ഏവം സ രാക്ഷസൈര്ഘോരൈര്വഡലോ വിനിവാരിതഃ
അങ്ങനെ ഭയങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാർ വടളനെ തടഞ്ഞു.
കദര്ഥീകൃത്യ തു സ താന്രാക്ഷസാന്ഭീമവിക്രമഃ
പക്ഷേ, ഭയങ്കരമായ വീര്യം ഉള്ള വടളൻ ആ രാക്ഷസന്മാരെ ഉപദ്രവിച്ചു.
ഗൃഹ്ണീത ബധ്നീത നികൃന്തതൈനം പിബാമ ഖാദാമ ച വൃത്തഹീനമ്
ഇവനെ പിടിക്കൂ, കെട്ടിക്കൂ, വെട്ടിക്കളയൂ—നന്മയില്ലാത്ത ഈയാളെ നമുക്ക് കുടിച്ചും തിന്നും തീർക്കാം!
തതഃ സ ഗുര്വീം യമദണ്ഡകല്പാം മഹാഗദാം കാംചനപട്ടനദ്ധാമ് 5.2.75.
അതിനുശേഷം, യമന്റെ ദണ്ഡംപോലെയുള്ള ഭാരമുള്ള, പൊന്നുകൊണ്ട് കെട്ടിയ വലിയ ഒരു ഗദ അവൻ എടുത്തു.
തേ തസ്യ വീര്യം ച വലം ച ദൃഷ്ട്വാ വിദ്യാബലം ബാഹുബലം തഥൈവ
അവരും അവന്റെ ശക്തിയും ബലവും, അറിവിന്റെ ശക്തിയും കൈകളുടെ ബലവും കണ്ടു.
വിദാര്യമാണാസ്തത ഏവ തൂര്ണമാകാശമാസ്ഥായ വിമൂഢസംജ്ഞാഃ
അവൻ അവരെ വേഗത്തിൽ കീറിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ, അവരെല്ലാം മനസ്സു കുഴഞ്ഞ് ആകാശത്തിലേക്ക് ഓടി.
സ ശക്രവദ്ദാനവദൈത്യസംഘാന്വിക്രമ്യ ജിത്വാ മദനാഭിതപ്തഃ
അവൻ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ദാനവരും ദൈത്യരും കൂട്ടമായെത്തിയവരെ ജയിച്ചു കീഴടക്കി, പ്രേമബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് പീഡിതനായിരുന്നു.
തതസ്തു തേ രക്ഷപാലാഃ സമേത്യ ധനേശ്വരം വൈ വഡലേന നുന്നാഃ
അപ്പോൾ ആ രക്ഷപാലകർ ഒത്തുചേർന്ന് ധനേശ്വരന്റെ മുമ്പിൽ വടലൻ അവരെ തോൽപ്പിച്ചു.
തേഷാം തു വചനം ശ്രുത്വാ മണിഭദ്രോ മഹായശാഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹാശ്രീമാനായ മണിഭദ്രൻ,
യസ്മാത്സാ നലിനീ രമ്യാ സേവിതാ വഡലേന തു
വടലൻ ആ മനോഹരമായ നളിനിയെ അനുഭവിച്ചതിനാൽ,
തസ്മാത്പുത്രോ മദീയസ്തു സര്വഭാഗവിവര്ജിതഃ
അതുകൊണ്ട് എന്റെ മകനു എല്ലാ ഐശ്വര്യവും നഷ്ടമാകും.
ഇതി ശപ്തസ്തദാ ജാതോ വഡലോ ഭോഗവര്ജിതഃ
അങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ട വടലൻ ആനന്ദങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ജനിച്ചു.
പീഡിതഃ ക്ഷയരോഗേണ ന ശശാക വിചേഷ്ടിതുമ്
ക്ഷയരോഗം പിടിച്ചവൻ ചലിക്കാനും കഴിയാതെ വേദനിച്ചു.
ചിംതയാമാസ സഹസാ ശാപമത്യദ്ഭുതം മഹത് 5.2.75.
അവൻ അത്ഭുതകരമായ വലിയ ശാപം പെട്ടെന്നു ചിന്തിച്ചു.
കഥം ശപ്തോഽസ്മി താതേന മണിഭദ്രേണ വല്ലഭഃ
എനിക്ക് പ്രിയനായ അച്ഛൻ മണിഭദ്രൻ എങ്ങനെ എന്നെ ശപിച്ചു?
ധന്യോഽസൌ മണിഭദ്രോഽപി മത്താതോ യേന ഭൂതലേ
ഭാഗ്യവാനാണ് ആ മണിഭദ്രൻ, ഭൂമിയിൽ എന്നെ പിറവിയാക്കിയ എന്റെ അച്ഛൻ.
വഡലേന പുനഃ പ്രോക്തം ധന്യോഽഹം പ്രഭുകാരണാത്
വടലൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'പ്രഭുവിന്റെ കാരണത്താൽ ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്.'
അന്യായേന യഥാകാമം പ്രാരബ്ധഃ സംചിതശ്ചിരമ്
ന്യായമില്ലാതെ, ഇഷ്ടം പോലെ, ഞാൻ ദീർഘകാലം ആഗ്രഹിച്ചതു ചെയ്തുവെന്ന്.
ഏവം വിലപതസ്തസ്യ വഡലസ്യ വരാനനേ ദദര്ശ പുത്രം പംഗ്വംധം ക്ഷയരോഗപ്രപീഡിതമ്
ഇങ്ങനെ വടലൻ ദുഃഖത്തോടെ വിലപിക്കുമ്പോൾ, മനോഹരമുഖിയായവളേ, അവൻ തന്റെ മകനെ ചലിക്കാനാവാത്തതും ക്ഷയരോഗം പിടിച്ചതുമായ നിലയിൽ കണ്ടു.
നിഃശ്വസംതം സുദുഃഖാര്ത്തം വില പംതം പുനഃപുനഃ മയാ കുപിത്രാ ഹാ വത്സ ശപ്തസ്ത്വം പ്രഭുകാരണാത്
അവൻ ആഴമായ ദുഃഖത്തിൽ, വീണ്ടും വീണ്ടും വിലപിച്ച്, ആഹ് മകനേ, ഞാൻ കോപത്തോടെ നിന്നെ പ്രഭുവിന്റെ കാരണത്താൽ ശപിച്ചു.
ത്വയേയം നലിനീ രമ്യാ ധന ദസ്യാതിവല്ലഭാ
നിന്റെ വഴി ഈ മനോഹരമായ നളിനി ധനേശ്വരനു അത്യന്തം പ്രിയമായവളാണ്.
തസ്മാത്പുത്ര മയാ ശപ്തോ ന മിഥ്യാ സ ഭവിഷ്യതി
അതുകൊണ്ട് മകനേ, ഞാൻ നിന്നെ ശപിച്ചു; അതു വ്യർത്ഥമാകില്ല.
സ്വാമ്യര്ഥേ യഃ പ്രിയാന്പ്രാണാന്പരിത്യജതി സംഗരേ
യുദ്ധത്തിൽ തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ജീവൻ സ്വാമിയുടെ കാരണത്താൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ,
ന മന്ത്രസാധ്യഃ ശാപോയം നൌഷധേന വ്രതേന ച 5.2.75.
ഈ ശാപം മന്ത്രത്താൽ അല്ലെങ്കിൽ ഔഷധം കൊണ്ടോ വ്രതം പാലിച്ചോ അകറ്റാൻ കഴിയില്ല.
മയാ ശ്രുതം ശക്രലോകേ പുരാണം സ്കംദകീര്ത്തിതമ്
ഇന്ദ്രലോകത്ത് ഞാൻ പുരാതനമായ സ്കന്ദന്റെ മഹത്വകഥ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
പ്രഭാവോ വര്ണിതസ്തേന മഹാകാലവനസ്യ ച
അവിടെ മഹാകാലവനത്തിന്റെ ശക്തിയും വിവരിച്ചിരുന്നു.
വിദ്യതേ വ്യാധിശമനം രൂപസൌഭാഗ്യദായകമ്
അത് രോഗശമനവും സൗന്ദര്യവും നൽകുന്ന ശക്തിയുണ്ട്.
ഇത്യുക്ത്വാ മണിഭദ്രേണ സമാനീതഃ സുതസ്തദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം മണിഭദ്രൻ ആ കുട്ടിയെ അപ്പോൾ കൊണ്ടുവന്നു.
സ്പര്ശനാത്തസ്യ ലിംഗസ്യ ചക്ഷുഷ്മാന്രൂപവാന്ബലീ
ആ ലിംഗത്തെ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവൻ കാഴ്ചയും സൗന്ദര്യവും ശക്തിയും നേടി.
ദൃഷ്ട്വാ സുമഹദാശ്ചര്യം മണിഭദ്രേണ പാര്വതി ചക്ഷുഷ്മാന്വഡലോ ജാതോ ലിംഗസ്യാസ്യ പ്രഭാവതഃ
ഈ വലിയ അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോൾ, മണിഭദ്രനും പാർവതിയും ചേർന്ന് അവനെ നോക്കി; ലിംഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ കാഴ്ചയും ശക്തിയും ഉള്ളവനായി.