ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ പ്രഭാവം നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേഽരുണേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ഷട്സപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ, എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിൽ, അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ, അരുണേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന എഴുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ ഗര്ഭവാസോ ന ജായതേ
അവനെ ഒറ്റനോട്ടം കാണുന്നവർക്കു വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.
ശിനിര്നാമ ദ്വിജോ ദേവി സ ചാപുത്രോഽഭവത്പുരാ
ദേവി, ശിനി എന്ന പേരുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അപ്പോൾ അവന് മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
വായുഭക്ഷോംഽബുഭക്ഷശ്ച നിരാഹാരോര്ധ്വബാഹുകഃ
അവൻ വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ചോ, അർപ്പിതമായത് മാത്രം കഴിച്ചോ, ഉപവാസം പാലിച്ചും കൈകൾ ഉയർത്തിയും ജീവിച്ചു.
ഏവമാദീനി ചാന്യാനി തപാംസി ശ്രേയസേ പരമ്
ഇവയുപമമായ മറ്റു പല തപസ്സുകളും അവൻ പരമശ്രേയസ്സിനായി അനുഷ്ഠിച്ചു.
പരം വിഘ്നോപശാംത്യര്ഥം തോഷയിഷ്യേഽഹമീ ശ്വരമ് ആഭ്യാം ന സ ദുരാസാദ്യോ നാപരാധോ ഭവിഷ്യതി
എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും പൂര്ണമായി നീക്കാൻ ഞാൻ ആ പ്രഭുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കും; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവനെ സമീപിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടില്ല, തെറ്റും ഉണ്ടാകില്ല.
തഥാ ചകാര സ മുനിര്വര്ഷാണാം ദ്വാദശൈവ ഹി
അങ്ങനെ ആ മുനി പന്ത്രണ്ടു വർഷം ആചരിച്ചു.
വിജ്ഞപ്തോഹം ത്വയാ ദേവി മംദരേ ചാരുകംദരേ
ദേവി, മനോഹരമായ മന്ദരപർവതത്തിൽ നിന്നാണ് നീ എന്നോട് ചോദിച്ചത്.
തേജസാ ദീപയച്ഛൈലം ശോഷയന്സലിലാശയാന്
അവന്റെ തേജസ്സാൽ പർവതം പ്രകാശിച്ചു, ജലാശയങ്ങൾ ഉണങ്ങി പോയി.
വ്യാലേംദ്രാ വ്യാകുലീഭൂതാ ലുലിതാശ്ചാചലേശ്വരാഃ
പർവതങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ വിറച്ചു, മഹാസർപ്പങ്ങൾ അലമുറയിട്ട് അശാന്തരായി.
അയോനിജഃ ശിനിര്വിപ്രഃ പുത്രമിച്ഛത്യയോനിജമ് 5.2.77.
ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത ശിനി എന്ന മുനി, അങ്ങനെ തന്നെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത ഒരു മകനെ ആഗ്രഹിച്ചു.
ത്വം തപസ്ത്വം പരം ധാമ ശിഖിചംദ്രാര്കലോചന
നീ തന്നെയാണ് തപസ്സും, നീയാണ് പരമധാമവും, മയിലിന്റെ കണ്ണുപോലും, ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും പോലെ കണ്ണുകളുള്ളവനേ.
സുരാസുരഗുരോ കിം ന പുത്രമസ്മൈ പ്രയച്ഛസി
ദേവാസുരഗുരുവേ, അവന് ഒരു മകൻ നൽകാൻ നീ എന്തുകൊണ്ട് തയ്യാറാകുന്നില്ല?
ശിനേഃ പുത്രപ്രദാനം ത്വം കുരു മദ്വചനാച്ഛിവ
ശിവനേ, എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ശിനിക്ക് ഒരു മകൻ നൽകണം.
തേജാംസി ജ്യോതിഷാമേവ മഹതാം ച വിധിസ്ഥിതഃ
നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും മഹാന്മാരുടെയും ശക്തികൾ നിയമപ്രകാരം നിലനിൽക്കുന്നു.
ത്വദ്ഭക്തസ്യ ച ദേവേശ വ്യര്ഥഃ കസ്മാത്പരിശ്രമഃ
ദേവാദിപതിയായ പ്രഭുവേ, നിന്റെ ഭക്തന്റെ പരിശ്രമം എന്തുകൊണ്ട് വെറുതെയാകണം?
ത്വത്പരസ്യ ന ദേവശ യുക്താ ദുഃഖവിഭീഷികാ
ദേവേശാ, നിനക്ക് സമർപ്പിച്ചവർക്കു ദു:ഖത്തിന്റെ ഭീഷണി യോജിച്ചതല്ല.
വിപ്രാര്ഥമനുകംപാര്ഥം പുത്രാര്ഥം ച വിശേഷതഃ
ബ്രാഹ്മണന്റെ അപേക്ഷയ്ക്കും, കരുണയ്ക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് മകനുവേണ്ടിയുമാണ് ഈ ശ്രമം.
രുദ്രാശ്ച ഹരഭക്താശ്ച കൂഷ്മാംഡാ ഗഗനേചരാഃ
അവിടെ രുദ്രന്മാരും, ഹരഭക്തന്മാരും, കൂഷ്മാണ്ഡന്മാരും, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അന്യേ ച വിവിധാകാരാഃ കാലാസ്യാ ഹരിപിംഗലാഃ
മറ്റു പലവിധ രൂപങ്ങളുള്ളവർ, കാലത്തിന്റെ മുഖംപോലെയും കവിള് നിറമുള്ളവരും മഞ്ഞനിറമുള്ളവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നീലഗ്രീവാ കൃഷ്ണമുഖാഃ പിംഗധൌതജടാസടാഃ 5.2.77.
നീലവണ്ണമുള്ള കഴുത്തും, കറുത്ത മുഖവും, മഞ്ഞയും വെള്ളയും കലർന്ന ജടയും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
ഘംടാകര്ണോ വിശാഖശ്ച പരിശേഷാ ഗണാശ്ച യേ
ഘണ്ടാകർണ്ണനും വിശാഖനും കൂടാതെ ശേഷിക്കുന്ന എല്ലാ ഗണങ്ങളും,
ശൂലചംദ്രധരാഃ സര്വേ സര്വേ തുല്യപരാക്രമാഃ
എല്ലാവരും ത്രിശൂലവും അർദ്ധചന്ദ്രവും ധരിച്ചവരും, എല്ലാവരും സമാനമായ വീര്യശാലികളുമായിരുന്നു.
സ്തുവംതോ വിവിധൈഃ സ്തോത്രൈരൂചുരേവം സമാഹിതാഃ
അവരൊക്കെയും മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ വിവിധസ്തുതികൾ കൊണ്ട് സ്തുതിച്ചു.
ഗണാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ജ്ഞാത്വാ ഭക്തിം ച താദൃശീമ്
ഗണങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവരുടെ അത്ര വലിയ ഭക്തി മനസ്സിലാക്കി,
പുത്രാര്ഥം തപ്യതി തപഃ ശിനിര്ബ്രാഹ്മണസത്തമഃ
മകനുവേണ്ടി ഉത്തമബ്രാഹ്മണനായ ശിനി കഠിനതപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
തസ്യാഹം സംപ്രദാസ്യാമി സര്വാന്കാമാ ന്യഥേപ്സിതാന്
അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കും ഞാൻ ഇപ്പോൾ അനുഗ്രഹം നൽകും.
മദ്വാക്യം ക്രിയതാം സദ്യോ വിപ്രഃ ക്ലേശാദ്വിമുച്യതാമ്
എന്റെ ആജ്ഞ ഉടൻ നടപ്പാക്കണം, ബ്രാഹ്മണൻ കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകട്ടെ.
മദീയം വചനം ശ്രുത്വാ സര്വേ കംപിതകംധരാഃ
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് എല്ലാവരും കംപിതമായ കഴുത്തോടെ നിന്നു.