പ്രസന്നാസ്ത്രിദശാസ്തേഷാം പ്രഭു ഭക്താശ്ച യേ നരാഃ
ദേവന്മാർ അവരെ സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു, പ്രഭോ, ഭക്തരായ മനുഷ്യരും അങ്ങനെ തന്നെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
ന ജ്ഞേയഃ കേന തത്ത്വേന ദുരാരാധ്യഃ പ്രഭുര്ഭവേത് 5.2.77.
പ്രഭുവിനെ എങ്ങനെ സാക്ഷാൽക്കരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നത് ആരും യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയില്ല.
വിനശ്യംത്യുപകാരാണി തസ്മാത്സേവാ സുദുഷ്കരാ
സേവനത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ സേവനം ചെയ്യുന്നത് വളരെ കഠിനമാണ്.
തസ്മാദ്യത്നേന സംസേവ്യാ ആത്മരക്ഷണതത്പരൈഃ
അതിനാൽ ആത്മസംരക്ഷണത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ പരിശ്രമത്തോടെ സേവനം ചെയ്യണം.
കാംസ്തു ലോകാന്ഗമിഷ്യാമി കലുഷീ ഭൂണഹാ ഇവ ഉവാച ദീനയാ വാചാ പ്രണിപത്യ പുനഃപുനഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനെപ്പോലെ പാപം പിടിച്ചവനായി ഞാൻ ഏത് ലോകങ്ങളിലേക്കാണ് പോകേണ്ടത്? ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്ത് ദു:ഖഭരിതമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ദീനോഽസ്മി ജ്ഞാനഹീനോഽസ്മി പ്രണതോഽസ്മി ച ശംകര
ഞാൻ ദു:ഖിതനാണ്, ജ്ഞാനമില്ലാത്തവനാണ്, ശംകരാ, ഞാൻ നിനക്കു മുന്നിൽ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ന ഹി നിര്വഹണം യാംതി പ്രഭൂണാമാശ്രിതാ രുഷഃ
പ്രഭുക്കളുടെ കോപം ആശ്രയിക്കുന്നവർക്കു ഒരിക്കലും ഗുണം ചെയ്യാറില്ല.
അപി കീട പതംഗത്വം ഗച്ഛേയം തവ ശാസനാത
നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഞാൻ കീടമായാലും, ചിറകുള്ള പുഴുവായാലും സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കും.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ പുഷ്പദംതസ്യ പാര്വതി
പുഷ്പദന്തന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പാർവതി—
ഗച്ഛ പുത്ര മമാദേശാന്മഹാകാലവനം ശുഭമ്
എന്റെ മകനേ, എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നീ മഹാകാലവനത്തിലേക്ക് പോകണം, അതൊരു ശുഭപ്രദേശമാണ്.
കീര്ത്തിസ്തേ ഭവിതാ പുത്ര യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ।। ഇത്യുക്തേ തു ത്വയാ ദേവി മയാപ്യുക്തം വരാനനേ
എന്റെ മകനേ, നിന്റെ കീർത്തി സൃഷ്ടി സംഹാരമുണ്ടാകുന്നത് വരെ നിലനിൽക്കും. നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവിയേ, ഞാൻ കൂടി പറഞ്ഞു, മനോഹരമുഖിയായവളേ—
ന മേ മിഥ്യാ വചഃ പുത്ര ഭവിഷ്യതി കഥംചന 5.2.77.
എന്റെ വാക്ക്, മകനേ, ഒരിക്കലും അപ്രാമാണികമോ അസത്യമോ ആകില്ല.
വിമാനേ പുഷ്പപാദേ തു സമാരൂഢോ ഭവിഷ്യസി
പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ദിവ്യവിമാനത്തിൽ നീ കയറി ഇരിക്കും.
ഗണൈഃ സാര്ദ്ധം മയാ ചൈവ മുദിതോ വിചരിഷ്യസി
ഗണങ്ങളോടും എന്റെയും കൂടെ നീ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കും.
അഹം തത്രാഗമിഷ്യാമി മഹാകാലവനേ ശുഭേ
ഞാനും ആ ശുഭമായ മഹാകാലവനത്തിൽ എത്തും.
അനയാ ശുദ്ധയാ ഭക്ത്യാ ലോകാനാമുപകാരകഃ
ഈ ശുദ്ധമായ ഭക്തിയാൽ നീ ലോകങ്ങൾക്ക് ഉപകാരിയായിരിക്കും.
ഇത്യുക്തോ ഹി മയാ ദേവി പുഷ്പദംതോ ഗണാഗ്രണീഃ
ഇങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവിയേ, ഗണങ്ങളുടെ പ്രധാനിയായ പുഷ്പദന്തൻ—
ലിംഗമാരാധയാമാസ ദുര്വാസേശാദഥോത്തരേ ത്വന്നാമ്നാ ഖ്യാതിമേഷ്യാമി പ്രസാദസ്തേ കൃതോഽധുനാ
അവൻ ലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു; പിന്നീട് ദുർവാസസിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, നിന്റെ പേരിൽ പ്രശസ്തി നേടും; നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഇപ്പോൾ ലഭിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദേവി ത്വയാ സാര്ദ്ധമഹം ഗതഃ
ഇതിനിടയിൽ, ദേവി, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പോയി.
ഹൃഷ്ടസ്തു പുഷ്പദംതോഽപി പുഷ്പപട്ടാസനേ ശുഭേ
ആനന്ദത്തോടെ പുഷ്പദന്തൻ പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു.
മയാ സംശ്ലേഷിതഃ സ്നേഹാദുത്സംഗേഽപ്യധിരോപിതഃ
സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ അവനെ അണച്ചു, പിന്നെ എന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി.
യേ പശ്യംതി നരാ ലിംഗം ത്വയാ സംപൂജിതം ഭുവി 5.2.77.
ഭൂമിയിൽ നിന്നാൽ പൂജിച്ച ശിവലിംഗം കാണുന്ന മനുഷ്യർ
ഗണാധ്യക്ഷാ ഭവിഷ്യംതി സര്വകാമൈരലംകൃതാഃ
അവർ എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളോടും കൂടി ഗണങ്ങളുടെ നേതാക്കളാകും.
ദര്ശനാത്ക്ഷീയതേ പാപമൈഹികം പൂര്വകം തഥാ
അത് കാണുന്നതിലൂടെ ലോകത്തിലെയും മുൻജന്മത്തിലെയും പാപങ്ങൾ നശിക്കും.
യഃ പൂജയേച്ചതുര്ദ്ദശ്യാമഷ്ടമ്യാം സോമവാസരേ
ആ ശിവലിംഗം ചതുര്ദശി, അഷ്ടമി, അല്ലെങ്കിൽ തിങ്കളാഴ്ച പൂജിക്കുന്നവൻ
പൈതൃകൈര്മാതൃകൈഃ സാര്ദ്ധം കുലൈസ്തു സപ്തഭിര്യുതഃ
പിതൃവംശത്താരോടും മാതൃവംശത്താരോടും ഏഴു കുടുംബങ്ങളോടും കൂടി
പുഷ്പദംതേശ്വരം ദൃഷ്ട്വാ സോഽശ്വമേധഫലംലഭേത്
പുഷ്പദന്തേശ്വരനെ കണ്ടാൽ അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
മൃതോ ഗാംധര്വലോകേ തു യാതി വിദ്യാധരൈര്വൃതഃ നിയമേന ഗണാധ്യക്ഷ ജായതേ ബ്രഹ്മണോ ദിനമ്
മരണം വന്നാൽ, അവൻ വിദ്യാധരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഗന്ധർവലോകത്തേക്ക് പോകും; നിയമപ്രകാരം ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസത്തിൽ ഗണനേതാവായി ജനിക്കും.
ഐശ്വര്യം സപ്തലോകേഷു ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന്യഥാക്രമമ്
ഏഴു ലോകങ്ങളിലും ഐശ്വര്യവും അനുഭവിച്ച്, ഓരോന്നായി സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.