ദത്ത്വാ ചാകാശദീപം ച ശ്രുത്വാ ചൈവ ഹരേഃ കഥാമ്
ആകാശദീപം അർപ്പിച്ച ശേഷം ഹരിയുടെ കഥ കേട്ടു.
ഇത്യേതത്സര്വമാഖ്യാതം ലുബ്ധ ഗച്ഛ യഥാസുഖമ്
ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ലോഭിയേ, ഇപ്പൊൾ നീ ഇഷ്ടംപോലെ പോകാവുന്നതാണ്.
വ്രതം ചാകാശദീപസ്യ ചകാര വിധിവന്മുനേ
മഹർഷേ, ആകാശദീപവ്രതം നിയമപ്രകാരം ആൾ നിർവഹിച്ചു.
സുനംദോപി മഹാരാജ ആശ്ചര്യം സമുപാഗതഃ
മഹാരാജാവേ, സുനന്ദനും അത്ഭുതം അനുഭവിച്ചു.
പ്രാതഃ സ്നാത്വാ ശുചിര്ഭൂത്വാ കാര്തികേ മാസി വൈ നൃപഃ
കാർത്തികമാസത്തിൽ, രാജാവ് പ്രഭാതത്തിൽ കുളിച്ച് ശുദ്ധനായി.
രാത്രൌ ദദ്യാദ്വ്യോമദീപം മംത്രേണാനേന വൈ നൃപഃ
രാത്രിയിൽ, രാജാവ് ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആകാശദീപം അർപ്പിക്കണം.
ദാമോദരായ വിശ്വായ വിശ്വരൂപധരായ ച നിര്വിഘ്നം കുരു ദേവേശ യാവന്മാസഃ സമാപ്യതേ
ദാമോദരനായ സർവ്വവ്യാപിയായ സർവ്വരൂപധാരിയായ ദേവേശാ, ഈ മാസം കഴിയുന്നത് വരെ തടസ്സമില്ലാതെ നടക്കട്ടെ.
വ്രതേനാഽനേന ദേവേശ ത്വയി ഭക്തിഃ പ്രവര്ദ്ധതാമ് 2.4.7.
ദേവേശാ, ഈ വ്രതം കൊണ്ടു നിന്നിലേക്കുള്ള ഭക്തി വർദ്ധിക്കട്ടെ.
ബ്രാഹ്മേ മുഹൂര്തേ ച പുനര്വ്യോമദീപം ദദാതി ഹി
ബ്രാഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ വീണ്ടും ആകാശദീപം അർപ്പിക്കുന്നു.
ഉത്സര്ഗസ്യ വിധിം കൃത്വാ വ്യോമ്നി ദീപം സമാപ്യ ച
ഉത്സർഗത്തിന്റെ വിധി അനുസരിച്ച് ആകാശത്തിൽ ദീപം അർപ്പിച്ചു പൂർത്തിയാക്കി.
തേന പുണ്യപ്രഭാവേന സ രാജാ മുനിസത്തമ
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, ആ പൂണ്യശക്തിയാൽ ആ രാജാവ്
സുപുത്രപൌത്രസ്വജനൈര്ബുഭുജേ സഹ ഭാര്യയാ
നല്ല മക്കളും മുമ്മക്കളും ബന്ധുക്കളും ഭാര്യയുമൊത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
സ്ത്രീഭിഃ സഹ സമാരുഹ്യ മോക്ഷമാര്ഗം ഗതോ മുനേ
സ്ത്രീകളോടൊപ്പം മോക്ഷമാർഗത്തിൽ കയറി, മഹർഷേ, അവൻ മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു.
വിഷ്ണുലോകേ വിഷ്ണുരിവ പ്രോച്യമാനഃ സദാഽമരൈഃ
വിഷ്ണുലോകത്തിൽ, ദേവന്മാർ എപ്പോഴും പുകഴ്ത്തുന്ന വിധത്തിൽ, അവൻ വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
തസ്മാത്തു കാര്തികേ മാസി മാനുഷ്യം പ്രാപ്യ ദുര്ലഭമ്
അതിനാൽ, കാർത്തികമാസത്തിൽ ഈ ദുർലഭമായ മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചവൻ
ദാസ്യംതി യേ കാര്തികമാസി മര്ത്യാ വ്യോമപ്രദീപം ഹരിതുഷ്ടയേഽത്ര
ഹരിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ കാർത്തികമാസത്തിൽ ആകാശദീപം അർപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യർ
അഥാഽന്യച്ച പ്രവക്ഷ്യാമി വ്യോമദീപസ്യ വൈഭവമ്
ഇനി ഞാൻ ആകാശദീപത്തിന്റെ മഹത്വം കൂടി പറയാം.
ആകാശാദീപദാനം തു കുര്വംതു ഋഷിസത്തമാഃ ।। 2.4.7.
മഹർഷികൾ ആകാശദീപം അർപ്പിക്കണം.
മന്ത്രേണാഽനേന യേ മര്ത്യാഃ പിതൃഭ്യഃ ഖേ തു ദീപകമ് ഉത്തമാം ഗതിമിത്ഥം തേ ദീപദാനം മയേരിതമ് ।। 2.4.7.
ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ആകാശത്തിലെ പിതൃകള്ക്ക് ദീപം അർപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് അതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ പ്രാപ്തി. ദീപം നൽകുന്നതിന്റെ ഫലം ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദീനാം ഭവനേഷു വിശേഷതഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ, വിഷ്ണുവിന്റെ, ശിവന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭവനങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച്—
തത്രതത്ര രതിം കുര്യാന്നാംധകാരേ കദാചന 2.4.7.
എവിടെയും ഇരുണ്ടിടങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും ആസ്വാദനം ചെയ്യരുത്.
യഃ കുര്യാത്കാര്തികേ വിഷ്ണോഃ പുരഃ കര്പൂരദീപകമ് 2.4.7.
കാർത്തിക മാസത്തിൽ ആരെങ്കിലും വിഷ്ണുവിന് മുമ്പിൽ കർപ്പൂരദീപം തെളിച്ചാൽ—
ഗോപഃ കശ്ചിദമാവാസ്യാം ദീപം പ്രജ്വാല്യ ശാര്ങ്ഗിണഃ
ഒരു ഗോപൻ അമാവാസ്യ ദിവസം ശാരംഗധാരിക്ക് ദീപം തെളിച്ചാൽ—
ത്വദ്വാഗമൃതപാനേന തൃഷാ ഭൂയഃ പ്രവര്ധതേ
നിന്റെ വാക്കുകളുടെ അമൃതം കുടിച്ചാൽ, എന്റെ ദാഹം കൂടുതൽ കൂടുന്നു.
ദേവം ദാമോദരം പൂജ്യ കോമലൈസ്തുലസീദലൈഃ
ദാമോദരനെ কোমലമായ തുളസിയിലകളാൽ ആരാധിക്കണം.
ഭക്ത്യാ വിരഹിതോ യസ്തു സുവര്ണാദിഭിരര്ചയേത്
ആർക്കും ഭക്തി ഇല്ലാതെ പൊന്നും മറ്റും അർപ്പിച്ച് ആരാധിച്ചാൽ—
സര്വേഷാമപി വര്ണാനാം ഭക്തിരേഷാ പരാ സ്മൃതാ
എല്ലാ വർഗങ്ങളിലുമുള്ള ഭക്തിയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ഭക്ത്യാ സംപൂജിതോ നിത്യം തുലസ്യാസ്തു ദലാര്ധതഃ
ആൾ ഭക്തിയോടെ, തുളസിയിലയുടെ പകുതിയാലെങ്കിലും, എപ്പോഴും ആരാധിച്ചാൽ—
വിഷ്ണുദാസഃ പുരാ ഭക്ത്യാ തുലസീപൂജനേന ച
ഒരിക്കൽ, ഭക്തിയാലും തുളസിപൂജയാലും വിഷ്ണുവിന്റെ ദാസൻ—
തുലസ്യാഃ ശൃണു മാഹാത്മ്യം പാപഘ്നം പുണ്യവര്ദ്ധനമ്
പാപങ്ങൾ നീക്കുകയും, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തുളസിയുടെ മഹത്വം കേൾക്കു.