വ്രജംത്യേവ സുദുഷ്പ്രാപ്യം ബ്രഹ്മസായുജ്യമവ്യയമ്। സംപ്രാപ്യ തു പുനര്ജന്മ ലഭംതേ മോക്ഷമവ്യയമ്
അവര് പ്രാപിക്കാനാകാത്ത ബ്രഹ്മസായുജ്യം നേടുന്നു; അതു നേടിയാല് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല, ശാശ്വത മോക്ഷം ലഭിക്കും.
യഃ പശ്യതി നരോ ലിംഗം ഹനുമത്കേശ്വരെ പ്രിയ
പ്രിയനേ, ഹനുമത്കേശ്വരത്തില് ലിംഗം ദര്ശിക്കുന്ന മനുഷ്യന്,
സര്വലോകേഷു തസ്യൈവ ഗതിര്ന പ്രതിഹന്യതേ
അവന്ക്ക് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും വഴികള് ഒരിക്കലും തടയപ്പെടുകയില്ല.
ബാലസൂര്യപ്രതീകാശവിമാനേന സുവര്ചസാ 5.2.79.
പുതിയ സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള ദീപ്തിയുള്ള രഥത്തില്.
വിചരത്യവിചാരേണ സര്വലോകാന്ദിവൌകസാമ്
അവൻ വിവേകമില്ലാതെ ദേവലോകങ്ങളിലൊക്കെയും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
സ്വര്ഗാച്ച്യുതഃ പ്രജായേത കുലേ മഹതി രൂപവാന്
സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ, വലിയ കുടുംബത്തിൽ സുന്ദരനായവനായി ജനിക്കും.
രാജാ വാ രാജതുല്യോ വാ ദര്ശനാദസ്യ ജായതേ
അവനെ കാണുന്നവൻ രാജാവോ രാജനോടു തുല്യനായവനോ ആകുന്നു.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പംചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിംഗമാഹാത്മ്യ ഉമാമഹേശ്വരസംവാദേ ഹനുമത്കേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകോനാശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയുടെ അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ, ഉമയും മഹേശ്വരനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിൽ, ഹനുമത്കേശ്വരന്റെ മഹത്വം എന്ന അധ്യായം എഴുപത്തൊൻപതാം അധ്യായമായി അവസാനിക്കുന്നു.
ആശീതികം വിജാനീഹി ദേവം സ്വപ്നേശ്വരം പ്രിയേ
പ്രിയേ, സ്വപ്നേശ്വരൻ എന്ന ആശീതികദേവനെ നീ അറിയണം.
കല്മാഷപാദേതി ഖ്യാതോ ലോകേ രാജാ ബഭൂവ ഹ
ലോകത്ത് കല്മാഷപാദൻ എന്ന രാജാവായി അവൻ പ്രസിദ്ധനായി.
സ കദാചിദ്വനേ രാജാ വശിഷ്ഠസുതമൌരസമ് മാര്ഗസ്ഥിതം തപോനിഷ്ഠമപഗച്ഛേതി ചാബ്രവീത്
ഒരു ദിവസം, ആ രാജാവ് വനത്തിൽ വഴിയിലിരുന്ന വസിഷ്ഠന്റെ സ്വന്തം മകനായ, തപസ്സിൽ ലയിച്ചിരുന്നവനെ കാണുകയും, വഴിവിടാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
അമുംചംതം തു പംഥാനം തമൃഷിം നൃപസത്തമഃ
എന്നാൽ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ആ ഋഷിക്ക് വഴിവിടാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
കശാപ്രഹാരാഭിഹതസ്തതഃ സ മുനിപുംഗവഃ
അതിനുശേഷം, ആ മഹർഷി ചവിട്ടുകൊണ്ടു അടിക്കപ്പെട്ടു.
ഹംസി രാക്ഷസവദ്യസ്മാദ്രാജാപസദ താപസമ്
നീ, ദുഷ്ടനായ രാജാവേ, ഒരു തപസ്സുവാനെ രാക്ഷസനെപ്പോലെ കൊല്ലുകയുണ്ടായി.
സതതം പിശിതാസക്തശ്ചരിഷ്യസി മഹീമിമാമ്
നീ എപ്പോഴും ഈ ഭൂമിയിൽ മാംസത്തിൽ ആസ്വാദനത്തോടെ സഞ്ചരിക്കേണ്ടിവരും.
ജഗാമ ശരണം ശക്തിം പ്രസാദയിതുമ ര്ഹയത് പ്രസാദ്യമാനോ ഭൂപേന തദാ തേനാപി ഭക്ഷിതഃ
അവൻ ശക്തിയെ അഭയം തേടി, അനുകൂലമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ രാജാവ് പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടും, ശക്തി അവനെ തിന്നുകളഞ്ഞു.
ശക്തിം തം ഭക്ഷയിത്വാ തു വശിഷ്ഠസ്യാപരാന്തു താന്
ശക്തിയെ തിന്നുകഴിഞ്ഞ്, വസിഷ്ഠന്റെ മറ്റു മക്കളെയും അവൻ തിന്നുകളഞ്ഞു.
തദാപ്രഭൃതി സംജാതഃ പുരുഷാദോ നൃപോത്തമഃ ।। 5.2.80.
അത് മുതൽ, ആ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് മനുഷ്യഭക്ഷകനായി മാറി.
ദൃഷ്ട്വാ ഭയാനകാന്സ്വപ്നാന്സ രാജാ പര്യ്യതപ്യത
ഭയാനകമായ സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടതോടെ, ആ രാജാവ് വളരെയധികം വേദനിച്ചു.
അഥാപ്യുക്തമമാത്യൈശ്ച കിം കരോഷി മഹീപതേ
അപ്പോൾ മന്ത്രിമാർ ചോദിച്ചു: 'രാജാവേ, നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?'
സ രാജാ കഥയാമാസ ദുഃസ്വപ്നാനനുപൂര്വശഃ
അപ്പോൾ ആ രാജാവ് തന്റെ ദുഷ്ടസ്വപ്നങ്ങൾ ഒന്നു പിന്നാലെ ഒന്നായി പറഞ്ഞു.
ഉപരുദ്ധാം ച ജഗതീം ഘനേന തമസാ വൃതാമ്
ലോകം കനത്ത ഇരുണ്ടതിൽ മൂടപ്പെട്ട് തടയപ്പെട്ടു.
പതംതമദ്രിശിഖരാത്കലുഷേ ഗോമയേ ഹ്രദേ
പർവ്വതശിഖരത്തിൽ നിന്ന് മലിനമായ ചളിയുള്ള കുളത്തിലേക്ക് ഞാൻ വീണു.
തൈലേനാഭ്യക്തസര്വാംഗസ്തൈലമേവാവഗാഹയന്
എന്റെ ശരീരമൊക്കെയും എണ്ണയിൽ മുക്കി, ഞാൻ എണ്ണക്കുളത്തിലേക്ക് മുഴുവൻ മുങ്ങി.
ഗായംതി പ്രമദാ രക്താ രക്തമാല്യാനുലേപനാഃ
ചുവപ്പു മാലകളും ചുവപ്പ് അങ്കിതങ്ങളും അണിഞ്ഞു, ആ സ്ത്രീകൾ ആസ്വാദത്തോടെ പാടുന്നു.
താഭിരാകൃഷ്യമാണോഽപി നീതോഽഹം ദക്ഷിണാം ദിശമ്
അവരാൽ വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, ഞാൻ തെക്കോട്ട് നയിക്കപ്പെട്ടു.
പാംസുകര്ദമയോര്മധ്യേ മഗ്നോഹം ലോഹയംത്രിതഃ
മണലും ചളിയും ഇടയിൽ ഞാൻ മുങ്ങി, ഇരുമ്പ് ഉപകരണങ്ങൾ കൊണ്ട് പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
സൃഗാലൈര്ഭക്ഷ്യമാണശ്ച സ്ഥിതോ മദ്ഗുരമസ്തകേ 5.2.80.
എന്റെ കഴുത്ത് താഴ്ത്തി, ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ നരികൾ എന്നെ തിന്നുകയായിരുന്നു.
നദീം നിമഗ്നോ നിശ്ചേഷ്ടോ ജലഹീനാം മഹീസമാമ്
നദിയിൽ ഞാൻ മുങ്ങി, നീങ്ങാൻ കഴിയാതെ, വെള്ളം ഇല്ലാത്ത ഭൂമിപോലെ ആയിരുന്നു.