താവത്സമുദ്രസ്യോത്സംഗേ തം ബാലം സ ദദര്ശ ഹ
അപ്പോൾ സമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്ത് ആ ബാലനെ അവൻ കണ്ടു.
പ്രണമ്യ ശിരസാ ബാലം തസ്യോത്സംഗേ ന്യവേശയത് ജാതകര്മാഽഽദിസംസ്കാരാന്കുരുഷ്വാഽദ്യ ജഗദ്ഗുരോ
തലകൂപ്പി ബാലനോട് നമസ്കരിച്ചു, അവനെ തനിക്കു മടിയിൽ ഇരുത്തി പറഞ്ഞു: 'ലോകഗുരുവേ, ഇന്ന് ജനനസംസ്കാരങ്ങളും മറ്റ് ചടങ്ങുകളും നടത്തണം.'
ബ്രഹ്മാണമഗ്രഹീത്കൂര്ചേ വിധുന്വംസ്തം മുഹുര്മുഹുഃ കഥംചിന്മുക്തകൂര്ചോഽഥ ബ്രഹ്മാ പ്രോവാച സാഗരമ്
അവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ കൂർച്ചിൽ പിടിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോലിപ്പിച്ചു; ഒടുവിൽ ബ്രഹ്മാവ് വിട്ടു രക്ഷപ്പെട്ടു, സമുദ്രത്തോട് പറഞ്ഞു.
തസ്മാജ്ജലംധര ഇതി ഖ്യാതോ നാമ്നാ ഭവിഷ്യതി
അതുകൊണ്ട് അവൻ ജലന്ധരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.
അനേനൈവൈഷ തരുണഃ സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രപാരഗഃ
ഇതുവഴി ഈ യുവാവ് എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും വിദഗ്ധനായി.
യത ഏഷ സമുദ്ഭൂതസ്തത്രൈവാംതം ഗമിഷ്യതി
അവൻ എവിടുന്ന് ഉദിച്ചുവോ, അവിടെത്തന്നെ അവന്റെ അന്ത്യം സംഭവിക്കും.
ആമംത്ര്യ സരിതാം നാഥം ബ്രഹ്മാംതര്ധാനമാഗമത്
നദികളുടെ അധിപനോടു വിടപറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് അപ്രത്യക്ഷനായി.
അഥ തദ്ദര്ശനോത്ഫുല്ലനയനഃ സാഗരസ്തദാ 2.4.14.
അപ്പോൾ, ആ ദർശനത്തിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ സമുദ്രം നിന്നു.
തേ കാലനേമിപ്രമുഖാസ്തതോഽസുരാസ്തസ്മൈ സുതാം താം പ്രദദുഃ പ്രഹര്ഷിതാഃ
കാളനേമിയെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ അസുരന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ആ പെൺകുട്ടിയെ അവനു നൽകി.
തേഽപി ഭൂമംഡലം യാതാ നിര്ഭയാസ്തമുപാശ്രിതാഃ
അവരും ഭയമില്ലാതെ ഭൂമിയിൽ ചെന്നു അവനിൽ ആശ്രയം നേടി.
കദാചിച്ഛിന്നശിരസം രാഹും ദൃഷ്ട്വാ സ ദൈത്യരാട്
ഒരു ദിവസം തലവെട്ടപ്പെട്ട രാഹുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദൈത്യരാജാവ്—
സ ശശംസ സമുദ്രസ്യ മഥനം ദേവകാരിതമ്
അവൻ ദേവന്മാർ നടത്തിയ കടലരയ്ക്കൽ സമുദ്രത്തോട് പറഞ്ഞു.
സ ശ്രുത്വാ ക്രോധരക്താക്ഷഃ സ്വപിതുര്മഥനം തദാ
അത് കേട്ടപ്പോൾ, സ്വന്തം അച്ഛന്റെ അരയ്ക്കലിൽ കോപത്തോടെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായി.
ദൂതസ്ത്രിവിഷ്ടപം ഗത്വാ സുധര്മാം പ്രാവിശദ്വരാമ്
ഒരു ദൂതൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി മനോഹരമായ സുധർമ്മാ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ദൂതോഽഹംപ്രേഷിതസ്തേന സ യദാഹ ശൃണുഷ്വ തത്
ഞാൻ അവൻ അയച്ച ദൂതനാണ്; അവൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കൂ.
കസ്മാത്ത്വയാ മമ പിതാ മഥിതഃ സാഗരോഽദ്രിണാ
നീ എന്തുകൊണ്ട് എന്റെ അച്ഛനായ സമുദ്രത്തെ ഒരു പർവ്വതം കൊണ്ട് അരച്ചു?
ഇതി ദൂതവചഃ ശ്രുത്വാ വിസ്മിതസ്ത്രിദശാധിപഃ
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവേന്ദ്രൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
അദ്രയോ മദ്ഭയാത്ത്രസ്താഃ സ്വകുക്ഷിസ്ഥാഃ കൃതാസ്തഥാ
എന്നെ ഭയന്ന് പർവ്വതങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലായി ഒളിച്ചു.
അന്യേഽപി മദ്ദ്വിഷസ്തേന രക്ഷിതാ ദിതിജാഃ പുരാ 2.4.15.
അതുപോലെ തന്നെ, എന്റെ ശത്രുക്കളായ മറ്റു ദൈത്യന്മാരും മുൻകാലത്ത് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
ശംഖോഽപ്യേവം പുരാ ദേവാനദ്വിഷത്സാഗരാത്മജഃ
അതുപോലെ തന്നെ, പഴയകാലത്ത് സമുദ്രപുത്രനായ ശംഖനും ദേവന്മാരോട് വൈരമായിരുന്നു.
തദ്ഗച്ഛ കഥയസ്വാഽസ്യ സര്വം മഥനകാരണമ് നാരദ ഉവാച ഇത്ഥം വിസര്ജിതോ ദൂതസ്തദേംദ്രേണാഽഗമദ്ഭുവമ്
പോവൂ, അവനോട് അരയ്ക്കലിന്റെ മുഴുവൻ കാരണവും പറഞ്ഞുതരൂ. നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ദ്രൻ ദൂതനെ വിട്ടയച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഭൂമിയിൽ തിരിച്ചെത്തി.
തദിദം വചനം സര്വം ദൈത്യായാകഥയത്തദാ
അവൻ ഈ വാക്കുകൾ എല്ലാം ദൈത്യനോട് പറഞ്ഞു.
ദൈത്യസേനാസമായുക്തോ യയൌ യോദ്ധും ത്രിവിഷ്ടപമ്
ദൈത്യസേനയോടൊപ്പം അവൻ ദേവലോകത്തോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പുറപ്പെട്ടു.
തത്ര യുദ്ധേ മൃതാന്ദൈത്യാന്ഭാര്ഗവസ്തൂദതിഷ്ഠപത്
അവിടെ നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ച ദൈത്യരെ ഭാർഗവൻ ജീവിപ്പിച്ചു.
ദേവാനപി തഥാ യുദ്ധേ തത്രാഽജീവയദംഗിരാഃ
അതു പോലെ തന്നെ അംഗിരാസ് ആ യുദ്ധത്തിൽ വീണ ദേവന്മാരെയും ജീവിപ്പിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ദേവാംസ്തഥാ യുദ്ധേ പുനരേവ സമുത്ഥിതാന്
ദേവന്മാർ വീണ്ടും യുദ്ധത്തിൽ എഴുന്നേറ്റത് കണ്ടപ്പോൾ,
തവ സംജീവിനീവിദ്യാ ന വാഽന്യത്രേതി വിശ്രുതമ്
നിന്റെ സംജീവിനി വിദ്യ മറ്റൊരിടത്തും ഇല്ലെന്നു എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെട്ടു.
ജീവയത്യേവ തച്ഛീഘ്രം ദ്രോണാദ്രിം ത്വമപാഹര
അത് മരിച്ചവരെ വേഗത്തിൽ ജീവിപ്പിക്കുന്നു—അതിനാൽ നീ ദ്രോണമല പിന്മാറ്റണം.
പ്രാക്ഷിപത്സാഗരേ തൂര്ണം പുനരാഗാന്മഹാഹവമ് ।। 2.4.15.
അവൻ അതി വേഗത്തിൽ സമുദ്രത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു, വീണ്ടും മഹായുദ്ധത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അഥ ദേവാന്ഹതാന്ദൃഷ്ട്വാ ദ്രോണാദ്രിമഗമദ്ഗുരുഃ
പിന്നീട് ദേവന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട ഗുരു ദ്രോണമലയിൽ ചെന്നു.