ഏവമുക്ത്വാ സ്തുതാ ഗംഗാ യമുനാ ച സരസ്വതീ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഗംഗയും യമുനയും സരസ്വതിയും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടു.
ദേവാഃ പ്രഹൃഷ്ടാഃ ശകാദ്യാഃ പ്രയാഗേശ്വരസംജ്ഞകമ്
ശകനും മറ്റു ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ അതിനെ പ്രയാഗേശ്വരൻ എന്ന് വിളിച്ചു.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ കൃതകൃത്യോ നരോ ഭവേത്
അത് കാണുന്നവൻ മാത്രം എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കിയവനാകും.
ശംബരേണ പുരാ ദേവി നിര്ജിതാഃ സംഗരേ സുരാഃ
ഒരു സമയം, ദേവി, ശംബരൻ യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെ ജയിച്ചു.
ഗ്രസ്തം ച രാഹുണാ ദൃഷ്ട്വാ ശശാംകം ഭയവിഹ്വലമ്
രാഹു ചന്ദ്രനെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതും ഭയത്തോടെ വിറയുന്നതും കണ്ടു,
വഹാരുണ രഥം ശീഘ്രം യത്ര യുദ്ധം ന വിദ്യതേ
അരുണൻ യുദ്ധമില്ലാത്ത സ്ഥലത്തേക്ക് രഥം വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു.
രാഹുര്ദംഷ്ട്രാകരാലസ്തു സ തൃതീയോ ഭയംകരഃ
ഭയങ്കരമായ പല്ലുകളോടെ രാഹു, മൂന്നാമത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനായിരുന്നു.
സ ച ന ജ്ഞായതേ ശക്രഃ ക്വ ഗതോ വരുണോ രണേ
യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനും വരുണനും എവിടേക്കാണ് പോയതെന്ന് ആര്ക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.
ഏവമുക്തോഽരുണോ രുഗ്ണോ രവിണാ രണമധ്യതഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ക്ഷീണിച്ച അരുണനെ രവി യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ചന്ദ്രഃ സമായാതസ്തു തത്ക്ഷണാത്
അതിനിടയിൽ, അതേ സമയത്ത് ചന്ദ്രൻ അവിടെ എത്തി.
സംത്രസ്തഃ സ വിലോലാക്ഷഃ ക്ഷണമാത്രമചേതനഃ
അവൻ ഭയന്നും കണ്ണുകൾ വിറയച്ചും ഒരു നിമിഷം ബോധംകെട്ടുപോയി.
ശംബരേണ രണേ രുദ്ധാ രുദ്രാശ്ച ഭയവിദ്രുതാഃ 5.2.72.
യുദ്ധത്തിൽ ശംബരൻ രുദ്രന്മാരെ തടഞ്ഞു; അവർ ഭയത്തോടെ ഓടി.
സാധ്യാഃ സര്വേ ഭയത്രസ്താ ഗതാ യത്ര ന ദാനവാഃ
ഭയത്തിൽ വിറച്ച സാദ്ധ്യന്മാർ എല്ലാവരും ദാനവന്മാർ ഇല്ലാത്തിടത്തേക്ക് പോയി.
വ്യധമത്സര്വഗാത്രാണി വര്മാണി ച ജനക്ഷയേ
ജനങ്ങളുടെ നാശത്തിൽ അവരുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളും കവചങ്ങളും മുഴുവൻ തകർന്നു.
പൃഷ്ഠതോ നിജഘാനാഥ നികൃത്താശ്ച സഹസ്രശഃ
പിന്നിൽ നിന്ന് അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് പേരെ വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
ആസുരം രൂപമാസ്ഥായ പ്രാണത്രാണപരായണഃ
അസുരരൂപം ധരിച്ച്, ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഉത്സുകനായവൻ,
ഇത്യുക്തം നിശിനാഥേന ഭയഭീതേന പാര്വതി
ഭയത്തോടെ അന്ധകാരത്തിന്റെ അധിപൻ പറഞ്ഞതിങ്ങനെയായിരുന്നു, പാർവതി,
യത്ര ദേവോ ജഗന്നാഥോ ഗരുഡസ്ഥോ ജനാര്ദനഃ
അവിടെ, സർവ്വലോകത്തിന്റെ നാഥനായ ദേവൻ, ഗരുഡനിൽ ഇരുന്ന്, ജനാർദ്ദനൻ,
മംദരേ സുരനാരീണാം നംദനേ വരചന്ദനേ സ്തുതിം തൌ ചക്രതുര്ദേവൌ ചന്ദ്രസൂര്യൌ യശസ്വിനി
മന്ദരപർവ്വതത്തിൽ, ദിവ്യസ്ത്രികളോടൊപ്പം, നന്ദനവനത്തിൽ, ഉത്തമമായ ചന്ദനത്തോടുകൂടി, പ്രശസ്തനായ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും, മഹാദേവന്മാരെ സ്തുതിച്ചു, മഹത്വമുള്ളവളേ,
നമോ ലോകത്രയാധ്യക്ഷ സ്വപ്രഭാജിതഭാസ്കര
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും അധ്യക്ഷനേ, നിന്റെ തേജസ് സൂര്യനെയും മറികടക്കുന്നതാണ്, നമസ്കാരം,
നമഃ സര്വക്രിയാകര്ത്രേ ജഗത്ത്രാത്രേ ച തേ നമഃ
സകല പ്രവർത്തികളുടെയും കർത്താവേ, ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം,
നമഃ ക്രമത്രയാക്രാംതത്രൈലോക്യാംതര്ഹിതോദ്ഭവ ।। 5.2.72.
മൂന്നു മാർഗങ്ങൾ കടന്ന്, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അദൃശ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവനേ, നമസ്കാരം,
നമോ നാഭിഹ്രദോദ്ഭൂതപദ്മഗര്ഭമഹാപ്രഭോ
നാഭിയിലെ തടാകത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച കമലത്തിൽ ജനനം ലഭിച്ച മഹാപ്രഭുവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം,
അമരാരിവിനാശായ മഹാസമരശാലിനേ
അമരന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനും, മഹാസമരങ്ങളിൽ കാണിക്കുന്ന വീര്യത്തിനും,
ചന്ദ്രസൂര്യകൃതം സ്തോത്രം ശ്രുത്വാ ദേവോ ജനാര്ദനഃ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പാടിയ സ്തോത്രം കേട്ട്, ദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ,
വിഷ്ണുരുവാച സ്വാഗതം ചന്ദ്രസൂര്യൌ ഭോ ഭവംതൌ സ്തുതിഭാജനൌ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: 'സ്വാഗതം, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും, നിങ്ങൾ ഇരുവരും സ്തുതിക്ക് അർഹരാണ്.'
നാരായണേനൈവമുക്തൌ പ്രോചതുശ്ചംദ്രഭാസ്കരൌ
നാരായണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഉത്തരം പറഞ്ഞു,
ന ജ്ഞാതാഃ ക്ത്ര ഗതാസ്തേ ച ആവാം നഷ്ടൌ പ്രയത്നതഃ
'അവരെ എവിടേക്ക് പോയെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; ഞങ്ങൾ തന്നെയും പരിശ്രമിച്ചിട്ടും കാണാതായി.'
ശംബരേണ ജിതാ ദേവാഃ സ ച സര്വത്ര ദൃശ്യതേ
'ശംഭരൻ ദേവന്മാരെ ജയിച്ചു, അവൻ എല്ലായിടത്തും കാണപ്പെടുന്നു.'