മഹിഷശ്ചിത്തലോ വാപി ശശോ വാ ശംബരോ വനേ
അത് കാളയോ, മാൻ ആയോ, മുയലോ, അല്ലെങ്കിൽ വനത്തിൽ ശംഭരനോ ആയിരിക്കട്ടെ—
സ പ്രണഷ്ടഃ ക്ഷണേനൈവ സബാണോ മമ പശ്യതഃ
അത് എന്റെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ തന്നെ, അമ്പും കൂടെ, ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അപ്രത്യക്ഷമായി.
ഭവത്സകാശം നഷ്ടശ്രീര്ഹതാശഃ ശ്രമകര്ശിതഃ ഭവംതഃ സുമഹാഭാഗാസ്തസ്മാത്പൃച്ഛാഭി സംശയമ്
സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ട്, പ്രതീക്ഷകൾ ഒടിഞ്ഞ്, ക്ഷീണിച്ചു, അവൻ നിങ്ങളോടു വന്നു; നിങ്ങൾ അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലികളാണ്, അതിനാൽ ഈ സംശയം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.
ക്വ ഗതഃ കരഭോ വിദ്ധോ മയാ ബാണേന സാംപ്രതമ്
എന്റെ അമ്പിൽ തൊട്ടു വീണ那个 കരഭം ഇപ്പോൾ എവിടേക്കാണ് പോയത്?
തതസ്തേഷാം സമസ്താനാമൃഷീണാമൃഷിസത്തമഃ
അപ്പൊ, ആ 모든 ഋഷിമാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ഋഷി പറഞ്ഞു—
ഗതഃ സ കരഭോ ഭൂപ മഹാകാലവനേ ശുഭേ
രാജാവേ, ആ കരഭം ശുഭമായ മഹാകാലവനത്തിലേക്കാണ് പോയത്.
യത്ര ദേവോ മഹാദേവഃ കാരഭം രൂപമാസ്ഥിതഃ 5.2.73.
അവിടെ മഹാദേവൻ തന്നെയാണ് കരഭ രൂപം ധരിച്ചത്.
പശ്ചിമേ ക്ഷേത്രപാലസ്യ കൈലാസസ്യ മഹീപതേ
കൈലാസത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത്, ക്ഷേത്രപാലന്റെ പ്രദേശത്താണ്, രാജാവേ,
ബ്രഹ്മണാ പൂജിതോ രാജന്ദേവാനാമര്ഥസിദ്ധയേ
അവിടെ ബ്രഹ്മാവു തന്നെ ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ സാധിപ്പാൻ അവനെ ആരാധിച്ചു, രാജാവേ.
തുരഗേണ കദാചിത്തു നീതോ ബദരികാശ്രമമ്
ഒരു പ്രാവശ്യം, അവനെ കുതിരയിൽ കയറ്റി ബദരികാശ്രമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
തത്ര വീരാജിനധരം കൃശം വിപ്രം ദദര്ശ ഹ ദൃഷ്ട്വാ ച ഹസിതോ വിപ്രസ്തേന രാജ്ഞാ പ്രമാദതഃ
അവിടെ വീരവസ്ത്രം ധരിച്ച, ക്ഷീണിച്ച ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ അവൻ കണ്ടു; കണ്ടപ്പോൾ രാജാവ് അഹങ്കാരത്തോടെ ചിരിച്ചു.
യസ്മാദ്ധസസി മാം ദൃഷ്ട്വാ തസ്മാദുഷ്ട്രോ ഭവിഷ്യസി
നീ എന്നെ കണ്ടു ചിരിച്ചതിനാൽ, നീ ഒടുവിൽ ഒട്ടകമാകും.
ഇത്യുക്തസ്തേന വിപ്രേണ ശപ്തോപി നൃപസത്തമഃ
അങ്ങനെ ആ ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ രാജാവ് ശപിക്കപ്പെട്ടു.
ന മേ വാഗനൃതാ ഭൂപ കദാ ചിദപി വിദ്യതേ
രാജാവേ, എന്റെ വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും അസത്യമാകാറില്ല.
യദാ ത്വം കരഭോ ജാതോ വിദ്ധോ വൈ വീരകേതുനാ
നീ കരഭമായി ജനിച്ച്, വീരകേതുവിന്റെ അമ്പിൽ തൊട്ടാൽ,
മഹാകാലവനം ദിവ്യം തത്ര ത്വം ലിംഗദര്ശനാത്
ദിവ്യമായ മഹാകാലവനത്തിൽ, അവിടെ, ലിംഗം കാണുന്നതിലൂടെ—
സ ചേക്ഷ്വാകുകുലദ്ഭൂതോ വീരകേതുര്മഹാബലഃ 5.2.73.
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനും മഹാശക്തിയുള്ളവനും ആയ വീരകേതു എന്നായിരുന്നു അവൻ.
ഇത്യുക്തോ നൃപ ഭൂപാലഃ കരഭത്വം സമാഗതഃ ദ്രക്ഷ്യസി ത്വം വിമാനസ്ഥം വിമുക്തം ലിംഗദര്ശനാത്
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭൂപതി ആനയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; നീ അവനെ ലിംഗദർശനത്താൽ മോചിതനായി, ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതായി കാണും.
ഇത്യുക്തോ നൃപതിസ്തേന ഋഷഭേണ ദ്വിജേന തു
അങ്ങനെ ആ ഋഷഭൻ എന്ന ദ്വിജൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം പൂജിതം ത്രിദശൈഃ സദാ
അവിടെ രാജാവ് ദേവന്മാർ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന ആ ലിംഗം കണ്ടു.
വിമാനസ്ഥേന യാ പ്രോക്താ തൂഷ്ട്രേണ മധുരസ്വരാ
വിമാനത്തിൽ ഇരുന്ന്, മുമ്പ് ഒട്ടകമായിരുന്നവൻ മധുരസ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവിടെ മുഴങ്ങി.
ദര്ശനാദസ്യ ലിംഗസ്യ പ്രാപ്താ മേ പരമാ ഗതിഃ സമീപമസ്യ ലിംഗസ്യ ത്വം മേ ബംധുഃ പരോ യതഃ
ഈ ലിംഗം കണ്ടതുകൊണ്ട് എനിക്ക് പരമഗതി ലഭിച്ചു; നീ ഈ ലിംഗത്തിന് സമീപത്തായതിനാൽ നീ എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയബന്ധുവാണ്.
ഇത്യുക്ത്വാ സ നൃപം ദേവി വചഃ സമധുരാക്ഷരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി, അവൻ രാജാവിനോട് അതിമധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തതോ ദേവഗണാ വ്യോമ്നി സകിംനരമഹോരഗാഃ
അതിനുശേഷം ആകാശത്ത് ദേവഗണങ്ങളും കിന്നരന്മാരും മഹാനാഗന്മാരും ഒന്നിച്ചു നിന്നു.
ബ്രഹ്മേംദ്രഹരിമുഖ്യാശ്ച വിമാനൈര്ദേവി സംസ്ഥിതാഃ
ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും ഹരിയും പ്രധാനദേവന്മാരും ദേവി, ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ നിന്നു.
വിലോക്യ കരഭം മുക്തം വിമാനസ്ഥം വിരാജിതമ്
ആന മോചിതനായി, ദിവ്യവിമാനത്തിൽ വസിച്ച് ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്നതായി അവർ കണ്ടു.
അച്ഛരത്നസമൂഹേന മുകുടേനോജ്വലത്വിഷാ 5.2.73.
അവന്റെ മുടിയിൽ ദിവ്യരത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കിരീടം പ്രകാശിച്ചു.
നാമ ചക്രുസ്തതോ ദേവാ ദൃഷ്ട്വാ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
അവന്റെ അതിമഹത്ത്വം കണ്ട ദേവന്മാർ അവനു ഒരു പേര് നൽകി.
തസ്മാത്ത്രിഷ്വപി ലോകേഷു വിഖ്യാതഃ കരഭേശ്വരഃ
അതിനാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അവൻ കരഭേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി.
ഇത്യുക്ത്വാ ത്രിദശാഃ സര്വേ ഗതാഃ സ്വം ധിഷ്ണ്യമുത്തമമ് സമൃദ്ധം നിഃസപത്നം ച തതോ രാജ്യം ചകാര സഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവന്മാർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ഉത്തമസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി; അതിനുശേഷം അവൻ സമൃദ്ധിയും ശത്രുവില്ലാത്തതുമായ രാജ്യം ഭരിച്ചു.