കസ്യ ജാതു പ്രണീതേന പിംഗേന ക്ഷിതിരേണുനാ
ഭൂമിയിലെ മഞ്ഞളിച്ചായമുള്ള പൊടിയിൽ നിന്ന് ആരെങ്കിലും
അംഗപ്രത്യംഗസംഭൂതാ മനോഹൃദയനംദനാഃ
ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തുനിന്നും ജനിച്ച, മനസ്സും ഹൃദയവും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ഇങ്ങനെയുള്ള മക്കളെ ആരെങ്കിലും സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
കാഁല്ലോകാന്നു ഗമിഷ്യാമി കൃത്വാ കര്മ സുദാരുണമ്
ഇത്ര ഭയങ്കരമായ ഒരു പാപം ചെയ്ത ശേഷം ഞാൻ ഏത് ലോകങ്ങളിലേക്കാണ് പോകേണ്ടത്?
ഇത്യേവം കരുണം കൃത്വാ രുദിത്വാ ച പുനഃപുനഃ
ഇങ്ങനെ ദുഃഖത്തോടെ വിലപിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി നാരദോ മുനിസത്തമഃ
അത്തവണ, ദേവി, മഹാനായ നാരദമുനി അവിടെ എത്തി.
വിസ്മയോപ്ഫുല്ലനയനഃ കിമേതദിതി ചിംതയത്
ആശ്ചര്യത്തോടെ കണ്ണുകൾ വടിച്ചു, ‘ഇത് എന്താണ്?’ എന്ന് വിചാരിച്ചു.
സമുദ്രമഹിഷീ ദിവ്യാ പുണ്യാ ത്രിപഥഗാ നദീ
സമുദ്രത്തിന്റെ ദിവ്യമായ, പുണ്യമായ രാജ്ഞിയും, മൂന്നു പാതകളിലൂടെ ഒഴുകുന്ന നദിയും,
ഇത്യേവം ചിംതയിത്വാ ച സമീപമഗമന്മുനിഃ ഉവാചോച്ചൈര്വിയത്സ്ഥോഽസൌ ദേവി ഗംഗേ നമോഽസ്തുതേ
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, സന്യാസി അടുത്തെത്തി; ആകാശത്ത് നിന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു: ‘ദേവി ഗംഗേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.’
നാരദോഽഹം മഹാപുണ്യേ കസ്മാദ്രോദിഷി പാവനി 5.2.71.
‘ഞാൻ നാരദൻ, മഹാപുണ്യമുള്ളവളേ. നീ എന്തുകൊണ്ട് കരയുന്നു, വിശുദ്ധിയേ?’
ധൃതാ ശിരസി ദേവേന ശിവേന പരമേഷ്ഠിനാ
നിന്നെ പരമേശ്വരനായ ശിവൻ തലയിൽ വഹിച്ചിരുന്നു.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദിവ്യാ ദേവനദീ തഥാ
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ദേവന്മാരുടെ ദിവ്യനദിയും അങ്ങനെ തന്നെ—
മയാ നാരദ മോഹേന കൃതോഽധര്മോ ജുഗുപ്സിതഃ
‘നാരദാ, മായയിൽപ്പെട്ട് ഞാൻ നിന്ദ്യമായ അധർമ്മം ചെയ്തുപോയി.’
സമുദ്രേണ വിയോഗസ്തു സംജാതോ മമ ദൈവതഃ
ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം എനിക്ക് സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് വേർപാട് സംഭവിച്ചു.
അതോ മയാ വിലപിതം മഗ്നയാ ശോകസാഗരേ
അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി വിലപിച്ചത്.
ഇതി തസ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ നാരദോ മുനിസത്തമഃ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മഹർഷി നാരദൻ
പ്രതിജ്ഞാതം ത്വയാ ദേവി വസൂനാം മോക്ഷകാരണേ
ദേവി, വസുക്കളുടെ മോക്ഷത്തിനായി നീ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
പ്രാപ്താസ്തേ വസവോ ലോകാന്പ്രസാദാത്തവ സുവ്രതേ
ധർമ്മവതിയായ ദേവി, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ വസുക്കൾ ലോകങ്ങളെ പ്രാപിച്ചു.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ നാരദസ്യ മഹാത്മനഃ
മഹാത്മാവായ നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ
സത്യമുക്തം ത്വയാ ബ്രഹ്മഞ്ജ്ഞാതം സര്വം മയാഽധുനാ 5.2.71.
ബ്രഹ്മൻ, നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്; ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി.
അപവാദഭയാദ്ഭീതാ ഭവംതം ശരണം ഗതാ
കേൾവിക്കേട് ഭയന്ന് ഞാൻ ഭഗവാനെ ആശ്രയിച്ചു.
അപവാദഭയാദ്ഭീതാ യദി ത്വം ദേവി പുണ്യദേ
പുണ്യദായിനിയായ ദേവി, നീ കേൾവിക്കേട് ഭയക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
അവംതീ തു സമാഖ്യാതാ സപ്ത കല്പസനാതനീ
അവന്തി എന്ന നഗരം ഏഴു കല്പങ്ങൾക്കു ശാശ്വതമായതായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തസ്യാസ്തീരേ ശുഭം ലിംഗം ദുര്ദ്ധര്ഷേശ്വരദക്ഷിണേ
അവളുടെ തീരത്ത്, ദുര്ദ്ധര്ഷേശ്വരന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, ഒരു പുണ്യമായ ലിംഗം ഉണ്ട്.
തസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ കൃതകൃത്യാ ഭവിഷ്യസി
അത് കാണുന്നുമാത്രം നീ ജീവിതലക്ഷ്യം നേടും.
ഇത്യുക്താ സാ ത്രിപഥഗാ നാരദേന മഹാത്മനാ
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ നാരദൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ത്രിപഥഗാനദി
സംശ്ലേഷം ച തദാ കൃത്വാ ലിംഗം ദൃഷ്ട്വാ സുപാവനമ്
അപ്പോൾ അവൾ ആ പവിത്രമായ ലിംഗത്തെ കാണുകയും ചേർന്ന് അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഥ സൂര്യസുതാ ദേവീ യമുനാ പാപനാശിനീ
അതിനുശേഷം സൂര്യപുത്രിയായ പാപനാശിനിയായ യമുനാദേവി
ദദര്ശ ദേവീ താം ഗംഗാം ധ്യായംതീ ശംകരം ശിവമ്
ദേവി ഗംഗയെ ശിവനെ ധ്യാനിച്ച് ഇരിക്കുന്നതായി യമുനാ കണ്ടു.
അഥ തേനൈവ കാലേന പ്രാചീദേവീ സരസ്വതീ 5.2.71.
അപ്പോൾ അതേ സമയത്ത്, കിഴക്കൻ ദേവിയായ സരസ്വതിയും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി ശക്രം .പ്രാഹ സ നാരദഃ
അവസരത്തിൽ, ദേവി, നാരദൻ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.