സാഷ്ടാംഗം പ്രണതോ ഭൂത്വാ പ്രാര്ഥയേത്പരമേശ്വരമ്
അഷ്ടാംഗപ്രണാമം ചെയ്ത് പരമേശ്വരനോടു പ്രാർത്ഥിക്കണം.
ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേത്പശ്ചാദ്യഥാശക്ത്യാ ച ദക്ഷിണാമ് ആമര്ദകീഫലം വക്തും ബ്രഹ്മാ ചാഽപി ന പാര്യതേ
ശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം, കഴിവിനനുസരിച്ച് ദാനം ചെയ്യണം. ആമർദകി ഫലത്തിന്റെ മഹത്വം ബ്രഹ്മാവിന് പോലും വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഏകാര്ണവേ പുരാ ജാതേ നഷ്ടേ സ്ഥാവരജംഗമേ 2.4.12.
ഒരിക്കൽ, ഒരേയൊരു സമുദ്രം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അപ്പോൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ എല്ലാം നശിച്ചിരുന്നു.
തത്ര ദേവാധിദേവേശഃ പരമാത്മാ സനാതനഃ
അവിടെ ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ, പരമാത്മാവായ, ശാശ്വതനായ ഭഗവാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതോഽസ്യ ബ്രഹ്മ ജപതോ നിരഗാച്ഛ്വസിതം പുരഃ
അവൻ ബ്രഹ്മമന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ശ്വാസം മുന്നിലേക്ക് പുറത്ത് വന്നു.
പ്രേമാശ്രുഭരനിര്ഭിന്നോ ഭൂമൌ ബിംദുഃ പപാത സഃ
പ്രേമഭാവത്തിൽ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ്, ഒരു തുള്ളി ഭൂമിയിൽ വീണു.
ശാഖാപ്രശാഖാബഹുലഃ ഫലഭാരേണ പീഡിതഃ
അത് അനേകം ശാഖകളും ഉപശാഖകളും ഉള്ള, ഫലഭാരത്തിൽ കൂർത്ത ഒരു വൃക്ഷമായി വളർന്നു.
ബ്രഹ്മാ തമസൃജത്പൂര്വം തത്പശ്ചാച്ചാഽസൃജത്പ്രജാഃ
ബ്രഹ്മാവ് ആദ്യം ആ വൃക്ഷത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിന് ശേഷം ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
അസൃജദ്ഭഗവാന്ദേവോ മാനുഷാംശ്ച തഥാമലാന്
ഭഗവാൻ ശുദ്ധമായ മനുഷ്യരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
താം ദൃഷ്ട്വാ തേ മഹാഭാഗാഃ പരമം വിസ്മയം ഗതാഃ
അവ വൃക്ഷത്തെ കണ്ട മഹാഭാഗ്യശാലികൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി.
ഏവം ചിംതയതാം തേഷാം വാഗുവാചാഽശരീരിണീ
അവർ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു വാണി അവിടെയായി.
അസ്യ വൈ സ്മരണാദേവ ലഭേദ്ഗോദാനജം ഫലമ്
ഈ വൃക്ഷത്തെ ഓർക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും, ഗോവു ദാനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സേവ്യാ ആമര്ദകീ സദാ 2.4.12.
അതിനാല് എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ആമലകി വൃക്ഷത്തെ സേവിക്കണം.
തസ്യാ മൂലേ സ്ഥിതോ വിഷ്ണുസ്തദൂര്ധ്വം ച പിതാമഹഃ
അത് വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരില് വിഷ്ണു നില്ക്കുന്നു, അതിന്റെ മുകളില് പിതാമഹന് ബ്രഹ്മാവാണ്.
ശാഖാസു സവിതാരശ്ച പ്രശാഖാസു ച ദേവതാഃ
അത് വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖകളില് സൂര്യനും, ചെറിയ ശാഖകളില് ദേവതകളും വസിക്കുന്നു.
പ്രജാനാം പതയഃ സര്വേ ഫലേഷ്വേവം വ്യവസ്ഥിതാഃ
അത് വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലങ്ങളില് എല്ലാ ജീവികളുടെ അധിപന്മാരും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
അതഃ സാ പൂജനീയാ ച സര്വകാമാര്ഥസിദ്ധയേ നമസ്കൃത്വാ ജഗന്നാഥം പപ്രച്ഛാതീവ വിസ്മിതഃ
അതിനാല് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിക്കാനായി അതിനെ ആരാധിക്കണം. ലോകനാഥനോട് നമസ്കരിച്ചു, അത്ഭുതത്തോടെ അവന് ചോദിച്ചു.
തഥാ ധാത്രീവനം മാസേ കാര്തികേ ശ്രീഹരിപ്രിയമ്
കാര്ത്തിക മാസത്തില് ധാത്രി വനം ശ്രീഹരിക്ക് പ്രിയമാണ്.
കാര്തികേ മാസി യഃ കുര്യാത്തസ്യ പാപം വിനശ്യതി
കാര്ത്തിക മാസത്തില് ആര് ആരാധന നടത്തുമോ, അവന്റെ പാപം നശിക്കും.
തീര്ഥാനി മുനയോ ദേവാ യജ്ഞാഃ സര്വേഽപി കാര്തികേ
കാര്ത്തികത്തില് എല്ലാ തീര്ത്ഥങ്ങളും, മുനിമാരും, ദേവന്മാരും, യജ്ഞങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.
യത്കിംചിത്കുരുതേ പുണ്യം ധാത്രീഛായാസു മാനവഃ
ധാത്രി വൃക്ഷത്തിന്റെ നിഴലില് മനുഷ്യന് ചെയ്യുന്ന ഏതു പുണ്യവും
അത്രൈവോദാഹരന്തീമമിതിഹാസം പുരാതനമ്
ഇവിടെ പുരാതനമായ ഒരു കഥ ഉദാഹരണമായി പറയുന്നു.
അയോധ്യാനഗരേ കശ്ചിദ്വൈശ്യശ്ചാസീദ്വിജോത്തമ 2.4.12.
അയോധ്യാ നഗരത്തില് ഒരു വൈശ്യന് ഉണ്ടായിരുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ഭിക്ഷയാ ചോദരാഗ്നിം സ ശമയാമാസ നാരദ
ഭിക്ഷയിലൂടെ അവന് വിശപ്പിന്റെ അഗ്നി ശമിപ്പിച്ചു, നാരദാ.
ഭിക്ഷാപ്തചണകാന്ഗൃഹ്യ ധാത്രീഛായാമഗാത്കില
ഭിക്ഷയില് ലഭിച്ച കടലകള് എടുത്ത് അവന് ധാത്രി വൃക്ഷത്തിന്റെ നിഴലിലേക്ക് പോയി.
കേചിദുര്വരിതാസ്തേപു ചണകാസ്തത്ര നാരദ
അവിടെ ലഭിച്ച കടലുകളില് ചിലത് പാകമാകാത്തതായിരുന്നു, നാരദാ.
തേന പുണ്യപ്രഭാവേന രാജാഽഽസീദ്ധനികഃ ക്ഷിതൌ
അവന് നേടിയ പുണ്യശക്തിയാല് ഭൂമിയില് ധനികനായ രാജാവായി.
ധാത്രീവനേ മുനിശ്രേഷ്ഠ സര്വകാമാര്ഥസിദ്ധയേ യഃ ശൃണോതി സ പാപേഭ്യോ മുച്യതേ ദ്വിജസൂനുവത്
മുനിശ്രേഷ്ഠ, ധാത്രി വനത്തില് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടാനായി ഇത് കേള്ക്കുന്നവന് പാപങ്ങളില് നിന്ന് മോചിതനാകും, ദ്വിജപുത്രനുപോലെ.
നാരദ ഉവാച കോഽഭൂദ്ദ്വിജസുതോ ബ്രഹ്മന്കിം പാപം കൃതവാന്പുരാ
നാരദന് ചോദിച്ചു: ബ്രഹ്മന്, ആ ദ്വിജപുത്രന് ആര് ആയിരുന്നു? അവന് മുമ്പ് എന്ത് പാപം ചെയ്തു?
ദേവശര്മേതി വിഖ്യാതോ വേദവേദാംഗപാരഗഃ
ദേവശര്മ എന്ന പേരില് പ്രശസ്തനായിരുന്നു, വേദങ്ങളും അവയുടെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും പൂര്ണമായി പഠിച്ചവന്.