തത്ര വീരാജിനധരം കൃശം വിപ്രം ദദര്ശ ഹ ദൃഷ്ട്വാ ച ഹസിതോ വിപ്രസ്തേന രാജ്ഞാ പ്രമാദതഃ
അവിടെ വീരവസ്ത്രം ധരിച്ച, ക്ഷീണിച്ച ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ അവൻ കണ്ടു; കണ്ടപ്പോൾ രാജാവ് അഹങ്കാരത്തോടെ ചിരിച്ചു.
യസ്മാദ്ധസസി മാം ദൃഷ്ട്വാ തസ്മാദുഷ്ട്രോ ഭവിഷ്യസി
നീ എന്നെ കണ്ടു ചിരിച്ചതിനാൽ, നീ ഒടുവിൽ ഒട്ടകമാകും.
ഇത്യുക്തസ്തേന വിപ്രേണ ശപ്തോപി നൃപസത്തമഃ
അങ്ങനെ ആ ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ രാജാവ് ശപിക്കപ്പെട്ടു.
ന മേ വാഗനൃതാ ഭൂപ കദാ ചിദപി വിദ്യതേ
രാജാവേ, എന്റെ വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും അസത്യമാകാറില്ല.
യദാ ത്വം കരഭോ ജാതോ വിദ്ധോ വൈ വീരകേതുനാ
നീ കരഭമായി ജനിച്ച്, വീരകേതുവിന്റെ അമ്പിൽ തൊട്ടാൽ,
മഹാകാലവനം ദിവ്യം തത്ര ത്വം ലിംഗദര്ശനാത്
ദിവ്യമായ മഹാകാലവനത്തിൽ, അവിടെ, ലിംഗം കാണുന്നതിലൂടെ—
സ ചേക്ഷ്വാകുകുലദ്ഭൂതോ വീരകേതുര്മഹാബലഃ 5.2.73.
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനും മഹാശക്തിയുള്ളവനും ആയ വീരകേതു എന്നായിരുന്നു അവൻ.
ഇത്യുക്തോ നൃപ ഭൂപാലഃ കരഭത്വം സമാഗതഃ ദ്രക്ഷ്യസി ത്വം വിമാനസ്ഥം വിമുക്തം ലിംഗദര്ശനാത്
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭൂപതി ആനയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; നീ അവനെ ലിംഗദർശനത്താൽ മോചിതനായി, ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതായി കാണും.
ഇത്യുക്തോ നൃപതിസ്തേന ഋഷഭേണ ദ്വിജേന തു
അങ്ങനെ ആ ഋഷഭൻ എന്ന ദ്വിജൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം പൂജിതം ത്രിദശൈഃ സദാ
അവിടെ രാജാവ് ദേവന്മാർ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന ആ ലിംഗം കണ്ടു.
വിമാനസ്ഥേന യാ പ്രോക്താ തൂഷ്ട്രേണ മധുരസ്വരാ
വിമാനത്തിൽ ഇരുന്ന്, മുമ്പ് ഒട്ടകമായിരുന്നവൻ മധുരസ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവിടെ മുഴങ്ങി.
ദര്ശനാദസ്യ ലിംഗസ്യ പ്രാപ്താ മേ പരമാ ഗതിഃ സമീപമസ്യ ലിംഗസ്യ ത്വം മേ ബംധുഃ പരോ യതഃ
ഈ ലിംഗം കണ്ടതുകൊണ്ട് എനിക്ക് പരമഗതി ലഭിച്ചു; നീ ഈ ലിംഗത്തിന് സമീപത്തായതിനാൽ നീ എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയബന്ധുവാണ്.
ഇത്യുക്ത്വാ സ നൃപം ദേവി വചഃ സമധുരാക്ഷരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി, അവൻ രാജാവിനോട് അതിമധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തതോ ദേവഗണാ വ്യോമ്നി സകിംനരമഹോരഗാഃ
അതിനുശേഷം ആകാശത്ത് ദേവഗണങ്ങളും കിന്നരന്മാരും മഹാനാഗന്മാരും ഒന്നിച്ചു നിന്നു.
ബ്രഹ്മേംദ്രഹരിമുഖ്യാശ്ച വിമാനൈര്ദേവി സംസ്ഥിതാഃ
ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും ഹരിയും പ്രധാനദേവന്മാരും ദേവി, ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ നിന്നു.
വിലോക്യ കരഭം മുക്തം വിമാനസ്ഥം വിരാജിതമ്
ആന മോചിതനായി, ദിവ്യവിമാനത്തിൽ വസിച്ച് ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്നതായി അവർ കണ്ടു.
അച്ഛരത്നസമൂഹേന മുകുടേനോജ്വലത്വിഷാ 5.2.73.
അവന്റെ മുടിയിൽ ദിവ്യരത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കിരീടം പ്രകാശിച്ചു.
നാമ ചക്രുസ്തതോ ദേവാ ദൃഷ്ട്വാ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
അവന്റെ അതിമഹത്ത്വം കണ്ട ദേവന്മാർ അവനു ഒരു പേര് നൽകി.
തസ്മാത്ത്രിഷ്വപി ലോകേഷു വിഖ്യാതഃ കരഭേശ്വരഃ
അതിനാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അവൻ കരഭേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി.
ഇത്യുക്ത്വാ ത്രിദശാഃ സര്വേ ഗതാഃ സ്വം ധിഷ്ണ്യമുത്തമമ് സമൃദ്ധം നിഃസപത്നം ച തതോ രാജ്യം ചകാര സഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവന്മാർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ഉത്തമസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി; അതിനുശേഷം അവൻ സമൃദ്ധിയും ശത്രുവില്ലാത്തതുമായ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
യഃ പശ്യതി നരോ ദേവി കരഭേശ്വരസംജ്ഞകമ്
ദേവി, കരഭേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനെ ആരെങ്കിലും കാണുന്നവൻ—
യദാ കാലാദിഹായാതോ രാജരാജേശ്വരോ മഹാന്
എപ്പോഴെങ്കിലും കാലചക്രം കൊണ്ടു മഹാരാജാധിരാജൻ ഇവിടെയെത്തുമ്പോൾ—
ന ദുഃഖം ജായതേ തസ്യ വ്യാധിശോകഭയം തഥാ
അവനു ദു:ഖം ഉണ്ടാകില്ല, രോഗം, ശോകം, ഭയം എന്നിവയും ഉണ്ടാകില്ല.
സര്വമേധേഷു യത്പുണ്യം സര്വദാനേഷു യത്ഫലമ്
എല്ലാ യാഗങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യവും, എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും,
വ്യാധയോ നോപജായംതേ ദാരിദ്ര്യം ന കദാചന
രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നില്ല, ദാരിദ്ര്യം ഒരിക്കലും വരാറില്ല.
പശുയോനിഗതാ യേ ച പിതരോ ദുഃഖിതാസ്തു യേ
മൃഗശരീരത്തിൽ ജനിച്ച പിതാക്കന്മാരും, കഷ്ടപ്പെടുന്നവരും,
ആഗമിഷ്യതി നഃ പുത്രോ നപ്താ വാ സംതതാവിഹ തേന ദര്ശനമാത്രേണ മുക്തിര്നോ ഭവിതാ ധ്രുവമ്।।5.2.73.
നമ്മുടെ മകനോ മരുമകനോ ഭാവിയിൽ ഇവിടെ വരും; അവനെ കാണുന്ന മാത്രത്തിൽ നമ്മുക്ക് മോക്ഷം ഉറപ്പാണ്.
യോ യമുദ്ദിശ്യ വൈ കാമം ദര്ശനം തു കരിഷ്യതി
ആശയത്തോടെ അവനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആരായാലും,
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ ശക്തിയാണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
അവനെ കാണുന്ന മാത്രത്തിൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം ലഭിക്കുന്നത്.