തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ധര്മസ്യ ച യശസ്വിനി ദദര്ശ പരയാ ഭക്ത്യാ പസ്പര്ശ ച പുനഃപുനഃ
അവളുടെ വചനവും ധർമ്മവും കേട്ട്, മഹത്വമുള്ളവളായ അവൾ അതിനെ അത്യന്തഭക്തിയോടെ ദർശിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും സ്പർശിച്ചു.
ദര്ശനാത്തസ്യ ലിംഗസ്യ തസ്മില്ലിംഗേ ലയം ഗതാ
ആ ലിംഗം ദർശിച്ചതിന്റെ ഫലമായി അവൾ അവിടെ തന്നെയുള്ള ലിംഗത്തിൽ ലയിച്ചു.
അന്യജന്മനി പാപിഷ്ഠാ മുക്താ ത്വം പിംഗലേക്ഷണാ ।। 5.2.81.
മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ വലിയ പാപിനിയായിരുന്നാലും, നീ മോചിതയായി, പിംഗലനയനേ.
അതോ ലോകേഷു വിഖ്യാതഃ പിംഗലേശ്വരസംജ്ഞകഃ
അതിനാൽ ലോകങ്ങളിൽ പിംഗലേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി.
ദിശി പശ്യംതി യേ ഗത്വാ പൂര്വസ്യാം പിംഗലേശ്വരമ്
കിഴക്കോട്ട് പോയി പിംഗലേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്നവർ,
ദേവാ വശ്യാ ഭവിഷ്യംതി സ്വര്ഗസ്തേഷാം ന സംശയഃ
ദേവന്മാർ അവർക്കു അനുകൂലരാകും; അവർക്കു സ്വർഗ്ഗം ഉറപ്പാണ്, സംശയമില്ല.
ധര്മോ ധനേന സഹിതഃ കുലേ തേഷാം ന നശ്യതി പിതൄണാമക്ഷയാ തൃപ്തിര്ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
ധനം കൂടിയ ധർമ്മം അവരുടെ കുടുംബത്തിൽ ഒരിക്കലും നശിക്കില്ല; പിതാക്കന്മാർക്ക് അക്ഷയമായ തൃപ്തി ലഭിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
അശ്വമേധസഹസ്രേണ യത്പുണ്യം സമുദാഹൃതമ്
ആയിരം അശ്വമേധ യാഗങ്ങളിൽ നിന്നു കിട്ടുന്ന പുണ്യം
യാനി ലിംഗാനി ക്ഷേത്രേഽസ്മിന്ഗോപ്യാനി പ്രകടാനി ച
ഈ സ്ഥലത്ത് മറഞ്ഞതും തുറന്നതുമായ എത്രയും ലിംഗങ്ങൾ ഉണ്ടോ,
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
യസ്യാഃ ശ്രവണമാത്രേണ ന നരഃ കായവാന്ഭവേത്
ആരെയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുന്നതു മാത്രം മതിയെങ്കിൽ, മനുഷ്യൻ ശരീരത്തിൽ തുടരുകയില്ല,
ബ്രഹ്മണഃ സൃഷ്ടികാമസ്യ മനോവര്വൈസ്വതേംഽതരേ
സൃഷ്ടിക്കാനാഗ്രഹിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്, മനുവിന്റെയും വിവസ്വാന്റെയും മനസ്സുകൾക്കിടയിൽ,
വാമാദജായതാംഗുഷ്ഠാദ്ഭാര്യാ തസ്യ മഹാത്മനഃ
അവൻ്റെ ഇടത് വലതൊടിയിലിൽ നിന്നു ആ മഹാത്മാവിന് ഒരു ഭാര്യ ജനിച്ചു.
താഃ സര്വാശ്ചാനവദ്യാംഗീഃ കന്യാഃ കമലലോചനാഃ
അവരുടെ എല്ലാ പുത്രിമാരും കമലനയനികളായി, ദോഷമില്ലാത്ത രൂപത്തിൽ,
ദദൌ സ ദശ ധര്മായ കശ്യപായ ത്രയോദശ
അവൻ പത്ത് പുത്രിമാരെ ധർമ്മനു, പതിമൂന്ന് കശ്യപനു നൽകി.
രോഹിണീ വല്ലഭാ ജാതാ തസ്യ ചന്ദ്രസ്യ സര്വദാ
റോഹിണി ചന്ദ്രനു എപ്പോഴും പ്രിയയായവളായി.
ചംദ്രേണാപി തഥാ ശപ്തോ ദക്ഷഃ പ്രാചേതസഃ കൃതഃ
പ്രചേതസിന്റെ മകനായ ദക്ഷൻ ചന്ദ്രനെയും ഇങ്ങനെ ശപിച്ചു.
നാമംത്രിതോഽഹം മോഹേന ദക്ഷേണ പര്വതാത്മജേ
പർവ്വതപുത്രിയെ, ദക്ഷൻ മോഹത്തിൽ പെട്ട് എന്നെ വിളിച്ചില്ല.
ഹവ്യവാഹസ്തദാ യുക്തോ വഹന്മംത്രൈഃ സമീരിതഃ
അപ്പോൾ ഹവ്യവാഹൻ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട് ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി.
സ്മരംത്യാ പൂര്വവൈരം തു വിജ്ഞപ്തോഽഹം ത്വയാ പ്രിയേ ൫.൨.൮൨.
മുൻ വൈരമറിഞ്ഞ്, പ്രിയേ, നീ എന്നോട് അറിയിച്ചുവല്ലോ.
ത്വം യജ്ഞസ്ത്വം വഷട്കാരോ ഹോതാഽധ്വര്യുസ്ത്വമേവ ച
നീ തന്നെയാണ് യജ്ഞം, നീ തന്നെയാണ് വഷട് വിളി, നീ തന്നെയാണ് ഹോതാവ്, നീ തന്നെയാണ് അദ്ധ്വര്യുവും.
ദേവാനാം ഭാഗധേയാനി വഹത്യഗ്നിരയം ഭയാത്
ഭയത്താൽ ഈ അഗ്നി ദേവന്മാരുടെ ഭാഗങ്ങൾ എടുത്തു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
അനുസ്മരന്പൂര്വവൈരം നൈവ ദാസ്യത്യശാസിതഃ
മുൻ വൈരം ഓർത്ത്, ആരും പറയാതെ അവൻ കൊടുക്കില്ല.
യേ ച യജ്ഞേ സമാനീതാ ദേവാ ദക്ഷസ്യ ശംകര
ശങ്കരാ, ദക്ഷന്റെ യജ്ഞത്തിൽ ചേർന്നിരുന്ന ദേവന്മാർ
ഏവമുക്തേ ത്വയാ ദേവി മയാപ്യുക്തം വരാനനേ
ദേവി, നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാനും അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
വഹ്നിശ്ചാദേശകാരീ ച ദേവാഃ ക്രീഡനകാഃ പ്രിയേ
അഗ്നി കല്പന അനുസരിച്ച് പ്രവര്ത്തിച്ചു, ദേവന്മാര് കളിപ്പാട്ടങ്ങളായി മാറി, പ്രിയേ.
ലലാടേ ഭ്രുകുടീം കൃത്വാ പ്രോച്ഛ്വസംത്യാ പുനഃപുനഃ
അവളുടെ നെറ്റിയില് ചുരുണ്ട ഭ്രൂകൂട്ടത്തോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും ആഹ്വസിച്ച്,
തസ്മിന്സംമര്ദ്യമാനേ തു നാസാഗ്രേ പര്വതാത്മജേ
അവിടെ അവളെ അമര്ത്തുമ്പോള്, പര്വതപുത്രിയേ, അവളുടെ മൂക്കിന്റെ അറ്റത്ത്—
ബദ്ധഗോധാംഗുലിത്രാ ച കവചാബദ്ധമേഖലാ
കടുവയുടെ രൂപത്തിലുള്ള വിരലങ്കി കെട്ടിയതും, കവചത്തിന് ചുറ്റി കെട്ടിയ കട്ടിയും ധരിച്ചവളും,
സഹസ്രാസ്യാ ശതഭുജാ സഹസ്രചരണോദരീ ൫.൨.൮൨.
ആയിരം മുഖങ്ങളുള്ളവളും, നൂറ് കൈകളുള്ളവളും, ആയിരം കാലുകളും വലിയ വയറും ഉള്ളവളും ആയിരുന്നു അവള്.