മുനയോ വാലഖില്യാശ്ച വേദാശ്ചത്വാര ഏവ ച
മുനിമാരും വാലഖില്യന്മാരും നാലു വേദങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അനംതരം മയാ മേരുഃ സ്ഥലാകാരഃ കൃതസ്തതഃ നിയുക്താഃ സാഗരാഃ പാര്ശ്വേ ചത്വാരോ ലവണാദയഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ മേരുപർവതം നിലത്തുണ്ടാക്കി; അതിന്റെ ചുറ്റും നാലു സമുദ്രങ്ങളും, ഉപ്പും മറ്റു രസങ്ങളുമുള്ളവയും വെച്ചു.
അഥ വ്യാകുലതാം പ്രാപ്തഃ സ ച രാജാ രിപുംജയഃ
അതിനുശേഷം ആ രാജാവ് രിപുഞ്ജയൻ വലിയ വിഷമത്തിൽ ആകുന്നു.
തേജസാ ദഹ്യമാനോഽപി മദീയേന വരാനനേ
എന്റെ തേജസ്സിൽ പുളകിച്ചുപോകുമ്പോഴും, മനോഹരമുഖിയായവളേ,
സ്ഥലേസ്മിന്നൃപ രാജാഹം മയാപ്യുക്തം വിനോദതഃ
ഈ ഭൂമിയിൽ, രാജാവേ, ഞാൻ അവനോട് സൗഹൃദത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
തേനാഹം സര്വതോ ദൃഷ്ടോ വാങ്മയേ സചരാചരേ
അവൻ എന്നെ എല്ലായിടത്തും, വാക്കിലും സഞ്ചാരികളിലും അചഞ്ചലങ്ങളിലുമെല്ലാം കണ്ടു.
പ്രഭാവമതുലം ദൃഷ്ട്വാ മദീയം വ്യാപകം പരമ് ഭൂയഃസ്തുതോഽപി തേനാഹം തുഷ്ടോ വൈ തസ്യ ഭൂപതേഃ
എന്റെ അതുല്യവും പരിപൂർണ്ണവുമായ ശക്തി കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും എന്നെ സ്തുതിച്ചു; അതിൽ ഞാൻ ആ രാജാവിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ഭക്തിര്മേ സുദൃഢാ ഭൂയാത്ത്വയി സര്വെശ ശാശ്വതീ। തുഷ്ടോഹം തേന വാക്യേന പുനഃ പ്രോക്തോ മയാ നൃപ ॥ 5.2.74.
എന്റെ ഭക്തി നിന്നിൽ, സർവ്വേശ്വരാ, ശാശ്വതവും ദൃഢവുമാകട്ടെ; ആ വാക്കുകളിൽ ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു, വീണ്ടും ഞാൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ഏവം ഭവിഷ്യതീത്യുക്ത്വാ പുനര്മാം ബ്രൂഹി പാര്ഥിവ । ഹൃദി സ്ഥിതശ്ച തേ കാമഃ സര്വകാലം ഭവിഷ്യതി
ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്നു പറഞ്ഞ്, രാജാവേ, വീണ്ടും എന്നോട് സംസാരിക്കൂ. നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആഗ്രഹം എല്ലായ്പ്പോഴും അവിടെ തന്നെ തുടരും.
അധൃഷ്യഃ സര്വേദേവാനാം സര്വദാ സംഭവിഷ്യസി
നീ എല്ലാദേവന്മാർക്കും എപ്പോഴും അജയ്യനായി ഇരിക്കും.
അതീവ രാജതേ ദേവ സ്ഥലോഽയം തവ സന്നിധൌ
ദേവനേ, നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഈ സ്ഥലം അതിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു.
രാജസ്ഥലേശ്വരോഽസി ത്വം വിഖ്യാതോ ഭുവനത്രയേ
നീ രാജസ്ഥലേശ്വരനാണ്, മൂന്നു ലോകത്തിലും പ്രശസ്തനാണ്.
അത്രാഗത്യ ച യോ ദേവ ഭക്ത്യാ പരമയാ യുതഃ ൫൫ |॥ തസ്യ ത്വയാ പ്രദാതവ്യം സര്വം മനസി ചിംതിതമ് । അണിമാദിഗുണാഃ സര്വേ ഗുടികാസിദ്ധിരംജനമ്
ദേവനേ, ഇവിടെ പരമഭക്തിയോടെ വരുന്നവർക്കു നീ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നൽകണം. അണിമാദി ശക്തികൾ, ഗുളികയുടെ സിദ്ധി, ആകർഷണം എന്നിവയും.
ഖഡ്ഗം ച പാദുകാം ചൈവ ജലവാസം രസായനമ്
കത്തിയും പാദുകകളും ജലത്തിൽ താമസിക്കാനുള്ള കഴിവും രസായനങ്ങളും കൂടി.
ദശമ്യാം തു വിശേഷേണ കൃത്വാ നിയമപൂര്വകമ്
പ്രത്യേകിച്ച് പത്താം തീയതിയിൽ, യഥാവിധി നിയമങ്ങൾ പാലിച്ച്.
പൂജനീയസ്തു ത്രിദിവൈര്യഥാ ദേവഃ പുരംദരഃ
സ്വർഗ്ഗവാസികൾ ദേവൻ പുരന്ദരനെ പോലെ അവനെ ആരാധിക്കണം.
തസ്യ ശ്രീര്വിജയശ്ചൈവ ഭവത്യേവ വരോ മമ 5.2.74.
അവന് സമൃദ്ധിയും വിജയവും ഉറപ്പായും ലഭിക്കും—ഇതാണ് എന്റെ വരം.
വൃദ്ധിര്ഭവതു വംശേ ച ദര്ശനാത്തവ ശംകര തിഷ്ഠംതു സാഗരാഃ സര്വേ തവ ദേവ സമീപതഃ
ശങ്കരാ, നിന്നെ കാണുന്നതിലൂടെ നിന്റെ വംശത്തിൽ വളർച്ച ഉണ്ടാകട്ടെ; ദേവനേ, സമുദ്രങ്ങൾ എല്ലാം നിന്റെ സമീപത്ത് നിലകൊള്ളട്ടെ.
ഇത്യുക്തോഽഹം തദാ തേന മയാ ചോക്തം വരാനനേ
അപ്പോൾ അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻയും അരുവിളമുള്ളവളേ, മറുപടി പറഞ്ഞു.
പുത്രാര്ഥം ഭാര്യയാ സാര്ദ്ധം തദാ ദാസ്യാമി വാംഛിതമ്
മകനായി, ഭാര്യയോടൊപ്പം, ആഗ്രഹിച്ച വരം ഞാൻ നൽകും.
തസ്യാരാധനതോ ഭൂപ പുത്രം ദാസ്യാമി ശോഭനമ് തേഷാം മനോരഥാവാപ്തിര്ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
രാജാവേ, അവനെ ആരാധിച്ചാൽ ഞാൻ മനോഹരമായ മകൻ നൽകും; അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിർബന്ധമായും നിറവേറും.
രാജാ രിപുംജയോ ഭക്ത്യാ ഗണാധീശഃ കൃതോ മയാ
രാജാവ് രിപുഞ്ജയൻ ഭക്തിയാൽ ഞാൻ ഗണാധിപതിയായി മാറ്റി.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപനാശകമായ അവന്റെ മഹത്വം ഇതാണ്.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖംഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ രാജസ്ഥലേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ചതുഃസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ, എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സംഹിതയിലെ അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ, രാജസ്ഥലേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന എഴുപത്തിനാലാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
വിദ്ധി പാപഹരം ദേവി ദര്ശനാത്കാമദം നൃണാമ്
ദേവി, അതിനെ ദർശിച്ചാൽ പാപം നീങ്ങുകയും മനുഷ്യർക്കു ആഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് അറിയണം.
ധനദസ്യ സഖാ ദേവി മണിഭദ്രോ ബഭൂവ ഹ
ദേവി, മണിഭദ്രൻ ധനദനായ കുബേരന്റെ സുഹൃത്ത് ആയി.
രൂപവാന്സര്വദാ കാമീ സദാ മത്തോ ബലാധികഃ
അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സുന്ദരനും, എപ്പോഴും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനും, ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് മദം പിടിച്ചവനും, മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ശക്തിയുള്ളവനുമായിരുന്നു.
രത്യര്ഥം കാമസേവാര്ഥം ഗുപ്താം രഹസി നിര്മിതാമ്
സുഖത്തിനും ആസ്വാദനത്തിനും വേണ്ടി, രഹസ്യമായൊരു സ്ഥലം ഒളിച്ചിട്ട് നിർമ്മിച്ചു.
താം വൈ വിദ്രുമസംഛന്നാം മുക്താദാമവിരാ ജിതാമ്
ആ സ്ഥലം പവഴ കൊണ്ടും മുത്തുമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ചും ഭംഗിയായി ഒരുക്കിയിരുന്നു.
കുബേരഭവനാഭ്യാശേ വല്ലഭാം ധനദസ്യ ച
കുബേരന്റെ ഭവനത്തിന് സമീപവും, ധനത്തിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുമായിരുന്നു അവൾ.