ഏവമാശ്വാസിതോ ഭൂപോ ഹ്യമാത്യൈര്ധര്മകോവിദൈഃ
ധർമ്മത്തിൽ നിപുണരായ മന്ത്രിമാർ രാജാവിനെ ഇങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
വശിഷ്ഠസ്യ സുതോ ജ്യേഷ്ഠഃ ശക്തി ര്വൈ ഭക്ഷിതോ മയാ
വശിഷ്ഠന്റെ മൂത്തമകൻ ശക്തിയെ ഞാൻ തന്നെയാണ് തിന്നുകളഞ്ഞത്.
തേന പാപേന സംതപ്തഃ കഥം സ്വസ്ഥോ ഭവാമി വൈ
അവിടുത്തെ പാപം കൊണ്ട് ഞാൻ വലഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എങ്ങനെ ഞാൻ മനസ്സിന് സമാധാനം കണ്ടെത്തും?
മയാ പുനര്നൃശംസേന സാ തഥാ ന തു വര്ജിതാ രാക്ഷസോഽഹമനേനൈവ ശരീരേണ കുലാംതകൃത്
എന്റെ ക്രൂരത കൊണ്ടു അവളെയും ഞാൻ രക്ഷിച്ചില്ല; ഈ ശരീരത്താൽ ഞാൻ രാക്ഷസനായി, എന്റെ വംശത്തെ നശിപ്പിച്ചവനായി.
ജാതഃ കുലേ രഘൂണാം വൈ പാപാത്മാ പാപസംഭവഃ
രഘുവംശത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും ഞാൻ പാപത്തിൽ നിന്നു പിറന്ന ദുഷ്ടാത്മാവാണ്.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സൌദാസസ്യ സുവിസ്മിതാഃ
സൗദാസന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവർ അതിശയത്തോടെ നിശ്ശബ്ദരായി.
അഹോ പാപമിദം ഭൂരി കൃതം പാപേന സര്വഥാ
അയ്യോ, ഈ വലിയ പാപം പാപി എല്ലാതരത്തിലും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
തസ്മാദദ്യൈവ ഗംതവ്യമസ്യ ഭൂപസ്യ കാരണാത്
അതിനാൽ ഈ രാജാവിന്റെ കാരണത്താൽ നമുക്ക് ഇന്നുതന്നെ പോകേണ്ടതാണു.
ഇത്യുക്ത്വാ സഹിതാസ്തേന തേഽമാത്യാ ഭൃശദുഃഖിതാഃ 5.2.80.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അത്യന്തം ദുഃഖിതരായ മന്ത്രിമാർ അവനോടൊപ്പം ചേർന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
അദൃശ്യംതീം വധൂം ദീനാം യത്രാശ്വാസയതി പ്രഭുഃ ഭയസംവിഗ്നയാ വാചാ വശിഷ്ഠമിദമബ്രവീത്
അവിടെയായിരുന്നു ഭർത്താവ് ദുഃഖിതയായ ഭാര്യയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നത്; ഭയഭീതിയോടെ അവൻ വശിഷ്ഠനോടു ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
അസൌ മൃത്യുരിവോഗ്രേണ ദണ്ഡേന വഹുഗര്വിതഃ
അവൻ മരണൻപോലെ ഭയങ്കരൻ, ഭയാനകമായ ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻ, അത്യന്തം അഹങ്കാരിയുമാണ്.
തന്നിവാരയിതും ശക്തോ നാന്യോ വൈ ഭുവി കശ്ചന
ഭൂമിയിൽ മറ്റാരും അവനെ തടയാൻ കഴിയില്ല.
ത്രാഹി മാം ഭഗ വന്പാപാദസ്മാദ്ദാരുണദര്ശനാത്
പ്രഭോ, ഈ ഭയാനകമായ പാപിയിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.
നൈതദ്രക്ഷോ ഭയം യസ്മാത്പശ്യസി ത്വമുപസ്ഥിതമ്
നിനക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, കാരണം നീ വരാനിരിക്കുന്ന അപകടം കാണുന്നവനാണ്.
സ ഏഷോഽസ്മിന്വനോദ്ദേശേ സമാ യാതോ മമാംതികമ് വാരയാമാസ തേജസ്വീ ഹുംകാരേണ നൃപോത്തമമ്
അവൻ ഒരു വർഷം ഈ കാടിന്റെ ഭാഗത്ത് എന്റെ അടുത്തെത്തി; ശക്തനായ രാജാവിന്റെ ഹുങ്കാരത്തിൽ അവൻ തടയപ്പെട്ടു.
മന്ത്രപൂതേന ച തതഃ സമഭ്യുക്ഷ്യ ച വാരിണാ
പിന്നീട് മന്ത്രശുദ്ധിയുള്ള വെള്ളം അവന്റെ മേൽ തളിച്ചു.
പ്രതിലഭ്യ തതഃ സംജ്ഞാമഭിവാദ്യ കൃതാംജലിഃ
അതിനുശേഷം അവൻ ബോധം വീണ്ടെടുത്തു, കയ്യുകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു.
സൌദാസോഽഹം മഹാഭാഗ ദാസോഽഹം തവ സുവ്രത
മഹാഭാഗവതേ, ഞാൻ സൗദാസനാണ്; സുവ്രതാ, ഞാൻ നിന്റെ ദാസനാണ്.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ നൃപസ്യ ദ്വിജസത്തമഃ രാജാനം പ്രത്യുവാചേദം വിനയാവനതം തഥാ ।। 5.2.80.
രാജാവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ വിനയപൂർവ്വം തലവാഴ്ത്തിയ രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ജ്ഞാതമേവ യഥാകാലം ഗച്ഛ രാജന്കുശ സ്ഥലീമ്
എല്ലാം അറിയാമാണ്; ശരിയായ സമയത്ത്, രാജാവേ, നീ കുശസ്ഥലിയിൽ പോകണം.
രാജസംപത്കരം ദിവ്യം പുത്രപൌത്രവിവര്ദ്ധനമ് തസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ വിപാപ്മാ ച ഭവിഷ്യസി
അവിടെ ദൈവികമായ ഒരു ചിഹ്നം ഉണ്ട്; അതു രാജസമ്പത്തും പുത്രപൗത്രസമൃദ്ധിയും നൽകുന്നു. അതു കണ്ട് മാത്രം നീ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
ദുഃസ്വപ്നജം ഭയം ഘോരം വിനംക്ഷ്യതി ന സംശയഃ
കெട്ട സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അത്യന്തം ഭയവും ദു:സ്വപ്നങ്ങളും തീർന്നുപോകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഇത്യുക്തോ ഗുരുണാ ഭൂയോ വശിഷ്ഠേന മഹാത്മനാ ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം ദുഷ്ടദുഃസ്വപ്നനാശനമ്
മഹാത്മാവായ ഗുരുവായ വസിഷ്ഠൻ ഇങ്ങനെ വീണ്ടും പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ അവിടെ ദു:സ്വപ്നങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ആ ചിഹ്നം കണ്ടു.
നഷ്ടാഃ സര്വേപി ദുഃസ്വപ്നാഃ സുസ്വപ്നാശ്ചാഭവംസ്തദാ അയോധ്യായാം ഗതോ രാജ്യം ചകാര മുദിതസ്തദാ
എല്ലാ ദു:സ്വപ്നങ്ങളും അന്ന് ഇല്ലാതായി; നല്ല സ്വപ്നങ്ങൾ മാത്രം ഉണ്ടായി. അയോധ്യയിൽ ചെന്ന രാജാവ് ആ സമയത്ത് സന്തോഷത്തോടെ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
തദാപ്രഭൃതി ദേവോഽയം സുസ്വപ്നേശ്വരസംജ്ഞകഃ
അന്ന് മുതൽ ഈ ദൈവം നല്ല സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഇശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദശ്യാം ദേവം സ്വപ്നേശ്വരം ശിവമ് ആജന്മപ്രഭവം തേഷാം ദുഃസ്വപ്നം ച വിനശ്യതി
അഷ്ടമി, ചതുര്ദ്ശി ദിവസങ്ങളിൽ ശിവനെ, സ്വപ്നേശ്വരനായി ആരാധിക്കുന്നവരുടെ ജനനം മുതൽ ഉണ്ടായ ദു:സ്വപ്നങ്ങൾ എല്ലാം നശിക്കും.
സ ഏവ സര്വദാ പൂജ്യ ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും ഇദ്ദേഹത്തെയാണ് ആരാധിക്കേണ്ടത്.
യം യം കാമമഭിധ്യായ മനസാഭിമതം നരഃ
ആളുകൾ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് ഇഷ്ടം ആയാലും,
നിയമേന പ്രപശ്യംതി ദേവം സ്വപ്നേശ്വരം സദാ 5.2.80.
നിത്യേന ആചരണം ചെയ്താൽ അവർ ദൈവമായ സ്വപ്നേശ്വരനെ എപ്പോഴും കാണും.
ഭക്തിഹീനഃ ക്രിയാഹീനോ യഃ പശ്യതി പ്രസംഗതഃ
ഭക്തിയും ആചാരവും ഇല്ലാത്തവൻ പോലും, യാദൃശ്ചികമായി ഇദ്ദേഹത്തെ കണ്ടാൽ,