കീര്ത്തിസ്തേ ഭവിതാ പുത്ര യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ।। ഇത്യുക്തേ തു ത്വയാ ദേവി മയാപ്യുക്തം വരാനനേ
എന്റെ മകനേ, നിന്റെ കീർത്തി സൃഷ്ടി സംഹാരമുണ്ടാകുന്നത് വരെ നിലനിൽക്കും. നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവിയേ, ഞാൻ കൂടി പറഞ്ഞു, മനോഹരമുഖിയായവളേ—
ന മേ മിഥ്യാ വചഃ പുത്ര ഭവിഷ്യതി കഥംചന 5.2.77.
എന്റെ വാക്ക്, മകനേ, ഒരിക്കലും അപ്രാമാണികമോ അസത്യമോ ആകില്ല.
വിമാനേ പുഷ്പപാദേ തു സമാരൂഢോ ഭവിഷ്യസി
പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ദിവ്യവിമാനത്തിൽ നീ കയറി ഇരിക്കും.
ഗണൈഃ സാര്ദ്ധം മയാ ചൈവ മുദിതോ വിചരിഷ്യസി
ഗണങ്ങളോടും എന്റെയും കൂടെ നീ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കും.
അഹം തത്രാഗമിഷ്യാമി മഹാകാലവനേ ശുഭേ
ഞാനും ആ ശുഭമായ മഹാകാലവനത്തിൽ എത്തും.
അനയാ ശുദ്ധയാ ഭക്ത്യാ ലോകാനാമുപകാരകഃ
ഈ ശുദ്ധമായ ഭക്തിയാൽ നീ ലോകങ്ങൾക്ക് ഉപകാരിയായിരിക്കും.
ഇത്യുക്തോ ഹി മയാ ദേവി പുഷ്പദംതോ ഗണാഗ്രണീഃ
ഇങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവിയേ, ഗണങ്ങളുടെ പ്രധാനിയായ പുഷ്പദന്തൻ—
ലിംഗമാരാധയാമാസ ദുര്വാസേശാദഥോത്തരേ ത്വന്നാമ്നാ ഖ്യാതിമേഷ്യാമി പ്രസാദസ്തേ കൃതോഽധുനാ
അവൻ ലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു; പിന്നീട് ദുർവാസസിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, നിന്റെ പേരിൽ പ്രശസ്തി നേടും; നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഇപ്പോൾ ലഭിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദേവി ത്വയാ സാര്ദ്ധമഹം ഗതഃ
ഇതിനിടയിൽ, ദേവി, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പോയി.
ഹൃഷ്ടസ്തു പുഷ്പദംതോഽപി പുഷ്പപട്ടാസനേ ശുഭേ
ആനന്ദത്തോടെ പുഷ്പദന്തൻ പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു.
മയാ സംശ്ലേഷിതഃ സ്നേഹാദുത്സംഗേഽപ്യധിരോപിതഃ
സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ അവനെ അണച്ചു, പിന്നെ എന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി.
യേ പശ്യംതി നരാ ലിംഗം ത്വയാ സംപൂജിതം ഭുവി 5.2.77.
ഭൂമിയിൽ നിന്നാൽ പൂജിച്ച ശിവലിംഗം കാണുന്ന മനുഷ്യർ
ഗണാധ്യക്ഷാ ഭവിഷ്യംതി സര്വകാമൈരലംകൃതാഃ
അവർ എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളോടും കൂടി ഗണങ്ങളുടെ നേതാക്കളാകും.
ദര്ശനാത്ക്ഷീയതേ പാപമൈഹികം പൂര്വകം തഥാ
അത് കാണുന്നതിലൂടെ ലോകത്തിലെയും മുൻജന്മത്തിലെയും പാപങ്ങൾ നശിക്കും.
യഃ പൂജയേച്ചതുര്ദ്ദശ്യാമഷ്ടമ്യാം സോമവാസരേ
ആ ശിവലിംഗം ചതുര്ദശി, അഷ്ടമി, അല്ലെങ്കിൽ തിങ്കളാഴ്ച പൂജിക്കുന്നവൻ
പൈതൃകൈര്മാതൃകൈഃ സാര്ദ്ധം കുലൈസ്തു സപ്തഭിര്യുതഃ
പിതൃവംശത്താരോടും മാതൃവംശത്താരോടും ഏഴു കുടുംബങ്ങളോടും കൂടി
പുഷ്പദംതേശ്വരം ദൃഷ്ട്വാ സോഽശ്വമേധഫലംലഭേത്
പുഷ്പദന്തേശ്വരനെ കണ്ടാൽ അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
മൃതോ ഗാംധര്വലോകേ തു യാതി വിദ്യാധരൈര്വൃതഃ നിയമേന ഗണാധ്യക്ഷ ജായതേ ബ്രഹ്മണോ ദിനമ്
മരണം വന്നാൽ, അവൻ വിദ്യാധരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഗന്ധർവലോകത്തേക്ക് പോകും; നിയമപ്രകാരം ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസത്തിൽ ഗണനേതാവായി ജനിക്കും.
ഐശ്വര്യം സപ്തലോകേഷു ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന്യഥാക്രമമ്
ഏഴു ലോകങ്ങളിലും ഐശ്വര്യവും അനുഭവിച്ച്, ഓരോന്നായി സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ് ആവംത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യ ഉമാമഹേശ്വരസംവാദേ പുഷ്പദന്തേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ സപ്ത സപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സംഹിതയിൽ, അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഉമാമഹേശ്വരസംവാദത്തിൽ, പുഷ്പദന്തേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന എഴുപത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായം.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ തീര്ഥയാത്രാഫലം ലഭേത്
അവനെ കാണുന്നവർക്കു തീർത്ഥയാത്രയുടെ ഫലം ലഭിക്കും.
ശാകലേ നഗരേ ദേവി ചിത്രസേനോ മഹീപതിഃ
ശാകല നഗരിയിൽ, ദേവി, ചിത്രസേന എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യ ചന്ദ്രപ്രഭാ ഭാര്യാ പ്രാണേ ഭ്യോഽപി ഗരീഗസീ
അവന്റെ ഭാര്യ ചന്ദ്രപ്രഭാ ജീവനെക്കാൾ പ്രിയങ്കരിയായിരുന്നു.
അപുത്രസ്യാപി നൃപതേഃ പുത്രീ ജാതാ മനോരമാ
രാജാവിന് മക്കൾ ഇല്ലാതിരുന്നെങ്കിലും മനോരമ എന്ന ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
സര്വലക്ഷണസംപന്നാ കന്യാ ലാവണ്യവത്യപി
എല്ലാ ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞ, സൌന്ദര്യവതിയായ കന്യകയായിരുന്നു അവൾ.
വൈരാഗ്യാദ്ബ്രഹ്മചര്യം ച ചചാര തനുമധ്യമാ
വിരക്തിയാൽ, സുന്ദരിയായ അവൾ ബ്രഹ്മചര്യം ആചരിച്ചു.
ഉത്സംഗേ ച നിജേ കൃത്വാ മൂര്ധ്നി ചാഘ്രായ ഹര്ഷിതഃ
അവളെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, തലയിൽ മണമടക്കി, രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു.
നൃപായ നൃപപുത്രായ സംമതായ ദ്വിജായ വാ ഹര്ഷേണ ചാവൃതോ രാജാ പുനഃ പപ്രച്ഛ താം സുതാമ്
രാജാവായോ, രാജകുമാരനോ, മാന്യനായ ബ്രാഹ്മണനോ ആയിട്ടോ, അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ രാജാവ് വീണ്ടും തന്റെ മകളോടു ചോദിച്ചു.
പൃഷ്ടാ ച സാ യദാ ദേവീ ന ചോവാച നൃപം പ്രതി
അവളോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ, ദേവി രാജാവിനോട് ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു.