യസ്യാഃ ശ്രവണമാത്രേണ ന നരഃ കായവാന്ഭവേത്
ആരെയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുന്നതു മാത്രം മതിയെങ്കിൽ, മനുഷ്യൻ ശരീരത്തിൽ തുടരുകയില്ല,
ബ്രഹ്മണഃ സൃഷ്ടികാമസ്യ മനോവര്വൈസ്വതേംഽതരേ
സൃഷ്ടിക്കാനാഗ്രഹിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്, മനുവിന്റെയും വിവസ്വാന്റെയും മനസ്സുകൾക്കിടയിൽ,
വാമാദജായതാംഗുഷ്ഠാദ്ഭാര്യാ തസ്യ മഹാത്മനഃ
അവൻ്റെ ഇടത് വലതൊടിയിലിൽ നിന്നു ആ മഹാത്മാവിന് ഒരു ഭാര്യ ജനിച്ചു.
താഃ സര്വാശ്ചാനവദ്യാംഗീഃ കന്യാഃ കമലലോചനാഃ
അവരുടെ എല്ലാ പുത്രിമാരും കമലനയനികളായി, ദോഷമില്ലാത്ത രൂപത്തിൽ,
ദദൌ സ ദശ ധര്മായ കശ്യപായ ത്രയോദശ
അവൻ പത്ത് പുത്രിമാരെ ധർമ്മനു, പതിമൂന്ന് കശ്യപനു നൽകി.
രോഹിണീ വല്ലഭാ ജാതാ തസ്യ ചന്ദ്രസ്യ സര്വദാ
റോഹിണി ചന്ദ്രനു എപ്പോഴും പ്രിയയായവളായി.
ചംദ്രേണാപി തഥാ ശപ്തോ ദക്ഷഃ പ്രാചേതസഃ കൃതഃ
പ്രചേതസിന്റെ മകനായ ദക്ഷൻ ചന്ദ്രനെയും ഇങ്ങനെ ശപിച്ചു.
നാമംത്രിതോഽഹം മോഹേന ദക്ഷേണ പര്വതാത്മജേ
പർവ്വതപുത്രിയെ, ദക്ഷൻ മോഹത്തിൽ പെട്ട് എന്നെ വിളിച്ചില്ല.
ഹവ്യവാഹസ്തദാ യുക്തോ വഹന്മംത്രൈഃ സമീരിതഃ
അപ്പോൾ ഹവ്യവാഹൻ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട് ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി.
സ്മരംത്യാ പൂര്വവൈരം തു വിജ്ഞപ്തോഽഹം ത്വയാ പ്രിയേ ൫.൨.൮൨.
മുൻ വൈരമറിഞ്ഞ്, പ്രിയേ, നീ എന്നോട് അറിയിച്ചുവല്ലോ.
ത്വം യജ്ഞസ്ത്വം വഷട്കാരോ ഹോതാഽധ്വര്യുസ്ത്വമേവ ച
നീ തന്നെയാണ് യജ്ഞം, നീ തന്നെയാണ് വഷട് വിളി, നീ തന്നെയാണ് ഹോതാവ്, നീ തന്നെയാണ് അദ്ധ്വര്യുവും.
ദേവാനാം ഭാഗധേയാനി വഹത്യഗ്നിരയം ഭയാത്
ഭയത്താൽ ഈ അഗ്നി ദേവന്മാരുടെ ഭാഗങ്ങൾ എടുത്തു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
അനുസ്മരന്പൂര്വവൈരം നൈവ ദാസ്യത്യശാസിതഃ
മുൻ വൈരം ഓർത്ത്, ആരും പറയാതെ അവൻ കൊടുക്കില്ല.
യേ ച യജ്ഞേ സമാനീതാ ദേവാ ദക്ഷസ്യ ശംകര
ശങ്കരാ, ദക്ഷന്റെ യജ്ഞത്തിൽ ചേർന്നിരുന്ന ദേവന്മാർ
ഏവമുക്തേ ത്വയാ ദേവി മയാപ്യുക്തം വരാനനേ
ദേവി, നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാനും അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
വഹ്നിശ്ചാദേശകാരീ ച ദേവാഃ ക്രീഡനകാഃ പ്രിയേ
അഗ്നി കല്പന അനുസരിച്ച് പ്രവര്ത്തിച്ചു, ദേവന്മാര് കളിപ്പാട്ടങ്ങളായി മാറി, പ്രിയേ.
ലലാടേ ഭ്രുകുടീം കൃത്വാ പ്രോച്ഛ്വസംത്യാ പുനഃപുനഃ
അവളുടെ നെറ്റിയില് ചുരുണ്ട ഭ്രൂകൂട്ടത്തോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും ആഹ്വസിച്ച്,
തസ്മിന്സംമര്ദ്യമാനേ തു നാസാഗ്രേ പര്വതാത്മജേ
അവിടെ അവളെ അമര്ത്തുമ്പോള്, പര്വതപുത്രിയേ, അവളുടെ മൂക്കിന്റെ അറ്റത്ത്—
ബദ്ധഗോധാംഗുലിത്രാ ച കവചാബദ്ധമേഖലാ
കടുവയുടെ രൂപത്തിലുള്ള വിരലങ്കി കെട്ടിയതും, കവചത്തിന് ചുറ്റി കെട്ടിയ കട്ടിയും ധരിച്ചവളും,
സഹസ്രാസ്യാ ശതഭുജാ സഹസ്രചരണോദരീ ൫.൨.൮൨.
ആയിരം മുഖങ്ങളുള്ളവളും, നൂറ് കൈകളുള്ളവളും, ആയിരം കാലുകളും വലിയ വയറും ഉള്ളവളും ആയിരുന്നു അവള്.
കൃതം നാമ ത്വയാ ദേവി താം ദൃഷ്ട്വാ ച തമോമയീമ്
ദേവി, നീ സൃഷ്ടിച്ച ആ അന്ധകാരരൂപം കണ്ടപ്പോള്—
മയാ സൃഷ്ടസ്തു പുരുഷസ്താദൃശോ ലോമഹര്ഷണഃ ആജ്ഞാപയ സുരേശാന കിം കരോമി ജഗത്പ്രഭോ
ഞാന് ഒരു ഭയങ്കരനായ പുരുഷനെ സൃഷ്ടിച്ചു; ദേവാധിപനേ, ലോകനാഥനേ, എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് കല്പിക്കുക.
തതോ ദേവി മയാജ്ഞപ്തോ ഭാവം ജ്ഞാത്വാ ത്വദീയകമ്
ശേഷം, ദേവി, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് മനസ്സിലാക്കി ഞാന് കല്പന നല്കി.
വീരഭദ്ര മമാദേശാദ്ഭദ്രകാല്യാ സഹാനയാ
എന്റെ കല്പനപ്രകാരം വീരഭദ്രനും ഭദ്രകാളിയുമൊപ്പമായ്,
വിധ്വംസയ ഗണാധ്യക്ഷ സയജ്ഞം സപരിഗ്രഹമ്
ഗണങ്ങളുടെ നാഥാ, യജ്ഞവും അതിന്റെ അനുചരന്മാരും എല്ലാം നശിപ്പിക്കൂ.
ത്വയാപി ഭദ്രകാല്യാസ്തു ദത്തം സൈന്യം ഭയാവഹമ്
നിനക്കും ഭദ്രകാളിയേ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സൈന്യം നല്കപ്പെട്ടു.
തതസ്തൌ തേന സൈന്യേന മഹതാതിസമാവൃതൌ
അതിനുശേഷം ആ വലിയ സൈന്യത്താല് അവര് ഇരുവരും വളഞ്ഞു.
ദേവൈഃ പരിവൃതോ ദേവി സദസ്യൈര്ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ വിശ്രബ്ധാ മംത്രപൂതം തു പിബംതഃ സോമമധ്വരേ
ദേവി, ദേവന്മാരും ബ്രാഹ്മണസദസ്യരുമൊത്ത് ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവര് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ മന്ത്രശുദ്ധിയുള്ള സോമം യജ്ഞത്തില് കുടിച്ചു.
ത്രിനേത്രേണ ത്രിശൂലേന ത്രിദശാധിപ ഈശ്വരഃ
മൂന്നു കണ്ണുകളും ത്രിശൂലവും ഉള്ള ദേവാധിപന്,
യമാഖ്യേന ഗണേനൈവ യമകല്പപ്രഭേണ ച ൫.൨.൮൨.
യമ എന്ന പേരിലുള്ള ഗണത്തോടും, യമനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവരോടും കൂടി,