സ്വഭാവേനാചലാ പൃധ്വീ ത്വയാ പൂര്വം വിനിര്മിതാ
അചഞ്ചലയായവളേ, നിന്റെ സ്വഭാവത്താൽ ഭൂമി മുമ്പ് നീ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്.
യദ്യവശ്യം മയാ പൃധ്വീ പാലനീയാ പിതാമഹ
പിതാമഹനേ, ഭൂമി ഞാൻ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ,
മനുഷ്യലോകേ വിഖ്യാതാ സകലേ സാമരാവതീ
മനുഷ്യലോകത്ത് അവൾക്ക് സാമരാവതീ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തി ലഭിച്ചു.
മര്യാദാമനുവത്തേംയുര്യദി മേ നാകവാസിനഃ അനേന വിധിനാ പൃഥ്വീം പാലയിഷ്യാമ്യഹം പ്രഭോ
സ്വർഗ്ഗവാസികൾ എന്റെ നിയമങ്ങൾ മാനിച്ചാൽ, ഈ വിധത്തിൽ ഞാൻ ഭൂമിയെ ഭരിക്കും, പ്രഭോ.
യേ കേചിത്ത്രിദശാഃ സംതി മദ്ഗൌരവവശേന തേ
എന്നെ മാനിച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ദേവനാഥേതി വൈ നാമ ഭവിഷ്യതി ച സുവ്രത
സുഭ്രതേ, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ എന്ന പേര് എനിക്ക് ലഭിക്കും.
അഥ രാജാ പ്രതിജ്ഞായ ബ്രഹ്മണാ ഭൂമിപാലനമ്
അതിനുശേഷം രാജാവ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ സാന്നിധിയിൽ ഭൂമിയെ രക്ഷിക്കുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
ഭവതാം വിഹിതഃ സ്വര്ഗോ മനുജാനാം ച ഭൂതലമ്
സ്വർഗ്ഗം ദേവന്മാർക്ക് നല്കപ്പെട്ടു, ഭൂമി മനുഷ്യർക്കാണ് ലഭിച്ചത്.
യേ സ്ഥിതാ യാംതു തേ ദേവാ മനുജാനാമിയം ധരാ ത്രിദശാ ബ്രഹ്മണോ വാക്യാദ്ഗൌരവാത്ത്രിദിവം ഗതാഃ ।। 5.2.74.
ഇവിടെ ശേഷിക്കുന്ന ദേവന്മാർ പോകട്ടെ; ഈ ഭൂമി മനുഷ്യർക്കാണ്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ കല്പന പ്രകാരം, മാന്യതയാൽ ദേവന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
അഥ പ്രജാഃ സ നൃപതിര്ധര്മേണാവര്ധയത്തദാ
അപ്പോൾ ആ രാജാവ് ധർമ്മപാതത്തിൽ ജനങ്ങളെ വളർത്തി.
പ്രജാസ്തത്സുഖസംവൃദ്ധാ ജരാമൃ ത്യുവിവര്ജിതാഃ
ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ വളർന്നു; അവർക്കു വയസ്സോ മരണവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
യൌവനസ്ഥാശ്ച നിര്ദ്വംദ്വാഃ സതതം ധര്മസംശ്രയാഃ
അവർ യൗവനത്തിൽ തന്നെ, ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
അകൃഷ്ടപച്യാ പൃഥിവീ സ്വാദവദ്ഭിഃ ഫലൈര്യുതാ
വളവും കൃഷിയും ഇല്ലാതെ ഭൂമി രുചികരമായ പഴങ്ങൾ നൽകി.
ഏവം വ്രജതി കാലേ വൈ രാജ്ഞി രാജ്യം പ്രകുര്വതി
ഇങ്ങനെ കാലം കടന്നപ്പോൾ രാജാവ് രാജ്യം ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
പ്രജാനാം ബഹുദുഃഖാനി മുഹുഃ കുര്വംത്യനേകശഃ
പിന്നീട് ജനങ്ങൾ പലവിധവും ആവർത്തിച്ച് ദു:ഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
തഥാ സംഹ്രിയമാണേഷു ലോകേഷു നൃപസത്തമഃ
അങ്ങനെ ലോകങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുമ്പോൾ, മഹാരാജാവ്—
തേനൈവാപ്യായിതോ ലോകഃ സുഖീ ജാതോ യശസ്വിനി സംവര്ത്തോ വാരിദോ ഭൂത്വാ മേഘാന്വൈ വിന്യപാതയത്
അവൻ ലോകത്തെ പോഷിപ്പിച്ചു, എല്ലാവരും സന്തോഷവാന്മാരായി. മഹത്വമുള്ളവളേ, സംവർത്തൻ മേഘമായി മഴ പെയ്യിച്ചു.
തതസ്തു മാരുതോ ഭൂത്വാ നൃപതിസ്താമധാരയത്
പിന്നീട് രാജാവ് വായുവായി മാറി ആ മഴയെ നിലനിർത്തി.
ന യജ്ഞാ ന ജപോ ഹോമോ ന ച പക്തിരവര്ത്തത 5.2.74.
യാഗവും ജപവും ഹോമവും പാചകവും ഒന്നും നടന്നു ഇല്ല.
തതഃ സ രാജാ തം ദൃഷ്ട്വാ ത്വഭവദ്ധവ്യവാഹനഃ
അപ്പോൾ ആ രാജാവ് അതു കണ്ടു ഹവ്യവാഹനൻ ആയി മാറി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി ത്വയാ സാര്ദ്ധം സമാഗതഃ
അവിടെ, ദേവി, ഞാനും നീയും ഒരുമിച്ച് എത്തി.
തതോ ദേവഗണാഃ സര്വേ സകിംനരമഹോരഗാഃ
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവതകളും, കിന്നരന്മാരും മഹാസർപ്പങ്ങളും കൂടി വന്നു.
ഭൂതാഃ പ്രേതാഃ പിശാചാശ്ച യേ ചാന്യേ ഗഗനേചരാഃ
ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റു ജീവികളും അങ്ങോട്ട് എത്തി.
ഗംഗാ ച യമുനാ സിംധുശ്ചംദ്രഭാഗാ സരസ്വതീ
ഗംഗ, യമുന, സിന്ധു, ചന്ദ്രഭാഗ, ശരസ്വതി എന്നീ നദികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിപാശാ ദേവികാ പുണ്യാ ശരയൂഃ കൌശികീ തഥാ
വിപാശ, ദേവിക എന്ന പുണ്യനദി, ശരയു, കൗശികി എന്നിവരും അങ്ങോട്ട് എത്തി.
പാരാ വേദ സ്മൃതിശ്ചൈവ വേത്രഘ്നീ നര്മദാ ശിവാ
പാരാ, വേദ, സ്മൃതി, വെട്രഘ്നി, നർമദ, ശിവാ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുഷ്കരശ്ച പ്രയാഗശ്ച പ്രഭാസോ നൈമിഷസ്തഥാ ।। പൃഥുതീര്ഥോദകശ്ചൈവ തഥൈവാമരകംടകഃ
പുഷ്കരം, പ്രയാഗം, പ്രഭാസം, നൈമിഷം, വിശാലമായ തീർത്ഥമായ പൃഥുതീർഥം, അമരകണ്ഠകവും അങ്ങോട്ട് വന്നു.
ഗംഗാദ്വാരഃ കുശാവര്ത്തോ ബില്വകോ നീലപര്വതഃ
ഗംഗാദ്വാരം, കുശാവർത്തം, ബിൽവകം, നീലപർവതം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭൃഗുതുംഗഃ സുകുക്ഷശ്ചാപ്യജഗംധശ്ച പാര്വതി 5.2.74.
ഭൃഗുതുങ്ഗം, സുകുക്ഷം, അജഗന്ധം എന്നിവയും, പാർവതി, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്ഥാനാനി ച സമസ്താനി പുണ്യാന്യായതനാനി ച
എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും ദൈവാലയങ്ങളും അവിടെ ഒന്നിച്ചു.