധം കൃത്വാ വിഷ്ണുഃ പ്രതാപവാന്
ഇങ്ങനെ അവർ ദീർഘകാലം യുദ്ധം നടത്തി, അതിനുശേഷം തേജസ്സുള്ള വിഷ്ണു—
അദേയമപി തേ ദദ്മി യത്തേ മനസി വര്തതേ ।। 2.4.16.
നിനക്ക് മനസ്സിൽ എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടായാലും, അതു നൽകാൻ കഴിയാത്തതെങ്കിലും ഞാൻ നൽകുന്നു.
ജലംധര ഉവാച യദി ഭാവുക തുഷ്ടോഽസി വരമേനം ദദസ്വ മേ
ജലന്ധരൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ സത്യത്തിൽ സന്തോഷമുള്ളവനാണെങ്കിൽ, ഈ വരം എനിക്ക് തരിക.
തദാ ജലംധരപുരമഗമദ്രമയാ സഹ
അതിനുശേഷം അവൻ രാമനോടൊപ്പം ജലന്ധരന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ജലംധരസ്തു ദേവാനാമധികാരേഷു ദാനവാന്
ജലന്ധരൻ ദേവന്മാരുടെ രാജ്യങ്ങളിൽ ദാനവന്മാരെ അധികാരത്തിൽ ഇരുത്തി.
ദേവഗംധര്വസിദ്ധേഷു യത്കിംചിദ്രത്നസംയുതമ്
ദേവന്മാരിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും സിദ്ധന്മാരിലും ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ധനവും,