ശുശ്രാവ ശ്രോത്രപീയൂഷം ഗീതം ദേവഗൃഹേ ശുഭേ പ്രിയാമപശ്യത്തത്രസ്ഥാം ലാവണ്യലലനാവധിമ്
ദേവാലയത്തില് ആസ്വാദ്യമായ ഗാനം കേട്ടു; അവിടെ അവന്റെ പ്രിയതരിയായ, സൌന്ദര്യത്തിന്റെ പരമാവധി ആയ സ്ത്രീയെ കണ്ടു.
താം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനസ്തന്മയോഽഭവത്
അവളെ കണ്ടപ്പോള് അത്ഭുതംകൊണ്ടു കണ്ണുകള് വിരിഞ്ഞു, അവളില് മുഴുവനായി ലയിച്ചു.
ജ്ഞാത്വാ മേ സൈവ പത്നീയം ദൃഷ്ടാ ദേവപ്രസാദതഃ
‘ഇവളാണ് എന്റെ ഭാര്യ’ എന്ന് ദൈവാനുഗ്രഹത്താല് മനസ്സിലാക്കി.
ക്ഷിപ്രം പുലികിതാ തസ്യാ വിരരാജ കുചസ്ഥലീ
ഉടന് അവളുടെ നെഞ്ച് ആനന്ദത്തില് വിറെച്ചു പ്രകാശിച്ചു.
വിശ്വാവസോഃ സിദ്ധപതേഃ സുതൈഷാ പ്രാണവല്ലഭാ
സിദ്ധാധിപനായ വിശ്വാവസുവിന്റെ മകളാണ് അവള്, അവന്റെ പ്രാണപ്രിയ.
ആനീതാ തേ മയാ പത്നീ ഹത്വാ തം രാക്ഷസാധി പമ്
ആ രാക്ഷസാധിപനെ കൊല്ലുകയും, നിന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ നിനക്കു കൊണ്ടുവന്നു.
ഇത്യുക്തോഽസൌ ഗതോ ദേവി ലബ്ധ്വാ ഭാര്യാം പ്രിയാം തദാ
ഇങ്ങനെ ദേവിയേ, അവന് പ്രിയഭാര്യയെ വീണ്ടെടുത്ത് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ആരാധിതോ നരേംദ്രേണ ദുര്ദ്ധര്ഷേണ മഹാത്മനാ ത്രിഷു ലോകേഷു വിഖ്യാതോ വാംഛിതാര്ഥഫല പ്രദഃ ।। 5.2.70.
ദുര്ജയനായ മഹാത്മാവായ രാജാവു ആരാധിച്ച ഈ ലിംഗം, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനാണ്, ആഗ്രഹിച്ച ഫലങ്ങള് നല്കുന്നവനായി.
യേ പശ്യംതി വിശാലാക്ഷി ദുര്ദ്ധര്ഷേശ്വരസംജ്ഞകമ്
വിശാലനേത്രളേ, ദുർദ്ധർഷേശ്വരമെന്ന പേരിലുള്ള ലിംഗം ആരെങ്കിലും കണ്ട് നോക്കുമ്പോൾ—
സംക്രാംതൌ രവിവാരേ ച ഗ്രഹണേ ചംദ്ര സൂര്യയോഃ തേ പ്രയാംതി വിമാനേന മദീയം സ്ഥാനമുത്തമമ്
സൂര്യന്റെ സംക്രമണ സമയത്തോ, ഞായറാഴ്ചയോ, ചന്ദ്രനോ സൂര്യനോ ഗ്രഹണത്തിലായിരിക്കുമ്പോഴോ, അവർ ദൈവികവിമാനത്തിൽ കയറി എന്റെ പരമസ്ഥലത്തിലെത്തുന്നു.
പാപാചാരാശ്ച യേ ജീവാ ദുഷ്കര്മനിരതാ നരാഃ
പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരും, ദുഷ്ക്രിയകളിൽ മഗ്നരായ ജീവികളും,
ദര്ശനാത്സ്പര്ശനാത്സദ്യോ നാമസംകീര്തനാദപി
അവരെ കാണുകയോ, സ്പർശിക്കുകയോ, അഥവാ അതിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ,
കൃതഘ്നോ നിംദകോ ദുഷ്ടഃ പാപകര്മാ ദുരാത്മവാന് മുച്യതേ സര്വപാപേഭ്യോ ദുര്ദ്ധര്ഷേശ്വരദര്ശനാത്
കൃതഘ്നനും, അപവാദിയും, ദുഷ്ടനും, പാപകർമികളും, ദുർബുദ്ധികളും ദുർദ്ധർഷേശ്വരനെ കാണുന്നതിലൂടെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരാകും.
അയനേ വിഷുവേ ചൈവ സംപ്രാപ്തേ സോമപര്വണി ഗംഗായാസ്ത്രിഗുണം പുണ്യം ജായതേ നാത്ര സംശയഃ
അയനസമയത്തോ, വിഷുവിനോ, അല്ലെങ്കിൽ സോമപർവ്വം വന്നപ്പോൾ, അവിടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഗംഗയിൽ ലഭിക്കുന്നതിന്റെ മൂന്നിരട്ടിയാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തത്ര യദ്ദീയതേ ദാനം തസ്യ സംഖ്യാ ന വിദ്യതേ
അവിടെ നൽകുന്ന ദാനം എത്രയാണെന്ന് എണ്ണാൻ കഴിയില്ല.
കല്പകോടിസഹസ്രം തു മത്പുരേ പൂജിതോ വസേത്
എന്റെ നഗരത്തിൽ പൂജ ചെയ്താൽ, ഒരാൾ ഒരു കോടി കല്പം കാലം അവിടെ വസിക്കും.
അധൃഷ്യഃ ശത്രുവര്ഗേണ ഫലം പ്രാപ്നോതി ചാക്ഷയമ്
ശത്രുക്കൾക്ക് അവനെ തൊടാൻ കഴിയില്ല; അവൻ ക്ഷയിക്കാത്ത ഫലം നേടും.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ 5.2.70.
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതി സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിംഗമാഹാത്മ്യ ഉമാമഹേശ്വരസംവാദേ ദുര്ദ്ധര്ഷേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ സപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, അശീതിസാഹസ്ര്യ Skanda മഹാപുരാണത്തിലെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിലെ എൺപത്തിയൊന്ന് ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഉമാമഹേശ്വരസംവാദത്തിൽ ദുർദ്ധർഷേശ്വരമാഹാത്മ്യം വിവരിക്കുന്ന എഴുപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
അദ്വിതീയം വിജാനീഹി മഹാപാതകനാശനമ്
ഇത് അതുല്യവും മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒന്നാണെന്നു അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
ഹാസ്തിനേഽ ഭൂത്പുരേ ശ്രീമാഞ്ഛംതനുര്നൃപസത്തമഃ
ഹസ്തിനാപുരം എന്ന നഗരത്തിൽ ശാന്തനുർ എന്ന മഹത്വമുള്ള രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; രാജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.
സ ചാദ്ഭുതമഹാവീര്യോ വജ്രസംഹനനോ യുവാ
അവൻ അത്ഭുതകരമായ വീര്യശാലിയും, യുവാവും, വജ്രംപോലെ ദൃഢനും ആയിരുന്നു.
ബലേന വിഷ്ണുസദൃശസ്തേജസാ ഭാസ്കരോപമഃ
ശക്തിയിൽ വിഷ്ണുവിനുപോലെയും, തേജസ്സിൽ സൂര്യനുപോലെയും അവൻ തുല്യനായിരുന്നു.
സ കദാചിന്മഹാബാഹുഃ പ്രഭൂത ബലവാഹനഃ
ഒരു ദിവസം ആ മഹാബാഹുവും വലിയ സൈന്യവും കൂട്ടി,
ഗത്വാ തത്ര മൃഗാന്വ്യാഘ്രാന്ഘാതയാമാസ ലീലയാ
അവിടെ പോയി, കാട്ടുകാളകളും പുലികളും എളുപ്പത്തിൽ വേട്ടയാടി കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
സ കദാചിദ്വനേ തസ്മിന്ദദര്ശ പരമാം സ്ത്രിയമ്
അവിടെ, ഒരു ദിവസം ആ വനത്തിൽ, അവൻ അത്യുത്തമമായൊരു സ്ത്രീയെ കണ്ടു.
താം ദൃഷ്ട്വാ ഹൃഷ്ടരോമാഭൂദ്വിസ്മിതോ രൂപസംപദാ
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, രാജാവിന്റെ രോമങ്ങൾ നട്ടെല്ലിൽ നിന്നു നിൽക്കുന്നതുപോലെ ആയി; അവളുടെ സൗന്ദര്യവും കൃപയും കണ്ടു രാജാവ് അതിശയിച്ചു.
സാ ദൃഷ്ട്വൈവ ച രാജാനം വിചരംതം മഹാദ്യുതിമ്
അവളും മഹത്തായ തേജസ്സോടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന രാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ,
താമുവാച തതോ രാജാ സാംത്വയഞ്ഛ്ലക്ഷ്ണയാ ഗിരാ 5.2.71.
അപ്പോൾ രാജാവ് അവളോട് മൃദുവും സാന്ത്വനപൂർവവുമായ വാക്കുകളിൽ സംസാരിച്ചു.
യക്ഷീ വാ പന്നഗീ വാ ത്വം മാനുഷീ വാ സുമധ്യമേ
നിന്റെ നടുവ് സുന്ദരമായവളേ, നീ യക്ഷിയാണോ, പന്നഗിയായോ, മനുഷ്യയായോ?